The fabricated story of Gadesiyyeh

The enemies also want to count Gadesiyyeh as a place of defeat for the Iranians and hit several targets with the same arrow; first of all say that Iranians are several different nations and very weak and vulnerable and secondly claim that they easy turn against each other, are treasonous and beatable etc and thirdly say that Islam entered Iran not through culture but by force, wars and blood and many such claims. About Gadesiyyeh it is said that "Rustam came forward.....and resided between Hira and Silhein for four months without taking any action against the Muslims.....Moshrekan (the Iranians) numbered around one hundred and twenty thousand and had thirty big elephants and flags.....the Muslims numbered between nine to ten thousand...." (Blazi- Futuh Al Baladan). Therefore the Iranian army was much better equipped than that of the Arabs and it also outnumbered them. Considering the possibilities of the time, the weapons could not have been but swords, spears and bows and arrows. Two armies that fight against each other with such weapons must stand close to each other, one cannot fight from a distance using swords and spears. The only available weapon which could be used from a distance remains as the bow and arrow. The best archer with the best bow and arrow of the time could have thrown the arrow no longer a distance than 40 or 50 meters and if the enemy's body is to be pierced this distance needs to be reduced. Before this war they prepare the ground and say that the situation of religion and morality in Iran was weak at the time and the Sassanid were also weak.  I refrain from repeating such lies as they are easily accessible to anyone. 

      One example of such lies; Abu Rajah Farsi quoting his father who in turn quoted his father as saying "I took part in the battle of Gadesiyyeh and at the time I was a fire worshipper. As the Arabs threw arrows at us we would say arrows! arrows! Those arrows would continue to land on us and we were finished off. Sometimes one of the men would throw an arrow from his bow and it would land on someone's clothes and do nothing but sometimes one of their arrows would pierce the heavy double layered shield of our men (Blazi- Futuh Al Baladan). In this story the unreal account of events is evident; one should not take such nonsense as history, think and analyse then investigate. How is it possible for an army of ten thousand men or an unreal figure like that destroy an army of one hundred and twenty thousand? Let us assume that the ten thousand men or a similar number of the nomads mentioned or in any case ten thousand Arab fighters line up on a straight horizontal line and each man occupies half a meter on ground, this line would have a length of between 5 to10, 000 meters. The Iranian army on the other hand with 120,000 men whichever way they line up against the enemy, would be impossible to beat using arrows and bows knowing the effective distance for an arrow. Even if the Iranian army arrange themselves in 10 lines of 12,000 men with a distance of one meter between two rows, the distance created would make it impossible for the Arab army to be victorious. Whatever other line up would have the same consequence. It is simply impossible for the Arabs to have resisted for long against Rustam's men. If we suppose that after a period of throwing arrows the two sides eventually enter a fight against each other man against man, the only possible weapons would be swords, clubs, axes or spears and the battle is inevitably man against man, who could imagine that each Arab beating 12 better equipped Iranians?! Please think a little, you can and you must throw away the enemy's lies.

   Armies and Wars throughout history

      According to research done by fake scientists, one of the reasons for the victory of the Arabs over the Iranians was their lightweight and rapid speed of action. This justification is radically wrong. Even if we accept this hypothesis, an Arab runner must overcome 12 men of the Iranian army who are standing against him, considering the human abilities even if this Arab runner were a champion runner he would be exhausted before reaching the last line. What has left over as history cannot be but an amalgam of stories full of bragging and a justification of divine destiny in the mind of its editor. One should doubt the truth in such stories and try and decipher the real history from such tales by scientific and analytical investigations, something that has not yet attracted anyone's attention. Anush Raavid invites you to be vigilant and review history and social history and uncover the lies of the enemies.

        The liars say that Rustam Farahzad was not interested in fighting! Why? Why did Rustam camped against the Arabs for three months and refused to fight? Camping for three to four months in the desert necessitates being in constant touch with the capital. An army of 120,000 men must be constantly provided for, food, water and psychologically. Therefore a sane mind tells us that the sooner the war starts the better and Rustam can't not have known this. However, the stories tell us that he hesitates to start the war and has no hope for victory, why? Lies, lies and more lies. The reason for such act does not become apparent to us unless we doubt the figures and the tales told.   In the stories of this war and for Ctesiphon like in the fabrication of Alexander of Macedonia where they called Persia a treasure in order to glorify their lies, they fabricated lies too.

       The lies they have written about the war: on the first day the Arab horses escaped from the elephants that were keeping them leash. It appeared that the victory was to be of the Iranians but later when a group of archers attacked the elephants, the mounted men from the Arab army escaped danger and set back the Iranians. They write simply and for simple people who lived prior to the 21st century, not knowing that the people of this century analyses events and do not simply accept whatever they are told. On the second day the auxiliary army of Syria entered the scene. A man to man battle pursued between the heroes of the two armies. On the third day again the elephants entered the battle but the head of the auxiliary forces that had come from Damascus blinded the eye of a huge white elephant with spear. Another man did the same with a second elephant. Eventually the elephants returned causing mayhem in the Iranian army. The moral of the Arab army was raised when more forces arrived from Syria and overnight they had better moral than the Iranians. Dear friends, the stage designing of the battle is very simplistic and comical and was written for the people of the past centuries. There is no real explanation and description of events and it is all too clear that reality lays elsewhere. Two commanders of the Muslim army separately attacked the Iranians at night and the battle continued throughout the night. They call this night "Lile Al Harir" because as they have written there were sounds like howling of foxes and dogs filling the air from the injured. On the fourth day, i.e. on the last day of war the Arab army rattled the heart of the Iranian army. At this point a strong wind began to blow and threw a lot of sand over the head and eyes of the Iranians but the Arabs whose backs were to the direction of the wind escaped untouched. Rustam Farahzad was standing next to Derafsh Kaviani and was leading the Iranian army. In this mayhem one of the Arabs threw Rustam's baggage over him and injured the commander. He threw himself into a small stream in order to save himself but an Arab went after him in the water and killed him. This event frightened the Iranian men so much that they threw themselves into the water by the thousands and were drowned. The victory achieved by the Arabs in this battle severely dented the morale in the Iranians. The lying storytellers, in order to finish their tale seek assistance in the wind. The writer is not aware that at that time of the month there were no winds and there is no wind due to the position of the moon so they appeal to the hidden hand and tell their lies in whatever way they can in order to finish the result their way. They want to conclude that Islam was forced onto the Iranians who were weak and cowards and the Arabs are blood thirsty enemies of the Iranians.

      If we assume that Iran had internal problems and was in a chaotic situation and that the Sassanid court did not take the Arabs seriously, it seems improbable that in a situation like this a gathering of a 120,000 man army by Rustam would have been deemed necessary. In any case there would have been no need to fight rebellious Arabs with such a force. It is all too clear that the Iranians never used to take the Arabs seriously but it has been written that Yazegerd insisted that Rustam went into war and Rustam's biggest worry was the chaotic situation of the Madain and that the Arabs were of little concern of Rustams.

      This story cannot be true because prior to the lie of Gadesiyyeh the Iranians according to the same lying historians lost a hundred thousand men on another fictitious war?!(the battle of Buyeb).

      The continuation of the lies that the liars have copied from one another: after Khosrow Parviz the Sassanid court becomes gripped with mayhem and the kings do no last long. In the cities rivalry worsens the chaos to a point where there is war between the army of Rustam and that of the Firuzan. In the meantime the Arabs have invaded the border areas of Savad (today's Iraq) and taken the people to the capital Madain also known as Ctesiphon. In Ctesiphon no one takes the Arabs seriously. The Sassanid capital does not even have a king. The elders warn Rustam, "the Persians tell Rustam and the Firuzan who were the chief of the people of Fars said: what are you doing? Your differences have weakened the Persians and the enemy has its eye on them. Your respect is not so that the Persians accept the status quo for long, you are destroying the Persians, after Bagdad, Sabat and Tekrit it will be Madain's turn, unite yourself before the enemy.....( quoted from the book Tabari History, before I have written about the lies of this book)

      In their lies they have written; the Sassanid government was rotten, corrupt, all the Iranians were against each other, Madain was close to the Arabs, and the king was no good, and hundreds of such stupid reasons for their lies without the slightest of reasoning or analysis and without presenting single evidence, whereas at the time the socio-cultural evolution of the Greater Iranian society was taking its natural course. We should analyse events scientifically and with the possibilities that the 21st century provides us.

       If we accept the rottenness of the society as some believe it to be true, then the quote from Tabari must be a lie because a rotten and corrupt society cannot be corrected rapidly and solely by the coming to power of one person. In this quote from Tabari, there is a very important point and that is" the tribal head were competing against each other in obeying and assisting him", this shows that rivalry that existed to the point of animosity before has continued and now shows itself to be close to the "young king". In these circumstances, gathering of 120,000 men does not look likely and if it were it would be difficult to keep them in a desert for four months and after all neither Rustam nor other commanders took the Arabs that seriously.

      If we add up the number of the fallen, according to Tabari or others, from the invasion of the Arabs until the complete conquest of Iran, I am certain that we would come to an astronomical figure which considering the smallness of the population at the time seems unrealistic. Before the battle of Gadesiyyeh there were other skirmishes one of which was called the battle of Buyeb between the army of Mehran the Iranian commander and Masni Ibn Harse, the Arab commander. "Those who have seen it estimate that there were the skeletons of one hundred thousand men" (the lying Tabari). In these histories, figures given are in my opinion none right; they simply quote from written or oral history that they receive without editing any.

      The same exaggerated figures are given about Heraclius and the Roman army in the" Syrian war" and every few months Heraclius would loose one, two or three hundred thousand men in the fight against the Arabs. In many cases astronomic figures are seen, figures such as "one thousand, thousand, thousand" (a billion) or larger figures which are all exaggerated especially when we consider that these stories are narrated by the Arabs and they could not count larger than a thousand especially in multiples of 10 or 100, amongst them there were few who could read and write. In which day and month did the lie of Gadesiyyeh take place and how was the weather at the time?

      There is much to be said and more are the limitations, decide for yourself like an intelligent person and do not believe whatever you read or hear, analyse thoughtfully and scientifically not like Saddam Hussein who took Gadesiyyeh seriously and was destroyed.

Due to the sensitivity of Gadesiyyeh in history, much can be written but I shall tell you one and you deduct the rest for yourself.

      In order to gather one thousand men in Saudi Arabia and Jordan, the Lawrence of Arabia had a hard time and it was deemed impossible because all the Arab tribes had animosity against each other and all they knew was to kill each other for no reason. For their unity there was no hidden hand involved and it was not due to their awareness either, it happened only by the agents of the British at the beginning of the 20th century, by creating an atmosphere and mentality that was necessary for colonization.

   The battle of Malazgirt yet another lie

    Introduction

      The articles written on history by Anoosh Raavid are from direct and real observations of socio historic evolutions and the science of history-geography which is presented using the 21st century knowledge and technology. The articles evolve with the institution of future predictions and are somehow re-written from time to time.  I do not use history books that tell lies nor do I use religious texts, of course those books that do not contradict natural and social evolutionary laws of history are used.  I would recommend those interested in history and social evolution to read them and view then from an anti-traditionalist and anti classic point. One should view each people and rulers in all parts of the world according to the thinking and behavior of the times they exist and bear in mind this important factor that most of our information about history stems from the colonial and imperialist era. One should view history as it is and not as Hollywood wants to portray it.

   Note, - all those with extreme nationalist or religious view please refrain from reading or leaving a comment. To go to the main blog please click here.

   The battle of Malazgirt yet another lie

      The paper battle of Malazgirt in which according to Westerners, Colonialists and the Church the Byzantine army was destroyed by the Seljuqs was undoubtedly one of the most defining battles of history. They say that after the battle of Malazgirt nothing could stop the march of the Muslims, the Turks, the Kurds and the Fars who were immigrating to Asia Minor and were intended on entering Europe. In fact they talk about a battle after which the Muslims, the Turks entered Bosporus and Europe and Asia Minor and by doing so are denying a vast area of the historic geography of greater Iran. Our historians with their eyes and ears closed only say that whatever the enemies have said are true and busy themselves with religious chants and grandiose ideas about the history of Iran. There is no reference to this paper battle in any historic text books and those who invented this lie have only managed to write a few lines about such an important event and relying on 20th century storytellers have sexed up the lie. Please refer to the links for more detailed analysis.  I shall now analyze the paper battle paragraph by paragraph and invite only those specially involved with history read them.

      Paper battle --  Year 1063 Alb Arsalan the powerful Saljuqi sultan accompanied by his military and court entourage entered Armenia with the aim of fortifying his borders. The emperor of Eastern Roman empire Romanovs Euoganos whose empire had been successful in preventing the entry of the invading Muslims including Turks and Fars from its frontiers took advantage of the small number of the Saljuqi and blocked the way for the men of Alb Arsalan. In the plains of Malazgirt which lies in Turkey, the agile Saljuqi army led by the Sultan himself while they had transferred all the tents and stables to the back lined up against the army of the Eastern Roman empire. The lightly armed mounted men of the Saljuqi army attacked the heavy armed men of the Roman Empire and tore their hearts. With the destruction of the heart of the army of eastern Rome defeat came about and they started retreating and the little after the eastern Roman Empire was overrun by the Saljuqi Turks.

     Anoosh Raavid, -   In the 11th century all of Asia Minor (Turkey) and Iran Minor (Caucuses) was historic land of Iran and the territory of the Saljuqis. Borders were defined by the tribes and not as in the geopolitics of the colonial era. The colonialists talk about the invading Muslims, Turks Kurds and Fars alike in order to say that in the land of greater Iran Iranians did not exist and have only just arrived here! They underestimate the huge Religious and tribal institutions which were very well formed. They invent battles without having any idea about armies and wars in different historic stages and defeat an imaginary Empire by the Turks!

      Paper battle, - The capture of the Roman emperor by the Turks after centuries of war and bloodshed were a defining point in the history of Islam. It was soon after this battle that the court of Constantinople agreed to pay an annual fee to the court of Isfahan in return for the emperor. Nezam Al Molk the minister of Alb Arsalan received the Romans who had come to pay the fee in the city of Kashgar in order to show off the greatness of his empire. Today Kashgar lies in the Chinese province of Chuan Kiang.

     Anoosh Raavid, - By saying “centuries of war”, they want to give geographical legitimacy to the Church. The annual expenditure of a country in return for their emperor is a giveaway which diminishes the importance of their capital or perhaps they had other reasons to say this which I shall see into in the future. In the mid colonial era when they wrote so much such nonsense they really confessed to the vastness of greater Iran.

      Paper battle, - The battle of Malazgirt was a beginning for the fall of the fortified walls off the eastern Roman Empire against the Muslims. From then on Muslim Turkish tribes who migrated from Central Asia armed the Ghuzz systematically and penetrated deep into the territory of the Roman Empire which eventually caused a reaction by the Romans. The reaction of the Romans was a propaganda war in the Christian world,- that if no action was taken then the Muslims would open the doors of Europe by occupying Constantinople and the whole Christian world would be invaded by the Muslims. It was exactly at this time that a deep division in the Christian world appeared. Eastern Christianity separated itself officially from Catholic Christianity as “Orthodox”. The announcement of this separation offended the Pope and he reluctantly accepted this bitter reality.  Defeat in Malazgirt and advance in Anatolia was faced with propaganda by a priest called Petros in the West who talked of the atrocities of the Muslims over the Christians.   

      Anoosh Raavid,- They wrote the main points of this paper battle to create borders for the Church and hence talk of the invading Muslims crossing these borders afterwards and started the historic propaganda war amongst the religions, however they hide the true important religious facts behind the paper battle.

      Paper battle, - Because of these propaganda and the call for assistance by the Eastern Roman emperor Europe was emerged in much excitement. Pope Urban the second towards the end of the 11th century in a gathering in Claremont issued the order to attack Muslim lands especially Palestine in order to free Christian lands from the Muslims. After the order was issued Europe was inflamed and unemployed knights, rich feudals, also European monarchy and their peasants all declared themselves ready for war. The order of the Pope was the beginning of a two hundred year bloody war that was to engulf the Mediterranean coast on the Muslim side.

      Anoosh Raavid, - As I have said in the structure of social evolution, Europe was passing through the last stage of Feudalism and there was talk of the new Bourgeoisie era and the Church was afraid of that fact so one of the tricks was to declare the Crusades and such and write a few lines about the paper battle of Malazgirt.  

      Paper Battle, - the first attack of the Christians on the shores of Asia Minor who intended on Aras Moghadas was repelled by their massacres by Gholeij Arsalan one of the heads of the clans living there. In total, eight Crusade wars were fought and even Constantinople the capital of Eastern Roman Empire was captured by the Crusaders who kept if for 5 years. At the time of the offensive of the Crusaders onto the Islamic lands, the Saljuqi Turks ruled almost all the Mediterranean Sea to its most eastern point.  As a result of these wars one of the most powerful military governments of the Islamic world came to existence which was the Ayyubids. The founder of this dynasty, Selah Al Din Ayyubid by seeing the political languor of the Fatimid did away with their rule and founded his own dynasty. By conquering towns and cities along the Mediterranean Sea coast the Christians established feudal style governments and continued towards Jerusalem which fell soon afterwards. The Islamic Jihad headed by the Ayyubids which took over the whole Muslim world placed as its main aim the freeing of the lost lands. In the 200 years that the eight Crusade wars lasted many famous European kings participated such as Richard the Lion Heart. Although the historians believe that the Crusades wars ended in 1298 by the capture of the last Crusaders stronghold by the Egyptian rulers according to Catholic encyclopedia however these wars lasted until the establishment of the Ottomans, the capture of Constantinople and their offensive into the heart of Europe. The Christians were driven out of Palestine after 200 years of war.

      Anoosh Raavid, -  I will soon write about the fabricated Crusades. Them who talk about the powerful governments of Greater Iran are the new age military elite; the inventors of the Crusaders and call the sporadic attacks of bandits, the conquest of Jerusalem. They also fabricated the Islamic Jihad and the invented Lion Heart. As evidence to their lies they swear to the Catholic encyclopedia and write about Palestine being the birth place of Christianity so that they can come back to those lies in this day and age.

      Paper Battle, - The Byzantine empire under direct threat from the Turks saw fit to take measures. Empress Eulogia wanted to marry someone who could put an end to the repeated attacks of the Turks so accepted the proposal by Roman Diogin one of the Byzantine royals and handed him the Empire. The new emperor who was an experienced commander once in power started gathering and organizing troops from Macedonia, Thrace and Greece. Moreover he made use of Turkish Ughuz (Turkmens) and Pachanghs, even with the help of the Normans, French, Slovaks, Germans, Armenians and Abkhazians expanded his group. His aim was to kick out the Turks from the lands of the Roman Empire and the occupation of Islamic land. Up until then the Turks had managed to capture Galaharjish, Malazgirt, Éclat and Manbij and defeat the emperor´s army hence a third war would be crucial and defining destiny. The emperor Roman Divgen before mobilizing his troops appeared in Sofia´s church before a golden cross and prayed and on the 13th of March 1071 the troops began moving. The Roman´s gears were carried by 3000 carts of which 1000 were carrying arms and military equipment. 

     Anoosh Raavid,-  for the simple minded they create fairy tales in order to distract them and repeat the same kind of stories as they did for the Greeks and the Moguls but have no options as to confess that they were constantly defeated. And in order to glamorize the story further they call the Sofia´s mosque a church and the troops in stead of practicing tactics are put behind a golden cross in order to pray but at the same time in order to save face they mention 3000 military carts.

      Paper Battle, - In the troops there was the biggest stone canon in the world which was being carried by 1200 men and was capable of projecting stones weighing 400 to 500kgs.The emperor was so certain of his victory that he had appointed representatives in the Islamic lands and had ordered the destruction of mosques and the erection of churches in their place. At this time Sultan Alp Arsalan was in Damascus and was preparing for a trip to Egypt when the ambassador of Byzantine called into him and asked for the return of Malazgirt, Éclat and Arjeish. In fact this gesture was intended for fooling the Sultan Alp Arsalan because the Roman troops had already begun their movement prior to the ambassador calling.

      Anoosh Raavid,-  They made the biggest impossible cart and ordered the destruction of mosques on paper, note that such rhetoric about destroying mosques belongs to the first stage of bourgeoisie colonization and this mentality simply did not exist at the time of the paper battle. When the story tellers realized that they had said so much nonsense they also added at the end that it was to “fool” the emperor.

      Paper battle, - the Roman army advanced as far as Sebasteia and the generals did not see wise to advance any further so the Roman emperor  decided on staying put and fighting the Islamic troops wherever they were confronted so he sent a 30 thousand men army to Éclat and himself headed towards Malazgirt and conquered the fortress there. The 30.000 men army which was also carrying the Golden Cross was defeated by Emir Sonduk and even the men sent to gather information on their fate were eliminated. The Golden Cross was sent to Alp Arsalan which he forwarded to the Caliphate in Bagdad.

      Anoosh Raavid,-  by reading the above sentence one realizes the emptiness of the whole saga, 30.000 men and those sent afterwards all disappear and there is no talk of the Cross then suddenly a Cross appears and is sent to Bagdad and Malazgirt is captured!!! The author has not described any military operation and was probably a priest with a middle ages mentality.  

     Paper lie,-  Sultan Alp Arsalan on the 27th of April 1027 leaves Damascus on hearing the advance of the Roman army and by crossing the Euphrates river enters Azerbaijan and anchors in Khoy. This trip was made so quickly that the Roman emperor could not have imagined. Sultan Alp Arsalan arranged for his wife and family and the treasury to go to Tabriz by his minister and in order for the Turkish lands not to come under attack, he left Khoy and headed westwards and anchored in the plains of Malazgirt.

      Anoosh Raavid, -  In the new century in Europe people had heard many stories told by drunken seamen who claimed to be captains and globe trotters who used to gather people around them and tell such strange stories in order to make money for their drinks, one of them was Marco Polo and some of these tales made their way into travellers book. The author of the battle of Malazgirt creates ministers and treasury for a government that belonged to the tribal religious period of social history.

      The paper battle, - With him there was an army of 54.000 men which were supposed to confront 200.000 men of Byzantine and although it was a difficult task nevertheless with a brave commander like Sultan Alp Arsalan and commanders like Suleiman Shah, Mansur, Poursogh, Bussan, Savtakin, Aytakin, Taren Igloo, Deylamaj Igloo, Ahmad Shah and Dodo Igloo it was not impossible. One of the finer tricks of the Turks was that they had captured all the strategic hilltops and in order to avoid being left without water they controlled all the small water streams of the area. After some time the Roman army reached that area too and set up camp in a distance of 5-6km away.

     Anoush Raavid,-  The numbers they talk about require huge logistics and by mentioning a few strategic hilltops and heroes names they pretend to portray a military side to their story but what they do not know is that with such unimportant facts the story is not militarized. 

     The paper battle,-  Although war seemed inevitable nevertheless Sultan Alp Arsalan sent two ambassadors to the Roman empire to suggest Khoy as being agreed to be the frontier city between the two empires( Khoy would remain part of the Saljuqis territory and its western part would belong to the Roman empire. Firstly a peace agreement would prevent bloodshed of thousands of men which was national and religious custom of the Turks and secondly sufficient information would be gained from the Byzantine army. For this task ambassador Caliphate Ibn Al Mahlaban and Savtakin the Conqueror of the Caucasus were chosen.

      Anoush Raavid,- They aim to push back the frontiers with the church as far back as Khoy using words from an Iranian ruler so that they can make geo-political use of it in the future and to lose track add a few red herrings too.

     The paper battle, - The Roman emperor received the men of Sultan Alp Arsalan with ridicule because it showed his fear of war. For this reason he said they could talk about peace in Rome and I will not retreat without conquering Islamic land and take revenge on what came over the Byzantine lands and by saying so showed his confidence in winning the war.

      Anoush Raavid, - Yet another emphasis on frontiers which did not exist at the time because people lived in tribal societies and the fact that Muslims were cruel.

      The paper Battle, - hen by asking whether Isfahan was more beautiful or Hamadan and hearing that Isfahan by Ibn Al Mahlaban, he continued: (I had heard about the cold weather I Hamadan, we will therefore stay in Isfahan and the horses in Hamadan). Savtakin facing such derogatory comments replied: (The fact that your horses will stay in Hamadan is certain but I am not sure where you will stay!) After the return of the men from the Turkish army, Sultan Alp Arsalan together with his commanders and the great Imam Bokhara walked up a hill and viewed the Roman army and then consulted his men.  The Imam by saying that they were fighting for Allah and that God was behind them emphasized that the war started the day after as it was a Friday and Fridays are sacred days for Muslims.

      Anoush Raavid, - Conversations that are rife in old stories and have no documentation and are only said in order to sweeten the tales.

      The paper battle, - That night no one slept in the camp, the mounted Turkish soldiers attacked the Romans in order to weaken their morale. The sound of the war drums and horns were heard uninterruptedly and this was particularly annoying to the Romans although they too were preparing for war the day after by dancing and celebrating. On Friday the whole army stood for the Friday prayers with military uniform and the great Sultan gave this speech: my commanders and soldiers although we number few and they number more than us, that is not important as all the Muslims are now praying for our victory so I want to go for the enemy, I am either victorious and achieve our objective or I am killed, made a martyr and go to Heaven. Those who agree follow me and those who do not go away wherever they wish. Today there are no people who give orders and no people taking orders, today we are all the same, I am one of you one of the worriers. Those who follow me and are made martyr go to Heaven and those who survive get their hands on the prize. Those who do not follow me are burnt in Hell and are not honored in this world either. 

      Anoush Raavid, - This too is said to sweeten the story and there is nothing historically substantial or substantiated according to geographic or historic perspectives.

      The paper battle, - When the Sultan´s speech finished all the soldiers expressed their support for him by shouting and yelling! This sent shivers down the spines of the Romans. Then Alp Arsalan threw aside his bow and arrow and picked up his sword and said that in this way he would fight in the front line. He tied the tale of his horse and his commanders followed suit he was wearing  white clothes and as his last words he said: this is my martyrdom clothes, if I am killed in battle then bury me with this clothes and my son Malak Shah will inherit power may you all obey him).

      Anoush Raavid,- as if the liar who told this tale only knew bow and arrow, he did not know that tying the horses tail was a custom that belonged to the Hones a thousand year prior to this date and hat the kings never appointed successors in the battlefield. 

     The paper battle, - After this speech the Turkish commanders attacked the infidel enemy and their soldiers followed suit. The plains of Malazgirt were covered in dust and the Great War had begun….In this war the Tiran tactic was also put to practice. For this reason the head of the command was the Sultan, in his right flank Suleiman the son of kutalmish and the felt flank Amir Sundook. The rest of the army was split into four sides and hide behind the hills. The Byzantine army was also well equipped. The right flank was under the command of general Aliyantsin and the Uz were on this side. On the left flank general Byrinius was the commander and the Pahang’s were fighting on his side. The central command was under the Emperor himself. The reserves were under the command of the Emperor´s son Andronick.  

      Anoush Raavid,- The author of these lies repeats what he has heard form the lying travellers of the time about Iranian battles without referring to anything specific and in no way this story reflects a war between two societies at different stages of socio-cultural evolution.

      The paper battle, - With the attack of the Turkish army into the heart of the byzantine troops, they too were drawn into the battle. After a little resistance the Turkish army started withdrawing steadily. The Romans started chasing after them and the Turkish reserves saw the opportunity to launch a surprise attack on the Romans. When Alp Arsalan realized that his men had gone far enough outside their base ordered their return and the attack and so by doing the enemy was encircled and destroyed. The right and the left flanks of the Romans when faced with being surrounded started a counter attack. The Ozughs and the Pachanghs understanding the language of the Turks left the Roman army and joined Islamic army on the opposite side. The battle that had started in the afternoon was over by the evening and the huge Roman army was destroyed with all its military equipment and many were dead and many taken hostage, Greater Manjigh was taken over by the Turks. 

      Anoush Raavid,- So what happened to all those 200.000 men, the biggest stone throwing cart, the commanders, the 3000 carts that had travelled so far in order to be destroyed with one single attack. The lie was so big that at the end they resorted to saying that the troops fancied each other! The most stupid of all military lies.

      The emperor Roman Divgen was arrested by a soldier called Hassan and was taken to Alp Arsalan. Hassan was a soldier who was almost expelled from the army by Nezam Al Molk in Tabriz because of his physical weakness and was allowed to stay on by the request of Guar Aeen who jokingly said that “he might just bring us the Roman emperor”, and in fact this is precisely what happened. Sultan Alp Arsalan due to his kind Turkish and Islamic character this time too forgave the Roman emperor and only after signing an agreement with him released him back into Constantinople. 

      Anoush Raavid. - The authors of these line were not only stupid themselves but also assumed the readers to be so too. In a battle field where there are 250 thousand soldiers and thousands of carts, a so called Hassan is found to arrest the emperor!!!

      The paper battle,- The agreement was such that the emperor would pay a million and a half dinar of gold and also pay annually a sum of 360.000 gold pieces as taxation. In addition the Muslims would be free in Byzantine and as and when needed the emperor would help the sultan with military aid. Malazgirt, Urfa, Manbij, Antakya and the eastern part of Isqil Irmak would belong to the Turks.   

      Anoush Raavid, -  An agreement was made up so that one day they could reclaim it all.

   Chaldran, yet another lie

      The battle of Chaldran is the key to the mystery of colonization, if we understand this battle; we shall know the reasons behind other lies in history. Anush Raavid invites you to think and analyse and not just accept whatever you hear or read unconditionally. It would be simple of us to think that whatever historic event or wars have occurred without preconditions in the evolution of social history. One must accurately analyse each event and consider what is important such as the change of generations and the birth rate, the hidden and the apparent interference of others, the setting of the political and economic stages and the potential of people's understanding of events at the time. We need planning, opportunity and patience together with 21st century knowledge to remove the dirty paws of colonization that has gripped the world for the past 500 years. The story of Chaldran is the beginning of the fabrication of history and geography by the colonizers, with the invent of this story they considered the western part of Iran separated from the rest of the country and for the first time in history they created a frontier in the Greater Iran, and for affirming the existence of such frontier they included it in the textbooks. In the 15th century three social historic civilizations collided with one another, the tribal institution, feudalism and bourgeoisie. Each of these three had and continues to have its own particular religion, culture, population growth and economy over which the natural geography of their environment has an influence. The tribes thought about their past, the feudalism about getting bigger and bourgeoisie about having more money.

   The background to the battle of Chaldran

After the crusades, the Europeans became familiar with the East. This war was between the European feudalism and the eastern tribal system and although Europe lost that war, over a century, however, they experienced the knowledge and the trades of the east. This experience served to create the newly appeared bourgeoisie continuing the evolution of social history. With the fall of the most important feudal religious obstacle in Constantinople, this newly appeared bourgeoisie that was a product of the end of the crusades signified the end of the Middle Ages. Prior to this date the Europeans were unconditionally enslaved by feudalism and their knowledge before the crusades was much less than that of the people in the East, in the times of colonisations they always hid this fact. At that time East was ruled by tribal system which was very different from feudalism and that was beyond the comprehension of the European historians and therefore the two used to become confused. The tribal system in Europe had become extinct by the Romans centuries before and in Iran after the Achaemenidae the tribalism took a new shape to what it was after the last Neolithic tribal system. The crusades familiarized the Middle East with feudalism and within two or three centuries divided it into two main parts: the tribal part with its own particular religion and economy and the feudal part again with its own religion and economy that survives to the present day, and I shall come back to this point later on. In the 14th century the Popes, bishops and the Churches were against each other apparently for religion but in reality for money. Since the beginning of 14th century, ships from Venice and Geneva controlled the Mediterranean trades. In the 15th century the economy of Western Europe grew rapidly. In the new world economy and acquisition of taxes of the bourgeoisie, Italy was leading in Europe and the Popes happy to be right at the centre of it. In these circumstances, the Popes and Italy could not tolerate a rival Byzantine that was still in the Middle Ages and had no intention of entering the new century. After the fall of the Eastern Rome, contractors hurried from Europe to Constantinople to convert Churches to Mosques so that the Vatican would become rival less sooner. The newly appeared bourgeoisie of northern Italian towns were able to function as independent governments by the means of their financial strength. They managed their budget in a new way and set a tax target of a million Ducats per capita per year. No agricultural or feudally structured government could reach that target. At the same time the newly appeared bourgeoisie of Holland was the intermediary in the sale of British and others' manufactured products. Therefore the northern Italian towns and Holland were becoming richer by the day, the new monetary and financial economy had come to Europe and the darkness of the Middle Ages were gone. Within a 200 year period, Europe woke up, of course in the form of a bourgeoisie that weighed everything and measured everything as being stable or unstable. Rapid developments necessitated new planning which are important to discuss but are out of the scope of the present article and I shall leave them to a separate writing in the future. In this period we see many travelogues by people from Europe and especially northern Italy to Iran which demonstrates a broad activity of the newly appeared bourgeoisie to find new markets and trade and or espionage. Few of these travelogues were scientific, logical and practical and most were intended for propaganda and marketing which survive to the present day.

      Since the beginning of the 16th century many lands and countries in the world became occupied by colonizers, however, none of the countries constituting the Greater Iran which included Iraq, Iran, Afghanistan, the Caucasus, Tajikistan, part of Pakistan, Uzbekistan and Turkmenistan became occupied. In the Greater Iran due to a splendid historic background life continued with much enthusiasm and love for the nation and the people. Knowledge, comprehension and health were at high levels and there was much abundance. With a plan that needs analysis, the Ottomans were created within 50 years and they conquered much of Europe within 50 years without leaving much real impression in these hundred years. In order to glamorize and abuse history, bourgeoisie created stories from small and unimportant tribes such as the Turkmens with black and white sheep which gave much excitement to historical stories, they created many great battles for the Ottomans on paper in order to absolve themselves, in the eyes of the religious world, from the destruction of the churches of Eastern Rome.

      In the absence of writings and cities of Russia, they created the Khans with the golden tents, placed much importance to the fighting of small and simple tribes for reasons that I shall come back to in the future. They want to create the impression in the mind of the reader that without historic background and social history wars occur and kings send their armies around. In these stories, their principal objective is oppressing the most historic and liveliest of nations amongst which Iran is at the top. They always write that the Iranians lost wars against foreign invaders and only defeated each other in their internal fighting and in this way the enemies, in the historic stories change a dynasty with another and shape history against the Iranians. In these stories they assume the Iranians to be as stupid as them and use simple analysis, for example they say that Iranians used to consider the use of firing weapons to be against manliness.

   The telling of the fabricated battle of Chaldran

      They say that Sultan Salem the 1st   was very important and powerful, in fact there is no mention of this so called Sultan in any early 16th century book from Anatolia or Iran, Anush Raavid has not been able to find a single reference to his name in historic works and will continue his search and if anyone finds a mention please let him know. In reality this false Sultan could be a simple Sheikh in the hand of the European bourgeoisie in order to implement its plan. The stupid enemies of the history of Iran really were very simple and thought everyone to be so and that no one would be found to divulge the lies. They talk of a one hundred thousand man army that was beyond the 6 or 7 million population of the Ottoman territory; half of this population was Christian belonging to two different churches and the other half Muslims belonging to two different sects and each of these belonging to quite different social and geographic groups which in itself was a huge obstacle in gathering forces and a big war. Gathering such a force requires a booming economy based on productivity and tax collection and has to leave much evidence. Such an economy requires a solid social historic background which was not present in the 14th century Ottoman. In the 21st century and with such available technology if anyone believes such lies without research and analysis must be very gullible and easily lead by the enemy. They write about a thousand kilometre distance between the Ottoman capital and the war zone and the passing of such a huge force, a distance that was unimaginable to be passable up until a hundred years ago, a most arduous and difficult stretch to traverse. This huge force would have required a logistics which with the simplest of estimates would come to a half a million men which in turn needed an organization that would leave much evidence behind such as roads, bridges, accommodations, none of which is evident in history or the region.

      At the time of the battle of Chaldran and other wars we see that the armies that fought real wars in Europe and left evidence behind in history, never exceeded 20 to 30,000 men because a higher number was not possible. They wrote the stage of the war in a place that could be a good geographical point for historic separation, in the whole region of Chaldran not a single gun or canon has been found, no single historic evidence has been uncovered.

      They used fallacy and misleading language in their story telling of historical events in order to play tricks on simple minds, they have written "in the heart of the Iranian soldiers there was no agitation, they resisted until the moment of death against the well equipped Ottomans". They have written many such things; "the main reason for the victory of the Turks was their fiery weapons which the Iranian army did not possess". Elsewhere they have written that the aims of the Sultan Salem the 1st of invading Iran was to: "halt the spread of Shiite sect believing in the 12 Imams which had been declared the official religion of Iran and the stopping of Ottoman Shiites joining the newly formed Safavid dynasty of Iran, annexation of the north western Kurdish regions and the place of residence of the Turkmens in eastern part of today's Turkey and north eastern Iraq that was of the Ak- Koyunlu, Kara-Koyunlu and the remaining of the Seljuqs to their territory and the spread of Iranism that had raised its head once again by the crowning of Shah Ismail of Safavids". There are a lot of such false quotes in the story of Chaldran. Can you analyse and explain these lies? It is the best test for you in finding the real truth behind these stories.

      Study the history of canons and guns and do not accept unconditionally whatever nonsense as history. Do not believe the fiery weapons in the battle of Chaldran to be like the weapons of the Napoleon era in the films "The Battle of Waterloo" and "War and Peace". At the beginning of 16th century the canons and the guns of the ottomans were wicked and matchlock and had a maximum range of 300 meters, they had to ignite the wick, charge the canon and then fire. On firing, a black smoke would fill the surrounding, and many balls would explode in the air or would not reach their intended target. Every 4 or 5 minutes they could prepare a canon to fire. A mounted soldier galloping at least 30 km per hour would run a distance of 500 meters in a minute hence bypassing the canons that were difficult to mobilize and attacking their operators. This fiery weapon was used in the 16th century for attacking fortresses and not for open battles in fields. Matchlocks could fire every 2 minutes so mounted soldiers could attack the enemy in less than a minute and even if the first line of soldiers were killed by the guns the second line could easily reach and attack the gunners. For the aesthetics of the story they talked of the huge numbers of the Ottomans and the bravery of the Iranians, the fiery weapons and the superiority of the Ottomans and the disagreement of the Iranians with such weapons. With such words we are reminded of the negative advertising of Capitalism that said "don't buy IRAN tires"

    Anoush Raavid / IRAN / raavidco@yahoo.com

   * Campaign for erasing the lies from the history of Iran *

    * Campaign for the removal of lies from Iran's history *

   The above article in full written in Farsi: The attack of Alexander of Macedonia, the biggest lie in history.

  Iran's invasion by the Arabs, the second biggest lie in history.

  Iran's invasion by the Moguls, the third biggest lie in history.

   In order to understand the truth about history read all the articles in Anoush Raavid’s web logs:  

   English:  http://www.raavid.blogfa.com

     Farsi:     http://ravid.ir

Revelando las mentiras de la historia

En la historia y en la historia social hay muchas mentiras, mentiras que han influenciado el destino de la humanidad y desviado la planificación y el futuro, mentiras como las siguientes:

La invasión a Irán por Alejandro de Macedonia, la mentira más grande de la historia;

La invasión a Irán por los Árabes nómadas, la segunda mentira más grande de la historia;

La invasión a Irán por Chengiz el mogol, la tercera mentira más grande de la historia;

Mentiras significativas como la guerra de Gadesiyyeh y la batalla de Chaldran;

Mentiras sobre las culturas, como el helenismo…

Análisis e investigación de todas las mentiras de la historia en el blog:

Movimiento para erradicar las mentiras de la historia de Irán.

Únase a este movimiento y vea el mundo desde una perspectiva distinta.

 Tour de Irán:  visite todos los lugares históricos e interesantes, a muy buen

precio y con un excelente servicio.  

  Tour of Iran:  visit all the historic and interesting places, competitive prices and excellent service, please contact :   raavidco@yahoo.com

    The lies of history, Ancient history, Aryan history, The history of ancient Persia, the history of the art, the history of Alexander, the history of Hellenism, the history of the Arabs, the history of  Genghis Khan and the Mongols, the history of the Uzbeks, the history of democracy and the revelation of the lies of history.

    Alexander of Macedonia

 The invasion of Alexander of Macedonia, the biggest lie in history

     Rulers have existed since the beginning of human civilization. The initial civilization meaning the urban living and the creation of social class and writing began, according to some accounts around 7 to 10 thousand years ago in Mesopotamia and Iran. Nobody knows for certain whether rulers or people came first, it is the old chicken and hen story. In any case, the rulers have used different tricks to make people obey them, such as strange sects and religions, superstitions and telling and writing lies (there is a mention of this in the famous inscription of Darius the Great).

     Many of such writings and inscriptions and stories are of these tricks which continue to the present day. One of the most important of them all is the invasion of Iran by Alexander the Great. The tellers of the story of Alexander of Macedonia who told his story 600 years after his death did not pay attention of the point that the main reasons in winning a war is the greater number of fighters, the supremacy of the arms used and the experience of the commanders in warfare together with a thorough knowledge of the enemy terrain and its economy. A young man from a sparsely populated land with a poor economy cannot easily rise to destroy a great Empire, confiscate the land of a brave people where in every household having a sword and arrow was a way of life, as if the enemy had come to a land of addicts and street dwellers. We see today how well equipped occupiers have run aground in their invasion, let alone in those days and……

     The movie 300 that was based on the invasion of Alexander was a reason for the people of the world to discover the lies that lye behind the victories of Alexander. A good opportunity has risen to erase these lies from our sweet history. Us Iranians need to tell the truth to the world, all the false inscriptions and wars of Alexander and not just this film. It is of great surprise, how is it that Iranian historians cannot recognize these lies, the lies of the military magnitude, the false distances, the fictitious wars, the fictitious towns and cities etc. Would the Iranian historian please study these lies with due patience and a new vision and rectify them in your speeches and writings?

   Where was Macedonia?

     Macedonia, in old Egyptian inscriptions "Mage donia" which in Arabic became to be pronounced "Magduniye" was important centre of Mithraism in northern Africa. Yaghut Hamudi, traveller, geographer and historian in his book "Majamal baladan" says "Macedonia is the name of Egypt in the Greek language". Ibn Al Faghih Ahmad Hamedani 4th Arabic century geographer and historian quoting Ibn Yasar says,-" Macedonia is Egyptian territory". Al Moghadasi 5th Islamic century geographer in "Hosn Al Taghasim", Ibn Al khardazbeh in Dalmask and Almamalek", Masoudi in the book of Moruj Alzahb and many others confirm that in those days Macedonia was Egyptian territory. With the exception of early Islamic historians and the knowledgeable, Ibn Maghta, Tabari and Dinvari have called Alexander in their writings Iranian.

      In order to understand the reasons behind the creation of the story of Alexander, its inventor's forgery, distortion, fabrication and theft that have occurred, one must pay attention to the special politics and the aims of the tyrannical religious emperors and governors ruling the eastern Roman Empire. Between the 8th and the 11th century, for three hundred consecutive years 13 Armenian men and 8 women, residents of the western part of the Halice river (today called Ghezel Irmagh) and the town of Ani (the town of the one thousand Churches) who were not from the Constantine family and had ambitions of power using the circumstances and sometimes with the help of the secret Jewish organization infiltrated Constantinople then the center of world power. These people, in order to safeguard their position, pretended to be Greek and Macedonian compiled and published the myth of Alexander with the aim of setting East and West in other words Mithraism and Christianity against each other and by doing this increase their credibility. They compiled a book about Alexander quoting his personal physician Collis Dens and extended Alexander's acquisitions as far as India and China. With the help of agents of the Abbasids they glorified Alexander in order to distance the mind of the newly risen societies from the greatness of the ancient Iranian's civilization, culture and power. The editing of the book was done in Greek which was at the time the language of the Church and became so successful that the era in which it was published became known as the era of the Greek culture. On the other hand the religion of Jesus Christ did not flourish in the Balkans until the 13th century and Mithraism dominated this region whose followers believed this religion to be a falsification and apostasy of their religion.   In the written and verbal battle between these two religions, it is worth a mention of the Shahname "The book of the Kings" that is recited in divine language.  Mazandaran in the times of Anushiravan Khorasani according to documents in the National Library was called Pazesh Khargar. India (Hend or End in Persian pronunciation) according to Tabari and Masoudi until the end of the 12th century was the name of Khoozestan. Seventeen places in Khoozestan such as Hendijan and Andimeshk and ….begin with this name, India used to be called Aryavarte and Baharat.

  Eskandar and Sekandar,

 In Iranian languages Alexandros is not Alexander which in its equivalent in Eastern languages. If one accepts that "Al" in Alexander is an article, by removing it one is left with Exander which has no resemblance to Alexanders or Alexander so one needs to search and find out the origin of Alexander and Alexanders. In the works of Albaghiye Biruni page 145 it is written,- the head of its dynasty ( the Parthians) is Ashk Ibn Ashkanwhich is the title of King Ufghufur is son to  Balash Ibn Shahpour Ibn Esiktar Ibn Siyavash Ibn Kaykavoos.  Biruni has named the Parthian kings as Ask Ibn Balash Ibn Sahpou Ibn Ashkan Ibn Ash Jabbar (page 147 Al Baghiyeh). Aslan Ghaffari the author of Sekandar and Dara believes that Ash Jabbar and Esiknar and such names are variations of Eskantar meaning "brave" which has changed to Eskandar.Ash Jabbar or Esiknar or according to Aslan Ghaffari's estimate Eskantar was the name of one of the Parthian's kings in 3rd century B.C  who captured territory in Vararoud i.e Transoxiania and The Greater Khorasan with Nayshabour, Herat and Marv and Northern Afghanistan and was abbreviated to Eskandar and this power circle of the Parthians became subject of misuse first by the writers of Alexander of Macedonia from the Eastern Roman Empire due to inexperience and stupidity and subsequently by the Westerners in their animosity against the Iranians.  Those Iranians that have Nowrooz and live in vast and ancient countries have different languages and accents but share the same culture with varying customs. Since far back, they have had to deal with enemies, beginning with Eastern Romans Imperialist culture to the present day.

      Going Sekandari, - In the Greater Iran to those heroes and champions who during training and sports put their hands on the ground and their feet in the air and walk on their hands, say that they are" going Sekandar".

      The enemies of Iran have lied as much as they can about the defeats of the Achaemenides and we have not even asked the very Achaemenides once about their destiny. There are 12000 stone inscriptions of Iran in the University of Ciracus in the United States and other places and we have not even a clue and don't ask for them. The Achaemenides have never said that Persepolis was a palace let alone Alexander managed to burn it down. On the stone inscription bearing the code XPD that lies in the eastern and western part of the balcony of what is famously known as the private palace of king Xerxes he says,- …at the request of Oromazes I erected this hadnish. And the word hadnish has been repeated several times in Persepolis. All is written so that the pilgrimage that visited the site would know its purpose.

      Strabo the famous Greek historian considers Herodotus the biggest liar and says that like magicians he plays fool with simple people's feelings.  F.N. Arski (Strabo the pioneer of the science of geography    Pooyesh Publication) says that Herodotus is a liar and only fools believe him. Fokidid says that Herodotus talks without thinking and cannot be believed.

  The false warships

      In order to cover up their defeats, the Greeks have magnified the Iranian navy in their stories; they have talked of 2000 warships and another 2000 support frigates and commercial ships. If we compare their number and capacity to the middle sized and large boats in the Persian Gulf today they outnumber them even today! And if we suppose that the maintenance of each takes 30 days a year and the useful life of each ship is on average 20 years and the time to make one 6 months, then at one particular time there needs to be 120 boats and ships under construction in the yards. Let us assume that the capacity of each yard is 6 ships at a time which means twice the capacity of the shipping yards in Glasgow at the height of the power of the British Empire in the 18th century, which means 6 yards and as the supply of wood was in itself a huge problem, a great logistical plan would have been needed to transport wood from the North like in the era of Nadershah when he only managed to build 3 ships using the wood from the forests of the North and they quickly became unusable or there had to be a supply of wood from India. Therefore there would have been a huge number of saws and axes and other equipments and roads etc but none exists in any museum in Iran or anywhere else. You decide for yourself without prejudice the root of the story and beware that the glory of the Iranian history is not in lies, it lies in love, bravery, solidarity and love for the motherland (homeland). Let us not allow the enemies change these good attributes with their lies.

  Takht – e - Jamshid and Sivand

     In the images depicted in Takh-e-Jamshid, no-one is angry, nobody is mounted on a horseback, and one sees no-one bowing, there is nobody with their head down or defeated, there is no tribe superior to another, and there is no image of violence.

      One of the things Iranians take pride in is the fact that slavery has never been common in Iran. Amongst hundreds of bodies carved on the stones of Persepolis, there is not even one nude. Let us tell the beloved Iranians what we were so that in remains in their memory. Over the past one hundred years Persepolis and its surroundings have been thoroughly searched and there have been findings by many different archeological groups and there has not been a false Persepolis found. The enemies have wanted to take revenge on the Iranians on paper: they have created this imaginary city to take revenge for the burning down of Athens and have been somewhat successful by taking advantage of the idiocy of some of our historians. Where there has not been a city, there has not been a capital for the Achaemenides either and because it was not a capital city therefore it did not have a fortress or an alley way for a king in order to have 3 layers of walls built around it. These lies have not been found. Which war where the Greeks the prisoners of in Takht-e-Jamshid? And how did Alexander gave them clothes in the midst of war? And many more such lies. Which idiot would believe all the lies about the taking and transport of spoils of war? The burning down of Takht-e-Jamshid by Alexander or whoever else is a big lie. The illiterate storytellers who wrote the story of the victory of the Macedonians centuries later did not have the least knowledge about Takht-e-Jamshid. They have written that the palace was built mainly out of cedar wood, this is not true. Takht-e-Jamshid was built on stone and from stone and the burning down is also false and scientifically provable to be false. Limestone is chemically Calcium carbonate CaCO3 and under one atmospheric pressure and 894 degrees Celsius by receiving 391 calories per gram is converted into 44% CO2 and 56% CaO. The CO2 gas escapes into the air which leaves the CaO. The latter is mixed with water which gives slaked lime or Ca (OH)2. This reaction liberated 280 Calories of heat. Some of the clothes, carpets and other objects found at Persepolis are not from that era and it is scientifically impossible for them to be so. Over the centuries nomads and shepherds have used that area and indeed have made fires and technically those objects belong to them. People looking for treasures have dug and looted much over the centuries, knowing the history can be a treasure for us, read and express your views!

      The idiots have written that Persepolis looted and burnt down the capital of the Parsees. Persepolis is their name invented centuries after Darius like many others they invented and today it is known as Takht-e-Jamshid, nobody knows what it was called in those days and it remains to be discovered by the scientific and historic societies. Takht-e-Jamshid did not have water to be a capital, the small Sivand river flows 10 to 12 kilometers away and in those days 2500 years ago people had the intelligence not to build a dam and control the flow because the water of the river would spread over a vast plain and in the hot and dry season the evaporation rate would be high and the remaining water would become salty hence unsuitable either for drinking or for agriculture therefore only damaging the environment. In the past all capital cities were built around major rivers. Takht-e-Jamshid was a place of worship whose construction was not completed. In those days Iranian people were like God King Worshippers.  It was like many other places of worship but on a larger and more glamorous scale and was never completed looted or burnt down. The intellectual evolution of humans made way for the appearance of the first religions. Their intellectuals created the Parthian. This evolution continues to date with various ups and downs and will continue until the end of humanity.

      Today the important issues as far as intellectual growth is concerned are for us to think about everything and question it's validity whether it is true or not, what and how is the reality? Is every glamorous rubbish the foreigners and enemies of Iran have written true?

      When I write to the schools abut their books about the fabrication of Alexander they reply that they know nothing about an alternative text! Do they doubt these lies and really give up? Do they want no one to think about the truth about Alexander? Do they want to take away the ability to think about the fabrication of history and Alexander?

      In the Gospel there is no mention of Takht-e-Jamshid, however this book gives a lot of information about other buildings and sites of the Iranian empire and major cities such as Hamadan and Shush. There is no mention of it in any document of the Babylonians, Assyrians, and Phoenicians. Catusias who lived 24 years in the Iranian court does not mention it even once. This was the most sacred place in Iran, with an exclusiveness that would protect an exclusive and invisible religion away from the contamination of the outsiders. The enemies of Iran like very much telling that Takht-e-Jamshid was completely built and prosperous.

     Revealing the fabricated and stupid wars

      The idiots who have written against Iran and worse those who believe them have written that Alexander attacked Iran with 30000 troops and 40000 mounted soldiers via the strait of Ellis Pont, today known as Dardanelle, crossed a deep and fast river with high granite walls and fought Darius the 3rd in Asia Minor. The granite river that is today called Bighachay is a small and shallow river that has no walls. The liars are shameless, as long as there are gullible people who believe them they may continue with their lies. Moreover, the banks of this river have no place for the battle of around 150,000 men. Go and see for yourself if you do not believe this. The liar writers wanted to diminish the importance of Shush the two thousand year capital of Elam which was also the capital of the Achaemenides for 200 years and to have people believe that a partially completed shrine of Takht-e-Jamshid was the capital of Iran, then falsely have it burnt down by Alexander. Five or six centuries later when they wrote their lies, the old religion of the Achaemenides no longer existed and Takht-e-Jamshid was a deserted place. They had no idea of the distances between places and whatever they have written with respect to this is pure rubbish. It is easy to realize that it is all lies; they say 600 thousand troops of Darius crossed the bridges over the Euphrates River in 5 days, think a little! The 600 thousand is a lie, 5 days is a lie and the bridges are all lies. Everything the have made up is a lie.

   The travel of Alexander from Takht-e-Jamshid to Damghan

They have written that their Alexander went from Takht-e-Jamshid to Hamadan. We analyze this lie too. In order to go from Takht-e-Jamshid to Hamadan one needs to pass through Isphahan. There is absolutely no mention of this city with its brave inhabitants in any Eskandarname i.e. document relating to Alexander. They could not have gone to Hamadan without passing through Isphahan, whoever claims otherwise is really stupid. From Isphahan to Najafabad there is a 30 kilometer length of gardens and herb plantations. This in itself is a good barrier against the attack and advance of the enemy, therefore the illiterate writers were indeed much worse than one thinks in order to destroy these gardens in cold blood, on paper. There is no mention of other cities in Isphahan either such as Golpayegan, Burujerd, Malayer. There are only made up names that have no resemblance to the names of Iranian towns and cities. There is a 480 km distance from Isphahan to Lorestan to Hamadan, the road passes through harsh mountainous terrain, almost 200 km of which has a height of 2000 meters, one of the highest roads in the world and in winter is covered with ice and snow. The road from Lorestan to Hamadan is also a mountainous road and is one of the most difficult in the world and thanks to the bravery of its people no invader has been able to cross that region in history not even the local one. It is said that the bigger a lie the easier it is believed and this is exactly the case here, they tell and the idiots believe them!

      From Takht-e-Jamshid to Isphahan through to Hamadan then Rey and Damghan it is 1600 Kms see the magnitude of the lie? Or perhaps they covered this distance in fast Japanese electric trains!  Abu Reyhan Biruni in Asar al baghiye has written that Darius the 3rd was killed near Erbil by the commander of his troops. At that time he knew nothing of the fabricated Alexander, the reality is the Parthian.

    The fabricated Alexander of Macedonia on his way to Gorgan

      If the Alexander historians wrote grandiose lies and confabulation it was their style and knew nothing about inside Iran, however, those internal and external enemies, idiots and traitors who continue the lies in speeches and writings, what could their motive be? They take Alexander from Dameghan to Gorgan with many erroneous and fabricated names of places, strange events, peoples and tribes that never existed, distances that have no bearing with the reality, please place a map in front of yourself and have a look and you will see how we have been cheated purely out of animosity and complex.

    Another lie on paper

       Alexander historians have created Darband of Pars on paper and have had it conquered by Alexander in order to take revenge of the defeat of the Greeks by the Iranians in Thermopylae strait, otherwise there is no strait between Shush and Takht-e-Jamshid. Over the past one hundred years Iranian including, myself and English archeologists who have searched the area for treasures and archeological evidence have found no strait. There are books written about such excavations. Many distinguished researches have written Persians or Farsiha but I would write this word more generally, I would say Iranian or Iranians because this is the name of a vast geographical region and peoples who all have the ancient Nowrooz and have all throughout history have defended Iran and continue to do so. The enemies who do not know Iran have created false heroes and the idiots are proud of them for nothing. They created a false shepherd in the harsh winter of Lorestan and never explained how those two armies survived the freezing temperatures and at the same time they created tropical forests in that region and much such nonsense. They were enemies of Iran but why do these so called Iranian historians repeat such nonsense?

      Imagine historical wars as they happened in those times and not how Hollywood wants you to see them!

   Illiterate and stupid enemies

      1700 and 1800 years ago, the Alexander historians were far too illiterate to write their fabricated stories more believable and more stupid are the enemies of Iran who take these nonsense for history. Patala which in Persian is the "bottom of the hill" is near the strait of Boan, in their stories they refer to a river estuary in order to fabricate a document about Alexander's journey to India. Tanais River is a river between Asia and Europe which today is called the Den. In their fabrication they have said it to be in Northern Afghanistan and placed it instead of Balkh and taken Alexander to Indian, they have also written that Alexander's troops travelled from Balkh to Sogdiana and spent harsh times in the desert without water or pastor in order to depict their bravery. This also is a fabrication. The city of Balkh lies near a large river called Balkhab and there is plenty of life in a radius of 350 Km around it and not a waterless desert, you can easily see for yourself on a map. Their Oxus River is not the Amu Darya, they have written so much nonsense because they did not knew their geography and the stupid enemies of Iran believe them and maliciously repeat them all the time.

      Bacchus is the Greek version of Bagh which is also called Bak, Bag, Bi and By. It is the prefix of Izad Mehr (Yazata Mehr), Bagh Mehr. Mithraism spread during the Parthian times to Rome and Greece. During Alexander's time it was not known but 500 years later Alexander historians knew about it because they were the enemies of Iran and Iranian religion like today. The Caspian gate is not the Sar Darre Khar as they claim; Dar Band Khazar is a town between Baku and Ma Khaj Ghale. They have lied in order to justify their stories. Arabius River which they claim Alexander and his men crossed in India is today's Shat Al Arab River and whatever Indian they wrote is Khuzestan. Oritiens the land of the people of Avar is a city called Magjar in Iraq and not India. Arabite is the home to the Arabs in Sothern Iraq and not the estuary of Send River in Pakistan. Dustkami which in this fabricated story is mistakenly called Dustkani is the decanter of the followers of Mithras's which is still used in mourning to serve water or sorbet and it was not known during Alexander era but 500 later during the Parthian was known. Atropat, Azarpad is a vocabulary belonging to the Sassanid's and not Achaemenides because they were not Zoroaster's. Atropat or Azarpad was the keeper of fire. Today pad is known as bod as in sepahbod or arteshbod (sepah is corps and artesh is army in Persian, translator's note). This is also evidence that the documents pertaining to Alexander were written centuries later. Azerbaijan is not the destroyed Atropatan. Azarbaijan or Azarbijan is made up of three parts: Azar meaning Fire, Bai meaning God and Jan meaning place, together the place of God Fire. They write: the troops of Alexander on their return journey to and from Sogdiana were engaged with a brave people called Momasenha. Momsen means grand. They are from the western part of the Fars province in Iran, what has it got to do with Balkh and Northern Afghanistan. They have written that Alexander got near the city of Nysa near the Send River and locate Nysa as being between Hamadan and Bistoon. Nesa was the first capital of the Parthian near Ashkhabad of Turkmenistan and Mithraism spread from there which hence became to be known as the religion of Nesa or Nesara. Nabarzan, Nabarz meaning undefeatable is a postfix of Mehr which is also used in Kurdish. Mithraism was spread to Rome during the Parthian and became the common religion. The Romans used the Iranian vocabulary of Nabarz as a postfix of Mehr (Mithra). In many of hundreds of Mithraism's shrines left over from the Roman Empire, wall inscriptions also testify against this fabricated story and the fact that it was written centuries later. The idiots who invented Alexander even defeated the Paganisms, Kusiyan or the Caspians whose rule had ended 800 years previously because they wanted Alexander to have defeated everyone! How illiterate those who today consider this history. The city of 100 gates is not Dameghan, where on Earth was its water in order to have 100 gates? Different groups of archeologists searched that areas for years and not even found a city of one gate! They talked all that grandiose nonsense in order to raise the importance of their fairy hero, do you get me?

      The evidence against continues! The lying storytellers who were illiterate and knew nothing about geography created Alexander in order to inflate the importance of an insignificant and indigent people of Greece. The Alexander historians who were a bunch of illiterate liars who didn't know geography created the myth of Alexander with all those mistakes, not knowing that 2000 years later Anush Ravid would reveal the untruth. They defeated and toppled by their Alexander all the countries and peoples who they had heard of in those days, they told much hype and lies which is easily recognizable and whoever that doesn't understand it is a real fool. They created hundreds of false names none of which has Iranian or Indian root and it is all too obvious.

   The Arabs did not invade  Persia

   Introduction

      In order for this article to make sense please read carefully all the articles in this weblog, see the world differently and upside down, have patience and reflect and above all follow up and memorize, although I know that erasing the lies of the enemies who have told enough lies in 500 years  to last 5000 years is difficult.

       There are those who take an emotional view and consider the Arabs to be the killers of the Iranians and vice versa, however history will not end with our knowledge and information and will not necessarily continue to be so, therefore, let us search the truth in a realistic way. Stupid Saddam thought Gadesiyyeh to be true and hence ruined the nation of western part of Greater Iran i.e. Iraq.

      Today, with the thought that the Arabs came and killed and ransacked and destroyed, anger has been brewed in the hearts from which Imperialists and Zionists benefit.

      I do not know why the historians have not been able to remove these lies, propose new investigation and guide the society in a new way, perhaps they are so entangled in these lies.

      I shall write only briefly about this lie of history so that there is time for study, reflection and enquiry for the dear countrymen and women; nevertheless I shall continue this article in greater detail in the future.

    The second biggest lie in history

      The liars, in order to justify and reason say; "today the genetics specialists have proven the theory that the cradle of all the nations of Semitic races is the Arabian peninsula which once upon a time was fairly habitable but gradually became arid and for this reason the Semitic tribes were forced to migrate north in search of water and pasture....". This lie is very similar to the lie of the migration of the Aryans from the north to Iran which I have explained elsewhere in my weblog, they now say something similar about the Arabs from the south, however, the geography and history of Arabia has been as it is since the beginning of human existence, the same lie applies to the cold and arid lands of the north in case of the Aryans.

      The liars are truly stupid, they say; " centuries passed by this way and the Arabs became poorer and more numerous, day after day and were forced to break down the barriers of Iran and Egypt in search of better lives....." These stupid liars think they lived in the times of Bourgeoisie and colonization, life in the times of sacral kingship was quite fair, all the peoples and tribes had more or less the same rate of birth and death.

      The imperialist liars continue their lies; "one of the promises of Islam for the Arabs was that if they won, Iran, Iraq and Syria would be theirs...."In continuation and in order to justify themselves they write; " the Arab Muslims who were suffering poverty, hoped to be victorious and become prosperous and if they were killed would go to heaven...." and they continue; " for this reason the war of the Arabs against the Iranians had an economic side to it and all the tribes moved on and no one was left in Arabia....." With such writings they have reduced the Arabs to poor shanty dwellers; in those days each tribe had its own territory and was self sufficient in its own land and wealth did not have the meaning it did during the bourgeoisie era and the second wave. Moreover, they have reduced the Muslims at the beginning of their creation to bandits.

      It is very strange that no historian has mentioned such important points at the peak of Islam as being true or false.

      If the bandits unite and ransack, after the first attack they would fight against each other over the stolen goods and the old historic rivalry and vengeance amongst the tribes and the Arabs would resurface. Such people would not have the ability to continue this path and fight again and generally speaking, the planning, organization and ideas would dwindle. If the strategy is for looting then warfare tactics would for the first possession. It is obvious that those who talk as such i.e. looting at the beginning of Islam, are imposing their interpretation of events and are surely from the bourgeoisie and the colonization era. In real history books they brag and lie without suggesting anything.

      They refer to historic texts which no one has seen in any museum or library and claim that "Iran was very unstable, disease was rife, and the economic situation was dire, corruption....." I shall refrain from repeating the nonsense because they are told over and over again in all the so called documents. You see that such writings can only be the mentality of 19 and 20th century London or Paris. Have you ever thought how life must have been 15 centuries ago? How was life four or five centuries go under the first wave or Capitalism or indeed in Europe or Asia? Have you ever thought about the lies they have told about people's lives in the past?

      The battle of Hireh "....he had nothing but an old fence for defending hence he had to give up....) but the reality and the geography suggests otherwise.

      The battle of Elis "....he ordered the beheading of the Iranian hostages for a few days until a stream of blood began flowing, Khaled the commander of Islam did not want to betray his oath.....", with one lie hit three targets; portray the Iranians as cowards and finished with, the Muslims as blood thirsty and finally for their imperialist objectives place Iranians and Arabs against each other. Although no victorious army does as such with his enemy in the first battles, otherwise the enemy becomes so hardened as to avoid capture.

       The battle of Amghelishiya ".........". This battle is belittled down to a peasant because they had no more lies to tell.

      The battle of conquest of Abnar ," Khaled ordered that the soldiers of the enemy who were all covered in iron except for their eyes to be made blind by arrows....." as if they were fighting a herd of sheep! This lie is so stupid that only liars would believe it.

     The war of Al Jasr or Gheis Al Natef , "........." after several ridiculous wars which after studying and analysing tactically and scientifically with the wars of those days it becomes obvious that they are fabrications, the liars are forced to invent another ridiculous war, again tactically wrong, in order to make the Iranians victorious so that their lies are not so spoilt.

      The battle of Bubat ,"..... in this day one hundred Arab fighters each killed one hundred Iranians....", would someone ask these liars, if the Arab fighters wanted each to sacrifice sheep, how many would they manage in a day?

   One must really be stupid in order to accept such rubbish as history.

      The conquest of Ablah and the battle of Zangir (.....they had chained together the feet of the Iranian soldiers so that they could not escape...), what do they want to say with this lie? Where had the chains been manufactured and what were were the locks like? And is it possible at all?

      The liars quoting the king say; Yazdegerd told the representatives of the Arabs: " you used to eat lizards and mice because of severe poverty...." this kind of language is the one used by bourgeoisie and colonization in the past 500 years, in the past everyone was elf sufficient in their natural conditions and for no one poverty had the meaning it has today.

      Some might argue that some of what has been said is lies and others true or other supernatural factors may have played a part. If we accept that some parts are lies then whoever has told some lies could be a big liar, hence we must throw everything away and start anew.

       Ignacio Olague the Spanish historian and investigator has a book titled "The Arabs did not invade Spain", it is an excellent work based on logic, and much irrefutable evidence which proves beyond doubt that the invasion of Spain by the Arabs is all lies. These wars and massacres are baseless stories which have been invented by the Church and the colonizers by their dependant historians in order to save their face.  His book was published in 1985 by Shabaviz publications under a title that in itself is a cover up "Seven centuries of Islamic civilization's ups and downs in Spain".

   Genghiz Khan (the Mogul)

  The attack of Genghiz Khan on Iran, the third biggest lie in history.

      With the appearance of Islam and the disappearance of social classes, the migration of people from villages to cities and larger villages increased enormously. This phenomenon means that one to two centuries after Islam we see the appearance of more and larger cities in the Middle East. In Bagdad there was a high turn over of Caliphas and new rulers were being appointed and these new rulers and the new inhabitants of the newly formed cities not having the mental background to analyze such changes would fight against each other most of the times. In Bagdad the rulers were not unhappy about the situation as they did not mind catching a few fish out of the muddy waters. The fall in the population of the villages and the increase of the population of the cities created new necessity such a farmers and shepherds for food production and breeding horses and other flock. We therefore see that in the first few centuries after Islam kings from many different tribes such as Ghuzz and Tartar and even Comoros and Bulgars etc were brought in and settled in the villages. Many ancient Iranian and Persian areas were surrounded by the newly created non Iranian villages and tribes. Considering the Islamic equality, these new rulers could naturally, within one or two centuries, with the natural social evolution and normal rhythm of life, become influential in the establishment, especially when their youth population were being used in wars, those who themselves would become powerful leaders in their mid life. They even managed to lead some regimen. As these rulers and their people on entering Iran were not literate and not familiar with the days knowledge they were dependent on Iranians and the Farsi speaking ministers about which there is a large volume of evidence. Knowledge, information and literacy were of the Farsi speaking people who mostly lived in the cities and this is why there is no non Farsi or non Arabic text or book up until the Safavid period. In the meanwhile, Iranian thinkers begin to create new sects for the intellectual and social salvation of Iran and the Iranians. These Iranian intellectuals were completely aware and masterly of their task but because of the extent of the country and important events in the past few centuries did not have complete agreement or military and personal power so had to resort to tricks by the influence they had in order to eliminate these new rulers one by one. They encountered one major problem and that was the fatwa of the Caliphas so they had to get rid of the influence of Bagdad in order not to have problems with public opinion, and they had to achieve this by the very people who came to this land for begging, work and at times ransack, but how? In those days there were no Shias and Sunnis as there were in the Ottoman and safavid times in order to fight each other or the bombings in today’s Iraq and Pakistan so a new instrument was required in order to get rid of the Caliphas of Bagdad. A tribe was needed who was the least literate, the most ignorant and drunkard and coward and moreover extremely superstitious, these adjectives are written in books about the moguls; hence the attack of moguls was created and developed. In the period of Khwrezm-Shahs the Farsi speaking Iranian intellectuals use to travel much in order to find what they wanted which they found, what was not true and is not mentioned in any historic text prior to that is the Genghis or Temuchin the son of Yasoo Kay Bahador the head of the Ghiyat tribe from the black tartar family, tartar was a name given to all yellow skinned people by the Iranians. As this blog is not about history itself but a new look at history in order to identify and remove lies from the history of Iran, repeating what has been said in numerous books is avoided, in various Genghis epistles there is mention of the destruction of Balkh and the massacre of its people whereas in fact Balkh was destroyed a hundred years before Genghis by an earthquake and the remaining population had moved to Mazar Sharif. There are references to other cities which to this date no one knows where some of them are because it is lies, one million squared kilometers of central Asia has one hundred cities and not just a few. Mohammad Kharazmi told the Shah: the army of Genghis is a drop and the army of Khwrezm Shah is a sea, so why in the court of Khwrezm Shah where there were men of wars no one said anything? They talk of one or two hundred thousand defending the cities and those attacking numbering many hundreds of thousands, as if they were counting hordes of sheep. these figures may be interesting to idiots but they are simply not true.......The enemies of Iran kill two birds with one stone, for one they portray Iranians as cowards and secondly as simple and gullible for believing such nonsense. In other places they have said that the defenders and the Iranians were cheated and this continued for a few days until they were destroyed. What fool would believe such lies. In another place it is written that Sultan Mohammad in times of anarchy escaped 700 kilometers West through Guilan and Mazandaran which is very difficult to traverse and has travelled back 700  km east, it is exactly the same lie those idiots have said about Alexander. They have written such ridiculous military strategies that have nothing to do with that times military thinking, in those times there were wars between Iranian Shahs and Iranian Khans but none of them used such ridiculous tactics. Who were behind the writing of mysterious letters and what did they contain? Why is there not a single mogul or Chinese sword, armor or military gear in the museums of Iran? Why is there not a sign of war in any of the deserts or indeed any sign of the presence of Moguls in Iran? Why, in the tomb of Sultan Mohammad Khodabandeh said to be Mogul is there not a single Mogul or Turkish vocabulary? Why the Ismaili intellectuals like everyone else did joined the Moguls and why is it said that they killed the rest of the Ismailis? They say of Genghis the drunkard criminal that he was so meticulous in justice that no one dared touch a fallen whip in the barracks unless its owner. There are so many contradictory tales; it is true what they say about liars, that they have a short memory. In other place they say that Genghis was a complete superstitious desert dweller, in which case, such a person at the time could not have been great. Of all the jewelry that they took from China, was is there not a single one in any museum in Iran? More importantly, the gathering of a few hundred thousand men and moving them in 5000 kilometers of hostile terrain towards Iran is totally impossible. How gullible they took the readers of these stories. And of course, in order to justify such nonsense they have told even more incredible lies such as that Yasa was important. Well if it were important why is it not available? If you read what is left over from Yasa you will realize the amount of rubbish and superstition it contains which is above any. If in a small and poor nation like Mongolia where all the superstitious and drunkard tribes were at war with each other at that time, a few thousand men left for Iran then who defended this enemy prone land? They have even written that many mogul princess and rulers die of alcohol abuse. Every page of the documents relating to Genghis is riddled with lies and nonsense. The last Shahs regime in Iran could not use independent academics in the state and education system because of its ties to the enemies so in order to keep the level of the Iranians high personality down repeated the senseless lies of history. They say that Tormaz was the first city run over and destroyed to ground by the Moguls and how an elderly woman in order not to be killed shouted that she had swallowed a pearl but the ruthless Moguls tore apart her stomach and drew out the pearl and then Genghis ordered all the cadavers be torn open to see if there were pearls inside them. There is no such account in the history of this city. The liars say that skilled workers were separated from the rest of the millions who were detained and the rest killed in order to fill the trenches, they though us to be gullible as to take this for true history. What they intended to say with this was of course that the Iranians were idiots. They say that the secret of success of Genghis was the good communication between different parts of his extensive empire and having a single intelligence centre, those who cannot analyze this statement with regards to the times and condition and the means of that era please leave this blog now. How much have they boasted about the moguls horses and their riders but in other places have written that they were so drunk that they would fall from their horses, as if their Iranian rivals who were Muslims and by nature good fighters did not drink alcohol had not seen horses before. They say that the Moguls had good geographical and road a map so why is there not a single one available? They say that some of the fighters believed that Genghis is fighting the Crusaders and those us why they were in its army!!! They have said that the Genghis army was first defeated in Bagdad by a twenty thousand man army, so what happened to the few thousand man army that was undefeatable? They say that in Iraq they massacred all the Sunni towns and took over the administration of all the Shia towns, now this is the crunch of the matter to which I shall return later. Where are the remains of the castle Lake Urmiyeh? Why were accessible places? The answer is that those who wrote such lies took the lake by mistake. The enemies have tried on paper, as much as they could, to patronize the Iranians and gather as much booty from them as possible, so where is one piece of them and in which museum? Look at these statistics; Neyshabur had a population of a million and eight hundred thousand and Herat a million and six hundred thousand and the same goes for the rest of the cities, who would believe such nonsense. As the saying goes the bigger a lie the more easily it is believed by the fools. Twenty to thirty years ago I made so many correction notes in the border of all my books on Genghis and the Moguls that there were no white spaces left. In any case the enemies of Iran have taken advantage of opportunities and sold many such lies to the world but in the 21st century and with the help of internet we should get rid of these likes. The most interesting part of the story is that the very same Moguls who conquered Iran and China were totally run over in a small place like Jerusalem. there is no valuable Iranian or Chinese book on the invasion of the moguls. How is it possible that a huge army is mobilized and advances 5 to 10,000 kilometers and not a single credible book exist on the subject except such nonsense? All western liars themselves confess that there is no real sign of Genghis having been for real. Even the best books in the world on the general history of the middle ages have not written anything on the mogul’s invasion. The book most used by those fabricating the invasion of the moguls is the one written by Marco Polo i.e. "The Description of the world". Marco Polo was a venetian storyteller who never travelled beyond Constantinople, today’s Istanbul, who never travelled east. Every one knows in the West that Marco Polo was a big liar, when he was in the prison of Venice he read the fabricated tales about the conquest of Iran and India by Alexander of Macedonia and was inspired by the stories and together with someone like himself called Rostichillo, turned Moguls into another Alexander Of Macedonia, even more important, and of course the enemies have used this as history. In the 13th century, apart from central and western Europe, the rest of the world was under the rule of the Muslims and Europe was in a bad socio economic shape and there was much hostility against the Easter people because of the success of the Muslims. As they could not defeat the Muslims in the east and north Africa, they did so in stories by the Moguls. For example they created Kublai who is not mentioned in any Iranian or Chinese or European text as the great emperor Kublai Khan, as they created many Mogul rulers in this way. It is surprising that in the 13th and 14th century when the Muslims have most of the world, the European religious propagandists especially the French write long biographies of the illiterate Genghis and sell it as history. In the times of Louis the 14th one of the writers of the court called Petty Du La Croix writes as is politically correct and necessary for the time. In the Vatican archives there is not even a single letter from the 12th, 13th or the 14th century written in Mongolian language but there are many written in Persian. In the past two hundred years a few researchers have started exploring around small parts of this topic because there is no live evidence. Most researchers cannot accept lies as history unless they lack knowledge. However there are those such as Harold Lamb one of the least important personalities invent historic tales and lies such as the stories of: Hannibal, Charlemagne, Justinian, and Tamerlane. The funniest thing is that the oldest history book about the Moguls was written in the colonial period by an American Morjad Weston who was from a fanatical capitalist family and received many important positions for his services. The four volume book on the history of Moguls, from Genghis to Tamerlane is today known as the best book on the subject. Other likeminded people who have written on the subject are, the Austrian orientalist Baron Josefan Hammer wrote the "Iranian Jalayrids" from 1841 to 1843, the German Frontermann Ardeman “the Unbeatable Genghis", Sir Henry Harrods a thick 4 volume books called the History of the Moguls.

      The Russians who in the 19th century has occupied parts of Transoxiana and the Greater Khorasan, tried to use the attack and the massacres by the Moguls in order to weaken the Muslims, therefore Berthold in 1900 wrote about the rise and fall of the desert empires an Vladimir Tesoff solved the difficult and sensitive socio economic and expansionist problems of the moguls, something they had no justification for up until now. Genghis biography and the social life of the moguls were a great help to the western liars for wanting to dominate a group of illiterate and atheist to the advanced Muslims. The German Eric Hainish in 1948 published a simple fairytale about the moguls which has no reference to a date at all. Berthold Eschpoler wrote the Golden Camp and the Moguls and the French Verne Grosse wrote the Empire of the Steppes. Many such writers claim that they have original handwritten manuscripts as evidence but whey has no one else seen them?  Two main sources used by these writers is the " The History of Jahangosha Juwayni" by Ata Malak Juwayni and " The Complete History" by Rashid Al Din Fazl Allah and the main story is from these two books which are full of treason, nonsense and contradictory tales. Amongst thousands of books on the History of Iran only two have little information on the Moguls which themselves have taken from theses sources, one is by Ruze Al Safa and  History and the other Habib Al Seir. Muslim historians who have written on the subject of Moguls never mention the Grey Wolf. Abol Ghazi Khan and Rashid Al Din who claim to have seen many documents on Genghis and express opinions on the origin of the Moguls only mention "Burette Chine" which in Mongolian language means the Grey Wolf as a renounced personality. According to these historians " Alan Ghoa" became pregnant by a human being that descended from the sky as a light and Genghis Khan was born. Wolf, amongst the moguls is a symbol of rage, it is said in history that when Genghis heard the news of the massacre of his people by the men of  Kharazmshah he became angry, climbed a mountain and howled liked a wolf and hence its people realized that they had to prepare for war. There is no ancient castle or fortress or indeed an ancient barrack where such a huge army may have trained and prepared for war. Those who repeat such nonsense should be ashamed, you should have more insight.

   Anoush Raavid / IRAN / raavidco@yahoo.com

  "campaign for erasing the lies from the history of Iran".

 Iran's invasion by the Arabs, the second biggest lie in history.

 Iran's invasion by the Moguls, the third biggest lie in history.

 In order to understand the truth about history read all the articles in Anoush Raavid’s web logs:  

   English:  http://www.raavid.blogfa.com

     Farsi:   http://ravid.ir

Revelando las mentiras de la historia

En la historia y en la historia social hay muchas mentiras, mentiras que han influenciado el destino de la humanidad y desviado la planificación y el futuro, mentiras como las siguientes:

La invasión a Irán por Alejandro de Macedonia, la mentira más grande de la historia;

La invasión a Irán por los Árabes nómadas, la segunda mentira más grande de la historia;

La invasión a Irán por Chengiz el mogol, la tercera mentira más grande de la historia;

Mentiras significativas como la guerra de Gadesiyyeh y la batalla de Chaldran;

Mentiras sobre las culturas, como el helenismo…

Análisis e investigación de todas las mentiras de la historia en el blog:

Movimiento para erradicar las mentiras de la historia de Irán.

Únase a este movimiento y vea el mundo desde una perspectiva distinta.

 Tour de Irán,  visite todos los lugares históricos e interesantes, a muy buen

precio y con un excelente servicio.

  Tour of Iran;  visit all the historic and interesting places, competitive prices and excellent service, please contact : raavidco@yahoo.com

    The lies of history, Ancient history, Aryan history, The history of ancient Persia, the history of the art, the history of Alexander, the history of Hellenism, the history of the Arabs, the history of  Genghis Khan and the Mongols, the history of the Uzbeks, the history of democracy and the revelation of the lies of history.

خونه چوب گلی، یا خانه گلی

      تا اواخر قرن 20 تمام خانه های روستایی گیلان و مازندران خونه گلی و زگالی Zegali و دار ور چین Daar var chin  بودند،  ساخت و نگهداری این خانه ها مشکل بود،  و به مرور با گذشت زمان بسیار گرانتر تمام می شد.  با وجود فراوانی و ارزانی سیمان و آهن ،  مردم خونه گلی را فراموش کردند،  خانه هایی که بخاطر ساختاری از گل و چوب و پوشال و سفال،  در آنها عایق بندی کاملاً رعایت شده بود.  با داشتن سبک معماری در تابستان ها خنک و در زمستان گرم بود،  همچنین حرارت مرکز داشت،  که از هیزم و ذغال بود،  یعنی کنترل انرژی رعایت شده بود.  اما امروزه در منطقه چلاسر و جل تمام خانه های چوب گلی قدیمی را خراب و نابود کردند،  ولی فقط یک خانه چوب گلی موجود است،  آنهم در ابتدای قرن 21 یعنی دوران تمدن کنترل انرژی بنا شده.

*  

   عکس نمونه خانه های زگالی در گیلان و مازندران در 1300 خورشیدی،  عکس شماره 582 .  در گذشته ها تمام خانه های گیلان و مازندران همین گونه،  و با مصالح تماماً داخلی و محلی بود.

* 

   عکس مراحل ساخت خونه چوب گلی و زگالی، نمونه خونه چوب گلی در چلاسر و جل،  عکس شماره 330.  

      این،  خانه چوب گلی،  در سال 1382 میان طبیعت زیبای چلاسر و جل،  به شیوه خانه های بومی جلگه های شمالی ایران طراحی،  و با مصالح سنتی از قبیل چوب سفال و کاهگل ساخته شده است.  بسیاری از مصالح به کار گرفته شده در خانه گلی از بازیافت تخریب دیگر خانه های سنتی منطقه می باشد.  سفال های بام قدمت چند دهه دارند،  و از خانه های قدیمی استان گیلان جمع آوری شده اند،  سفالها تا حدود 50 سال پیش توسط اساتید سفالگر زحمت کش گیلانی در کوره های سفالگری ساخته می شدند،  تاریخ سفال ایران.  الورهای نرده های ایوان خانه گلی 30 ساله هستند،  و از چوب درخت ملج می باشند.  اسکلت خانه گلی از ستون های قطور درختان شمشاد و شاقوز (شبخوس) تشکیل گردیده،  که در زمان رضا شاه پهلوی بریده شده بودند.

      خانه های گلی شمالی نمونه های بی مانند تاریخی هستند،  آنها محیطی آرام و دور از دغدغـه زندگی شهری دارند،  برای آنهایی که رویای زندگی در طبیعت را دارند،  و تجربه دیگری از اقامت در کلبه چوبی و گلی،  از نمونه های بی مانند تاریخی است.  خانه گلی چلاسر دارای 2 اتاق بزرگ در دو طبقه مجزا، یک بالکن بزرگ جنوبی ، یک آشپزخانه و دو سرویس بهداشتی ایرانی و فرنگی است.

      هم اکنون نیز در بسیاری از نقاط جهان خانه هایی بدوی وجود دارد،  که با چوب ساخته می شود.  خانه های روستایی شمال ایران را که به خانه های زگالی مشهور است،  می توان نمونه ای از این بناهای بدوی دانست.  چار چوب و اسکلت این خانه ها معمولاً چوبی است،  و در چهار دیواری آن از جست های بلند و باریک درخت انجیلی،  که دارای چوب سخت و مقاومی است استفاده می شود.  جست های مزبور را در اصطلاح محلی شوش می نامند،  آنها را به فواصل مساوی در حدود چهار انگشت نصب می کنند.  شوش را معمولاً با پوست شاخه های درخت لرک که دارای الیاف محکمی است،  به اسکلت بنا وصل می کنند.  پس از آنکه ساختن کلی اسکلت و نصب درب و پنجره و روزنه های لازم تمام شد،  فواصل شوشها را با گل پر و مسدود می سازند،  و بدین طریق دیواری عایق ایجاد می کنند.  بام این خانه ها با کلش و علف هایی به نام گالی پوشیده می شود،  شیب بام را حتی المقدور زیاد می گیرند،  تا باران های شدید و مدام شمال به درون خانه نفوذ نکند.

      اشخاصی که در قلب جنگل زندگی می کنند،  و به چوب و درخت دسترسی دارند،  خانه خود را بزرگتر و با اسلوبی بهتر و راحتر می سازند،  این گونه خانه ها را دارواجن می نامند.  بدین طریق که تنه درختانی را که 15 ، 20 سانتیمتر قطر دارند پوست می کنند،  و دو به دو به طور افقی و به موازات هم قرار می دهند.  دو انتهای آن را هم کمی با تبر گود می کنند،  و دو تیر دیگر عمود بر دو تیر قبلی و بر روی آنها نصب می کنند،  و بدون به کار بردن میخ یا طناب یا استفاده از پوست درخت آنها را به هم متصل می سازند،  لای آنها را با گل مسدود می کنند و ساختمانی محکمتر و کاملتر از بناهای زگالی دیگر به وجود می آورند.  سقف این ساختمانها نیز به وسیله تخته هایی به نام لت از چوب بلوط یا چوبی دیگر و گاهی هم با گالی پوشانده می شود.  طرز چیدن و نصب لت از حاشیه سقف به سمت داخل و خط الرأس شیروانی می باشد،  تا آب باران بتواند از روی آن بدون آنکه به رون اطاق ریزش کند به پایین سرازیر شود.  خونه چوب گلی چلاسر نمونه ای منحصر بفرد از اینقبیل می باشد،  که مورد بازدید گردشگران قرار می گیرد،  و فیلم سازان در آن فیلم تهیه می کنند.  بسیاری از این بناهای روستایی بزرگ و در دو طبقه بوده، گاه کلیه اهل منزل اعم از خانواده صاحب خانه و پیشکار در طبقه فوقانی،  خدمتکار و چوپان در طبقه پایین زندگی می کنند،  حتی دامها در بخش کم ارتفاع هم کف جا دارند.  نقاطی از کوه های البرز در بخش ارتفاعات شمالی که در آنها چوب کافی در دسترس نیست از سنگ نیز استفاده می شود.

* 

   عکس خونه چوب گلی چلاسر هنگام فیلم برداری برای یک فیلم سینمایی،  عکس شماره 330 ب.

   * به فرنگیه میگن:  اگه رییس جمهور بشی اولین کاری که میکنی چیه؟  میگه:  اول از همه میرم چلاسر خونه چوب گلی!!   

   * مسافر به مدیر هتل خونه چوب گلی:  آقا اتاق من پر از مگس است!   مدیر هتل:  نگران نباشید یک ساعت دیگر وقت ناهار است، همه آنها به رستوران هتل می رن.

   *  پشت در رستوران خونه چوب گلی چلاسر نوشته شده:  برای صرف نهار رستوران تعطیل است.

   *  چند نفر از مسافران خونه چوب گلی داشتن میرفتن بالای کوه... راهنمای تور خونه چوب گلی هم که لکنت داشته میگه:  چ چ چا چا ..... بقیه بر میگردن ببینن چی می خواد بگه ... از بس طول میکشه بی خیال میشن...  دوباره کمی جلو تر میگه چ چ چا چا...  دوباره ملت بی خیال میشن...  به بالای کوه که می رسن می خواستن چادر بزنن...  سر پرسته میگه:  چ چ چ چادر یادم رفت بیارم...  همه شاکی میشن ول میکنن میرن پایین...  توی راه دوباره سر پرسته هی می گفته ش ش ش...  هیچ کس گوش نمی کرده...  به پایین که میرسن میگه ش ش ش شوخی کردم......

   عمر طولانی و سلامت در زندگی طبیعی  

     اردیبهشت در جل و چلاسر واقعاً بهشته،  همه جا را سبزه گیاهان مختلف فراگرفته و عطر گلهای رنگارنگ در فضای لذت بخش پیچیده،  بوته های چای شکفته شده و نوید وقت چیدن آن طلا را خبر می دهد،  مرد و زن همه با لباس های محلی گلگون درخشنده در باغهای چای مشغول فعالیتند.  بهترین و مرغوبترین چای جهان در این مزارع تولید می شود، باغات چای با آن درختچه های کوتاه خود امروز گرانترین زمینها شمال ایران را دارا هستند که روز بروز به بهای آنها افزوده می شود و علت آن داشتن بهترین آب و هواست.  خونه چوب گلی معرف که مرکز توریستی اینجاست در میان این باغات قرار دارد و همیشه مسافران را از دور دست ها به خود جلب می کند، مدیر این مرکز توریستی که شخص تحصیل کرده لندن است با زبان گیلکی مردم چلاسر و جل به توریستها خیر مقدم می گوید، حتماً او را با خوش ترین کشاورز سنتی منطقه اشتباه خواهید گرفت. 

     عصر دانایی قرن 21 است و زمان سنت گریزی از انبود سازی قرن 20 فرارسیده،  بسیاری از مردم دوست دارند طبیعی زندگی کنند و بخورند و همیشه بدنبال فرصت می گردند تا حتی برای چند روز طبیعی باشند در جایی زندگی کنند که مردمان هزاران سال آن جور بودند و چیزی بخورند که مردم ده ها قرن آنگونه می خوردند.  جایی قدم بزنند که معبر جنگلی چند هزار ساله است،  مردم امروزه می دانند که ممکن نیست در شهرها و زندگی مدرن از دست مواد نگه دارنده سمی و گاز های مضر و هوای آلوده رهایی یابند،  ولی می خواهند چند روز تجربه کنند که گذشتگان چگونه بودند و زیستند.  لبنیات روز را که مقابل چشمانشان تولید شده با کیف میل نمایند و هر چقدر بخورند باز هم می خواهند،  چیز هایی که رنگ هیچ کارخانه و ماشین ندیده،  و تشکر کنند از گاو گوسفند هایی که با چرا در جنگل و چراگاه های طبیعی،  این برکات سالم را در اختیار ما قرار می دهند.  

      عده ای در جل و چلاسر به تولید انواع چای دستی و سنتی مشغول شده اند و این چای ها با نام های:  چای سیاه، چای نعناع، چای لیمو، چای سفید، چای سبز، چای معجزه، چای معجون و چای های مختلف مورد تقاضا که همه با ترکیبات محلی و دستی است می پردازند.  همچنین با وجود این همه گل و گیاه انواع مربا جات از قبیل،  مربای بهار نارنج،  مربای تمشک،  مربای پرتقال، مربای گل و بسیاری دیگر تولید می کنند که در فروشگاه خانه گلی به فروش می رسد،  که همگی  خانگی است و توسط خانم های محلی با ترکیبات محلی تولید می شود.  غذا های خوش مزه محلی منحصر بفرد جل و چلاسر که تفاوتهای آشکاری با دیگر جاهای شمال دارد،  میرزا قاسمی، باقالا قاطق،  ترشه تره، شیرین تره، پنیر برشته، خورشت فسنجان، خورشت الو و انواع خورشت ها و غذا های محلی پخته شده در ظروف سنتی بروی آتش هیزم با محصولات کاملاً مخصوص چلاسر و جل در رستوران خونه چوب گلی که توسط بانوان دست و پنجه طلای همسایه خونه چوب گلی پخته می شوند.

      یکی دیگر از کار های منحصر بفرد خونه چوب گلی ترتیب آموزش و اسکی روی آب است،  مدیر این مجموعه خود از دوازده سالگی اسکی روی آب می کرد و هنگام تحصیل در دانشگاه اروپا از برترین های اسکی روی آب بود.  در تابستان ها افراد و تور ها را با سرویس به جایی مشخص و خیلی زیبا و خلوت از دریای خزر نزدیکی های شهر تنکابن که همان شهسوار قدیم است می برند و در دریایی آرام به اسکی مشغول می شوند و با گردش هایی از دور دست دریا شهر زیبا و کوه و جنگل دیده می شود.  البته در قایق و کنار دریا از مهمانان و توریستها با نوشابه های محلی گرم مانند، گل و گاوزبان و سرد چون شربت نعناع و دوغ های محلی پذیرایی میشود،  در این میان امکان سید ماهی در دریا و رودخانه شیرود برای علاقه مندان فراهم است.  عده ای از عزیزان که برای خرید زمین یا ویلا به چلاسر و جل می آیند در خانه چوب گلی اقامت می کنند تا از نزدیک ملک مورد علاقه خود را انتخاب کنند و مستقیم محل و موقعیت را شناسایی کنند.  خونه چوب گلی در صدد است تا شعبه ای در اسپانیا دایر کند بدین منظور هر کسی نسبت به سرمایه گذاری با خونه چوب گلی پیش دستی کند برنده خوبی خواهد بود.

   جشن بهمنگان در خونه چوب گلی

     بهمن روز از بهمن ماه برابر با دوم بهمن در گاهشماری ایرانی

  * فرخش باد و خداوند فرخنده کناد ‎ <><>  عید فرخنده و بهمنجه و بهمن مه را *

      جشنی در ستایش و گرامیداشت بهمن در اوستا وُهومَنَه (vohu-manah) و در پهلوی وَهمَن یا اندیشه نیک.  بخش نخست این واژه وُهُو از ونگهو (Vanghu) اوستایی که صفت خوب و نیک است،  در پارسی هخامنشی وَهو (Vahu) و در سانسکریت وسو (Vasu) خوانده می ‌شود، در پهلوی وه (Veh) و در زبان فارسی به شده است.  بخش دوم منه (Manah) برابر با واژه سانسکریت منس (Manas) که در پهلوی منیشن (Menishn) و در فارسی «منش» شده است.

      در این روز آشی به نام آش بهمنگان یا آش دانگو به صورت گروهی پخته می شود،  که نام دانگو یا دانگی بر گرفته از سنت اشتراکی سازمان قبیله ای دینی است.

      ابوریحان بیرونی در کتاب التفهیم درباره بهمنجه می نویسد،  بهمنجه، بهمن روز از بهمن ماه است،  ایرانیان در این روز بهمن سفید (نام گیاهی در خراسان و بسیار جاهای ایران) را با شیر می خورند و می گویند حافظه را زیاد می کند،  و فراموشی را از بین می برد،  ولی در خراسان هنگام این جشن مهمانی می گیرند،  و در دیگی که در آن انواع خوردنی و گوشت حیوان حلال و تره و سبزی دارد خوراک می پزند،  و به مهمانان خود می دهند،  و برای هر یک از داده های خدا سپاس به جای می آورند.

     در آثارالباقیه هم نوشته شده،  بهمن ماه روز دوم بهمن و عید است،  که براى توافق دو نام آن را بهمنجه نامیده اند،  بهمن نام فرشته موکل بر بهایم است،  که بشر به آنها براى عمارت زمین و رفع حوایج نیازمند است.  مردم فارس در دیگ هایى از جمیع دانه هاى ماکول با گوشت غذایى مى پزند و آن را با شیر مى خورند،  و مى گویند این غذا حافظه را زیاد مى کند.  این روز را در چیدن گیاهان و کنار رودخانه ها و جوى ها و روغن گرفتن و تهیه بخور و سوزاندنى ها خاصیتى مخصوص است،  بر این گمانند که جاماسب وزیر گشتاسب این کارها را در این روز انجام مى داد و سود این اشیا در این روز بیشتر از دیگر روز هاست.

      در ترجمه خرده اوستا نیز بر موکل بودن بهمن بر چهار پایان اشاره شده است،  بدین گونه که در جشن بهمنگان،  برای اینکه امشاسپند بهمن در جهان مادى نگهبان چارپایان سودمند است،  بنابر این از خوردن گوشت پرهیز مى کنند.  در جشن های ایرانی توضیحات بیشتر نوشته شده است.

      شاعر نامدار ایرانی در قرن پنج هجری على بن توسى (اسدى توسى) در کتاب لغتنامه خود (لغت فرس) زیر کلمه بهمنجه مى نویسد:  بهمنجه رسم عجم است،  چون دو روز از ماه بهمن مى گذشت بهمنجه مى کردند،  و این عیدى بود که در آن روز خوراک مى پختند و بهمن سرخ و زرد بر سر کاسه ها مى افشاندند.

      چنان که از نوشتار ابوریحان و اسدی توسی بر می آید گیاهی هم به نام امشاسپند بهمن خوانده می ‌شود،  که در بهمن ماه یا زمستان باز می شود،  و در پزشکی این گیاه معروف است.   در تحفه حکیم مؤمن و بحرالجواهر، بیخی سفید یا سرخ رنگ مانند زردک و خوشبو با اندک صلابت و کجی و خارناک تعریف شده است.  همین گیاه است که در فرانسه (Behen) خوانده می شود،  در گذشته ریشه آن را به‌ نام بهمن سرخ و بهمن سفید در داروخانه ‌های اروپا می فروختند.

    شادی، خوشی، آرامش

       رامیشن (ramishn)، رامی نیشن (raminishn) و رامیه (ramih) در زبان پهلوی به معنای شادی، خوشی و آرامش می باشد،  جاهایی که در نام آنها از واژه رام استفاده شده است،  گویای سرسبزی و دلپذیری آن سرزمین می باشد.  رامسر در استان مازندران، رامه در استان سمنان، رامجردی در شمال مرودشت شیراز، رامجین در استان تهران، رامک در جنوب ایران، رامشه در استان اصفهان، رامشیر و رامهرمز در استان خوزستان، رامیان در خاور گرگان و رامین در استان زنجان.  همچنین آبشار زیبای رامینه در جنگل های دیدنی شهرستان ماسال در استان گیلان که واقعاً جای شادی و خوشی و آرامش است.

  کلیک کنید:  دلاوری از چلاسر

  کلیک کنید  مسافرت در تاریخ ایران

  کلیک کنید:  داستان های تاریخی ایران

  کلیک کنید:  غذا های گیلانی و مازندرانی

     توجه:  اگر وبلاگ،  به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  وبلاگ انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبلاگ و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبلاگم بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.

   انوش راوید //  Anoush Raavid ///    

   حمله اسکندر مقدونی به ایران بزرگترین دروغ تاریخ و حمله چنگیز مغول به ایران سومین دروغ بزرگ تاریخ و مقالات مهم مانند،  سنت گریزی و دانایی قرن 21،  و دروغ های تاریخ عرب، تاریخ مغول، تاریخ تاتار،  و جدید ترین بررسی های تاریخی در وبلاگ:

   جنبش برداشت دروغها از تاریخ ایران،    http://ravid.ir

   رمل های عربستان در شمال

      در تاریخ 23 و 24 فروردین 90 هوا در جل و چلاسر شمال ایران،  رنگ ویژه ای گرفت،  که تا آن زمان سابقه نداشت و کسی ندیده بود.  رنگ زیبا و دیدنی از ترکیب سبز روشن نهال ها و شکوفه های این موقع سال،  و زرد روشن از اثر رمل های عربستان،  و سپس با کمی ابر و نم باران،  آب و هوا بسیار دلپذیر شد.  متعاقب آن برای اولین بار در تاریخ شمال ایران،  رمل های عربستان بروی برگ های سبز گیاهان نشست،  نمونه های از آنها را نگه داشتم،  گردی که با یک تلنگر به هوا بر می خیزد.  در اخبار ساعت دو بعد از ظهر 24 فروردین تلویزیون،  نشان داد که غرب ایران بشدت طوفان شن دارد،  و حتی در کشور عراق وضع بدتر است،  و در بغداد رمل چون برف،  روی زندگی مردم و اتوموبیل ها نشسته بود.

      با این وضع خراب و تولید کم کشاورزی،  و با رشد منفی تولیدات غذایی در خاورمیانه و یا قاره کهن،  و مصرف گرایی وابسته به پول نفت،  وجود این شنها و باران رمل خطر بزرگی است.  باید نسبت به آن چاره اندیشی کرد،  غیر اینصورت در آینده نزدیک تمدن کنترل انرژی،  با مشکل و کمبود غذا روبرو خواهیم بود،  و در نتیجه جنگ و کشتار و ترفند های بیشتر امپریالیسم نو را در پی خواهد داشت.    گزارشات هواشناسی غرب ایران می گوید،  وضع طوفان رمل یا شن هر سال بیشتر و بدتر شده،  امید است سازمان های دولتی و غیر دولتی هواشناسی در گیلان و مازندران،  در این باره و ورود هر چند اندک رمل به فضای این استانها،  تحقیقات بیشتر و گزارش های عمومی منتشر نمایند،  تا کارشناسان مختلف روی آنها کار کنند.

*

* 

   عکس طوفان های شن پر قدرت بی سابقه در سواحل جنوبی خلیج فارس کشور عربستان،  بتاریخ اواسط فروردین 1390 یعنی چند روز قبل از ورود به شمال ایران،  عکس های شماره 4346 آ و ب.

      یکی از مهمترین کارها جمع آوری مجازی و سایبری کارشناسان برای دو منظور است،  ابتدا تحقیقات برای دلایل پیدایش بیشتر و شدیدتر از سابقه تاریخی این طوفان های شن در بیابان های عربستان و جنوب عراق،  سپس چگونگی کار عملی برای برطرف نمودن مشکل.  ما در ایران نباید منتظر باشیم،  که در عراق و عربستان نسبت به دو موضوع فوق کار کنند،  که غیر ممکن است،  زیرا آنها زیر نفوذ امپریالیسم هستند.  مانند عربستان بجای اینکه بفکر و چاره اندیشی مشکلات مختلف کشورش چون طوفان شن باشد،  لشکر کشی برای جان مردم بحرین می کند.  جوانان باهوش ایران دانش پرور،  می بایست موضوعات و مسائل را که در اطرافشان هست و پیش می شاید،  در تخصص خود به تحلیل و تحقیق بگیرند،  منجمله همین طوفان های شن که احتمالاً عاقبت بدی دارد.

      تمام نشریات و تلویزیون های دنیا،  فقط با یک خبر کوتاه از این مهم گذشتند،  و هیچ کدام توجه نکردند،  که این به غذا و آینده غذایی مربوط است.  حتی در همین یکی دو روزه،  مردم جل و چلاسر مجبور شدند سبزی خوردن را که از باغچه های طبیعی چیده بودند،  چندین بار بیشتر بشویند،  چه بسا به جوانه های گیاهان شمال،  مانند چای صدمه رسیده باشد.

*

   عکس نمونه شن های شبه جزیره عربستان،  که فقط نزدیکی شهرها در آنها برای بازی با اتومبیل استفاده می کنند،  عکس شماره 4347 .

  پرسش و پاسخ های عمومی

   پاسخ و پرسش تعدادی از نظرات نوشته شده،  در پست های مختلف هفته گذشته وبلاگ:

   پرسش:   در مورد دروغهای کتابهای تاریخ،  که هر خواننده به دروغ و غیر ممکن بودن اتفاقات آن مطمئن می باشد،  به طور مثال،  در کتاب حکومت جهانی ایرانیان در قسمت مربوط به الکساندر مقدونی نوشته است:  در شمال ایران مماسن ها بودن که کل نیرو های آن زن بودند،  و برای پرتاب کمان سینه ی راست خود را بریده بودند!!!  که این مطلب کاملا غیر ممکن می باشد،  آیا شما این گونه دروغ های تاریخی را به نظر مسئولین طراز اول مملکتی مثل رهبر و رئیس جمهور رسانده اید یا نه ؟  تا این دروغ ها را مثلا از کتاب های درسی  حذف نمایند یا نه ؟  و جواب آن ها چه بود؟

   پاسخ:  در این باره بارها در وبلاگ توضیح داده ام،  مدت 20 سال است که به مقامات آموزشی نوشته ام،  اما استعمار دروغگو دست بالا را دارد،  امید است روزی جوانان ایرانی بتوانند دشمنان تاریخی را شکست دهند.

   پرسش:  چرا می گویید ایران بزرگ،  ایران از ملیت های مختلف تشکیل شده؟

   پاسخ:  ایران نام خاص یک قوم و طایفه نیست،  در گذشته ها هندوان به سرزمین وسیعی که از غرب سند تا شرق دجله بود،  ایران به معنی سرزمین اقوام و عشایر و ایلها می گفتند.  در دوران پادشاهی قاجار استعمار و شرکت هند شرقی،  بطور رسمی این سرزمین وسیع در جغرافیای سیاسی جهان را ایران نامیدند.  از بدو پیدایش جغرافیای سیاسی،  بخش هایی از این سرزمین جدا گردید،  و ایران کنونی باقی ماند،  این باقی مانده با جمع تمامی سرزمین های تاریخی ایران بزرگ می شود.  قبل از پیدایش بورژوازی و جغرافیای سیاسی،  مرزها و حاکمیتها توسط محدوده زمین های عشایری و ایلی شناخته می شد.  امروزه می دانیم که ایران در مرکز خاورمیانه و آسیای میانه اصطلاحی،  که همان قاره کهن است قرار گرفته،  و بدلایل مختلف جغرافیایی از اهمیت زیادی برخوردار است.  در اینجا یاد آوری نمایم از سمت غرب یعنی از اروپا به این سرزمین و جغرافیا،  پارس و ماد می گفتند،  که از قول کتیبه های هخامنشی آنها نیز نام یک قوم و ملت خاص نمی باشند،  و همگونه مردمان دارند.  در این باره بارها در وبلاگ توضیح نوشته ام،  به لینکها مراجعه شود.

   پرسش:  آیا این حرفها که اسکندر و چنگیز دروغ است،  بدرد ما ترکها و کردها و... می خورد؟

   پاسخ:  تاریخ یک علم است و باید به آن علمی نگاه کرد،  نه مسلکی و عقیدتی،  استعمار و امپریالیسم از دروغ های تاریخی استفاده می کنند،  و مقاصد خودشان را پیش می برند.  مگر ملت های غیور ترک و کرد و عرب می گذاشتند،  که اسکندر مقدونی و چنگیز مغولستانی به سرزمین هایشان حمله کنند.  با سادگی باور داشتن این دروغها،  دشمنان ملتها ترقیب می شوند،  دروغ های بزرگتری بگویند،  و باعث اغفال بیشتر ملتها شوند.

   پرسش:  آیا خود شما نسبت به نقشه خاورمیانه جدید که در  ravid.blogsky.com نوشته اید عقیده دارید؟

   پاسخ:  من دوست دارم در یک کشور بزرگ،  که شامل تمام ملت های قاره کهن باشد زندگی کنم،  و آن سرزمین واحد ما صدها ملیون انسان باشد.  اما دوست داشتن تا تحلیل داشتن از واقعیتها خیلی اختلاف دارد،  برای بدست آوردن واقعیت های اجتماعی امروزه باید دروغها را شناخت،  و از تاریخ و تاریخ اجتماعی بدرستی دانست و گفت.  مهمترین این موضوع داشتن درک واقعی از پیوستگی و دمکراسی و رفتار دمکرات با دانایی نوین است،  دوم شناختن استعمار و امپریالیسم درغگو،  و نفوذ آنها در مراکز آموزشی کشور های قاره کهن می باشد.  امروزه با مسائلی که در دنیا بوجود آمده،  نشان می دهد که ملت های قاره کهن و شمال آفریقا،  بدلیل داشتن موقعیت های خوب جغرافیایی و اقتصادی،  مورد چشم داشت دشمنان قرار گرفته اند.

   پرسش:  آیا علت اصلی تشکیل شهر نشینی در ایران مسئله آب بوده،  یا دفاع و جنگ؟

   پاسخ:  این خود یک بخش مهم در تاریخ می باشد،  بزودی در این باره تحت عنوان،  استراتژی شهرهای تاریخی ایران،  می نویسم.  هر دو مسئله اهمیت دارند،  در موضوع تمدن های تاریخی ایران،  در ایران و ایرانیان نوشته ام،  که برای حفظ آب و قنات،  مردم مناطق وسیع مجبور به سازش و اتحاد و همکاری بودند،  ولی در ضمن آفند ها و نیاز به دفاع هم وجود داشته است،  که ساخت قلعه ها و استحکامات و دیوار و دروازه را ایجاب می کرده است.  می توانید بیابان های تاریخی ایران را بخوانید،  و از این موضوع در تاریخ مطلع شوید،  در داستانها و اساطیر ایرانی هم در این باره نوشته شده است.  در هر صورت این پرسش موضوعی نیست،  که براحتی بتوان از آن گذشت،  توانایی دفاعی ایرانی عدم حمله و اشغال را بدنبال داشته،  که خود بخود باعث می شود دروغ های تاریخی زیر پرسش قرار گیرد.  مشروح بزودی در:  استراتژی شهرهای تاریخی ایران.

   پرسش:  چرا در وبلاگ  ravid.blogsky.comمقالات سیاسی منتشر می کنید،  چه ربطی به تاریخ دارد؟

   پاسخ:  وقتی بجای بررسی های علمی،  تاریخ و تاریخ اجتماعی را پر از دروغ کرده،  و از آن برای تهاجم فرهنگی و جنگ نرم استفاده می کنند،  خود بخود تاریخ را سیاسی نموده اند.  برای بهتر فهمیدن چنین کاری بعضی تحلیل های سیاسی لازم می شود،  که در وبلاگ پست های عمومی ravid.blogsky.com می نویسم.

   پرسش:  اگه ممکنه چند منبع (کتاب)،  که در اون ذکر شده اسکندر مقدونی یه شخصیت خیالی بوده،  و در اصل اسکندر اشکانی هست + تخت جمشید بوسیله اسکندر مقدونی به آتش کشیده نشده + هرودوت دروغگوی بزرگی بوده،  رو معرفی کنید (لطفا همراه با ذکر منبع شرح بدین).

   پاسخ:  در این باره بارها در وبلاگ توضیح نوشته ام،  برای اولین بار در تاریخ نویسی ایران است،  که من به  موضوعات دروغ های تاریخی پرداخته ام.  می دانم بزودی بیشماری جوانان با هوش وطن دوست،  از این راه پیروی خواهند کرد،  و با تمام کوشش نسبت به حذف دروغهای و گرد آوری منابع بیشتر برای نگارش واقعیت های تاریخ با شکوه ایران و قاره کهن اقدام خواهند کرد.  با مطالعه دقیق و با حوصله وبلاگ متوجه منابع واقعی گرد آوری شده بدور از دروغ کتاب های تاریخی دروغ نویس می شوید،  دانستن واقعی چند هزار سال تاریخ به وسعت یک قاره،  تخصص و  زمان، حوصله و تمرکز می طلبد.

   پرسش:  یه منبع به اسم جغرافیای استرابو رو معرفی کرده بودین،  که توش ذکر شده بوده هرودوت دروغگوست،  آنرا نتونستم گیر بیارم.

   پاسخ:  بزودی درباره استرابو یا استرابون مشروح می نویسم،  فعلاً از ویکی پدیا استفاده نمایید،  لینک آن:

   http://en.wikipedia.org/wiki/Strabo

   نظر:  حوصله نکردم کل متن رو بخونم ولی بدونه شک پوریم دروغی بیش نیست چرا که خود هرودوت که در زمان خشایار شاه بوده و جنگ های اون با یونانی و وقایع گذشته ایران و ... رو به دقت با جزئیات نوشته چطور ممکنه که این طور مطلبی رو فراموش کنه ممکن نیست حالا هر دلیل مسخره ای میارن از جمله این که در تورات یک رمانی رو گفته من کاری ندارم.

   پاسخ:  در نگرش های حرفه ای حوصله نکردم،  من کاری ندارم،  نباید باشد،  این برخورد برای افراد هر دم است.  همانگونه که بارها در وبلاگ نوشته ام،  وبلاگ برای شناخت دروغها و برداشت آن است،  و این سبک کار،  زمان و تخصص می طلبد.

   نظر:  در مورد ایران،  ایران جمع ایل ها نیست،  چرا که خود واژه ایل ترکیه و ایران جمع ایر + آن مثل ایرلند،  که ایر + لند،  لند یعنی سرزمین و ایرلند یعنی سرزمین ایر.

   پاسخ:  در ایران و ایرانی ها درباره نام ایران توضیح داده ام آنرا بخوانید،  این برداشت شما بوده که حوصله خواندن نداشتید!! بخوانید،  سریع و خشن و بی ادبانه قضاوت نکنید،  استعمار که در قرون جدید جغرافیای سیاسی را ترسیم کرد،  نام های سیاسی کشورها را گذاشت،  منجمله ایران و افغانستان و عراق.  استعمار از زبان هندی ها که به شرق کشور شان می گفتند ایران،  که از دید هندی ها سرزمین ایلها بود،  و توسط ایلات از شرق مورد تاخت و تاز قرار می گرفتند،  بهره برد.  استعمار سابق را نباید دست کم گرفت،  که به گمراهی رفتن است،  اصل نفوذ استعمار از غرب و کمپانی هند شرقی در ایران بود،  و بیشترین برنامه های قرون جدید استعماری در ایران و قاره کهن را از آنجا چیدند،  نه از اروپا.  برای دانستن تاریخ ایرلند و اروپا و مهاجرت آریاییها بدانجا،  مختصر تاریخ جهان را بخوانید،  لینک آنها در میان وبلاگ می باشد.
   نظر:  بعد این جمله شما "همچنین در گذشته مصریان و یونانیها، به بخش جنوبی در شرق فرات و دجله، پارس، و بخش شمالی آنرا، ماد، می گفتند، که بر گرفته از نام های دوران سلسله هخامنشیان بود" اگر برگرفته از نام های دوران سلسله هخامنشی بوده پس حتما" دولت ماد کشک بوده.

   پاسخ:  این چه ربطی به موضوعات مطرحه و دولت ماد دارد،  هر کدام را کاملاً در بخش های خودشان نوشته ام،  اگر می خواهید از تاریخ بدرستی بدانید،  باید با حوصله و با نیت علمی بخوانید،  و سپس در زمان مناسب با بدست آوردن تجربیات و تخصص لازم قضاوت کنید.
   نظر:  پارس در زبان پارسی باستان معنی پارسا و پرهیزگار است،  یکی از هفت مقام دین میترائیسم پارس هست،  نه اینکه اونها به ما پارس می گفتند،  و نه برگرفته از دوران هخامنشیانه.

   پاسخ:  در هر صورت در کتیبه های سلسله هخامنشیان از پارس بعنوان کشور نام برده شده،  به کتیبه های معروف ایران مراجعه شود،  و این دلیل نمی شود که به معنی پارسا نباشد،  و یا دیگران آنرا پارس نگویند.
   نظر:  در ضمن و در پایان اینو بگم که اگر داستان پوریم در تورات رو بخونین هیچ چیزی از دستور خشایار شاه نمی بینید،  حالا خاخام های صهیونیست هر جوری که دلشون بخواد حرف رو می چرخونن.

   پاسخ:  یکبار دیکر یا هزارمین بار دیگر تکرار کنم،  این وبلاگ برای برداشت تحریف ها و دروغ های تاریخی است،  می بایست با علاقه و حوصله پیگیر بود تا به تخصص رسید،  و سپس فرهنگسرای ملی تاریخ را تأسیس نمود،  تا تاریخ را نگارش و تأیید موقت نمایند،  در این باره توضیات نوشته ام،  به سخن وبلاگ مراجعه شود.  یکی از مهمترین اقدامات و تهاجم فرهنگی و جنگ نرم این بود،  که نگذارند جوانان حوصله و کار کرد مناسب و منطقی داشته باشند،  و خیلی سریع و بدون ملاحظات اجتماعی و بدور از تمدن آریایی ایرانی رفتار و اندیشه و گفتار داشته باشند.  البته جوانان با هوش ایرانی براحتی می توانند،  با آزادی اندیشه و راه نو که وبلاگ انوش راوید به آنها نشان می دهد،  ترفند دشمنان را پاتک زده و بسوی تمدن جدید بشتابند.  عده اندکی که وامانده و درمانده در دام دشمنان هستند،  راهی جز بی ادبی و بی فرهنگی ندارند،  و باید در چاه ندانی و نادانی بمانند، چون استعمار می خواهد و از آنها بهره می برد.

   پرسش:  آیا بعضی از کتاب های تاریخی مانند سرزمین جاوید،  که خیلی در حمله و جنایت عرب در ایران نوشته،  حقیقت می گوید؟

   پاسخ:  استعمار با ظاهر سازی رنگ های ملی و میهنی و شگرد های مختلف،  همیشه طول تاریخ سعی در ایجاد تحقیر و اختلاف بین ملتها را داشته.  در این بین بعضی چهره ها و کارگزاران استعمار،  خیلی در دشمنی تراشی بین ایرانی و عرب و ترک و غیره کوشیده اند.  وظیفه جوانان با هوش ملت های قاره کهن است،  تا این حقه بازی ها و دروغها را بشناسند،  و یکدل و یک نیت بسوی واقعیت های تاریخی بروند.

   پرسش:  آیا دروغ شمردن حمله ارب به ایران باعث نمیشود ایرانی ها اربها را دوست بحساب آورند،  در صورتی که امروزه می بینیم،  اربها دارند ایرانی ها را می کشند،  و یا اموال آنها را در کشور های اربی غارت می کنند؟

   پاسخ:  این دو موضوع جدا از هم هستند،  یک دروغ شمردن حمله اعراب به ایران،  و دو،  قتل و غارت امروزه اعراب،  و می بینیم که این قتلها در بین خودشان بشدت جریان دارد.  در ابتدای تاریخ قبایل آریایی و سامی در مناطق و نزدیک هم با یکدیگر درگیری داشتند،  و به یک اندازه در سرو کله هم می زدند،  و از زمان پیدایش استعمار و شکل گیری جغرافیای سیاسی،  وضع گونه دیگری شد.  تمدن و فرهنگ اعراب از بین النهرین و نیل گرفته شده،  و آن فرهنگی است که روستاها و شهرها از نظر آب و تولیدات غذایی خود کفا بودند،  و شهر های پایین دست و بالا دست عادت کرده بودند به راحتی و به هر بهانه ای بجان هم بیافتند.  ولی تمدن ایرانی با فرهنگ قنات شکل گرفته،  یعنی روستاها و شهر های بالا دست و پائین دست،  برای تأمین آب و کشاورزی بیکدیگر احتیاج داشتند،  و فرهنگی شد در صلح و صفا و با جشن های شاد.  تا اینکه استعمار و ترفند های آن پیدا شد،  و به مرور با کمک عوامل خود و دروغ های تاریخی،  سعی در تغییرات فرهنگی و رو در رو قرار دادن آریایی و سامی کرد.

      تاریخ اجتماعی را باید به دو بخش تقسیم نمود،  یک دوره از ابتدای تاریخ تا استعمار،  و دوره ورود استعمار و امپریالیسم،  که آنها نقشه ها و طرح های کوتاه مدت و بلند مدت داشته و دارند.  بعضی از برنامه های آنها برای چندین و شاید چند ده سال دیگر بوده و می باشد،  نباید نسبت به هر پدید که دست آنها در کار است،  دید کوچک و کم عمق داشت.  مثلاً اجیر کردن آدمکش های اونیفرم پوش در خاورمیانه و آفریقا با حدود صد دلار،  برای این دشمنان ملت های قاره کهن کار ساده ایست.  در این موارد بارها در وبلاگ نوشته ام،  برای تحلیل مسائل اجتماعی و سیاسی،  ضمن داشتن تخصص ویژه،  انبوهی از دانش و آگاهی،  مطالعه و تحقیق لازم است.

   پرسش:  شما یه جا در مورد پارسه (تخت جمشید) گفته بودین که از نظر علم شیمی آتیش گرفتن بنای پارسه که بیشتر از آهک تهیه شده امکان پذیر نیست و اون رو رد کردین، درسته؟

و یه جای دیگه گفتین که سال 53 یه آزمایش روی سنگهای آهکی که شبیه ساز 100ستون و ستون های  آپادانا بود انجام دادین و همه سنگها ترکیدند!!!  میشه واضحتر بیان کنید؟

   پاسخ:  آتش گرفتن بنا غیر ممکن بوده چون از سنگ ساخته شده،  آهکی یا غیر آهکی بودن آن ملاک نیست،  بنای تخته،  چون معابد بودایی چین و هند،  از چوب نبوده،  که آتش بگیرد و تماماً بسوزد،  اگر آتش می گرفت چون از سنگ آهک بود سنگها می ترکیدند،  ولی همه آنها سالم و غیر آتش خورده هستند.  بطور کلی،  این تجزیه و تحلیل و آزمایش وظیفه من نیست،  محدود کار کسانی است که پول های کلان می گیرند،  و هیچ آزمایشی در تخته انجام نداده اند.  این موضوع را نوشته ام که جوانان با هوشی چون شما از مسئولین بخواهند،  که انواع و اقسام تست ها را در آثار تاریخی انجام دهند،  نه اینکه چشم و گوش بسته هر داستانی و دروغی را بجای تاریخ بپذیرند،  و در آموزشگاه ها تدریبس کنند،  و خوشحالی دشمنان تاریخی را بدنبال داشته باشد.

   پرسش:  چرا در پاسخ به پرسش ها می گویید بر اینجا و یا آنجا را بخوان؟

   پاسخ:  پاسخ به پرسش های تخصصی در سبک کار وبلاگ تحلیل جامع دارد،  و چون نمی توان هر بار مطالب طولانی نوشت،  از این امکان اینترنت استفاده می کنم،  و با لینک های لازم پاسخ را جهت علاقمندان کامل می دهم.

   پرسش:  چرا در بعضی مقالات و پست ها،  که از اقوام ایرانی نام برده اید،  از لر یا ترکمن و دیگران نامی نیست؟

   پاسخ:  در مقالات متعدد برای جلوگیری از انبوه نویسی،  فقط  تعدادی از انبوه نامها را استفاده می کنم،  و این بهره بردن تناوبی است.  نام تمام ملتها و اقوام زیاد ایرانی را بردن،  ممکن است برای خوانند خسته کننده شود،  همانگونه که شما هم نوشته اید:  و دیگران.

   پرسش:  آیا تمام فیلم های مستند و علمی تلویزیون های منوتو و بی بی سی،  و تلویزیون های دیگر خارجی دروغ است؟

   پاسخ:  یکی از کار های علما، ارشاد، دانشگاه ها،  در زمینه تخصصی خودشان بررسی های مختلف منجمله ضبط و بازدید فیلمها تحلیل و اظهار نظر درباره آنها است.  کسانیکه پول می گیرند و وظایف قانونی و اجتماعی دارند،  حذف و فیلتر کردن و نادیده گرفتن آنها،  خوب نیست و عواقب بدی دارد.

   نظر:  مردم در بوشهر و نطنز قرص ید گیر نمی آورند بخرند،  تا در صورت خطر برای نیروگاه اتمی مصرف کنند،  زیر تمام آنها قبلاً توسط عواملی خریداری شده است.

   پاسخ:  هر دارویی تاریخ مصرف دارد،  و گاهی در مناطق خیلی خشک و یا بشدت مرطوب چون بوشهر،  این تاریخ مصرف کوتاه تر است.  پیش از بیماری یا اتفاق و عارضه،  خرید دارو بی معنی و خطرناک است.  در ضمن میزان خطر احتمالی از اتفاقات اتمی در هیچ کجا معلوم نیست،  در صورت هر گونه اپیدمی تجویز هر قرص و دارو،  توسط سازمان های پزشکی رسمی و یا بین المللی صورت می گیرد.  مصرف سرخود قرص ید،  ممکن است ضرر های غیر قابل جبران داشته باشد.  در صورت ایجاد خطر و بحران برای هر مرکز اتمی،  اتفاقات غیر قابل تصور و پیش بینی،  و متفاوت خواهد بود.  همانگونه که قبلاً نوشته ام،  نباید از خطرات احتمالی ترسید و عقب نشینی کرد،  بلکه باید راه کار های لازم را پیدا نمود،  برای اطلاع بیشتر به سازمان آینده بینی بروید.

*

   عکس شماره 547،  عکس قند فروش دوره گرد در 80 سال پیش تجریش استان تهران،  اگر امروز به مردم شمران و تجریش بگویید،  این عکس پدر بزرگ یا پدر پدر بزرگ شما را نشان می دهد،  ممکن است ناراحت شوند،  ولی همه چیز در این عکس سنتی و ملی است،  و فقط قند وارداتی می باشد،  که آنهم توسط دوره گرد بفروش می رسید.

    واژه و نگاره فروهر

   1 ــ  نِگاره فِرَوَهَر از سر تا سینه،  نقش پیرمردی است،  که تجربه و جهاندیدگی، داناییِ پیرانِ دانا و باخِرَد را می نمایاند.

   2 ــ  دستِ اَفراشته به سمت بالا،  نشانۀ ستایش به درگاهِ آفریدگار و والامَنشی و بالا اندیشی است.

   3 ــ  حلقۀ دایره ای که در دست پیر مرد قرار دارد،  نشانه پیمان با پروردگار و همبستگیها است.

   4 ــ  بال های گشوده،  نشانۀ اَندیشه، گفتار و کِردارِ نیک است،  که  با پیروی از آن بشر به  کمال می رسد،  و  نیز نشانۀ برابریها است.  خط های روی بالِ فِرَوَهَر هم نشانۀ از سی و سه اَمشاسپندان (نام فرشتگان) می باشد.

   5 ــ  حلقۀ میانِ نگاره،  نشانۀ بی پایانی روزگار،  و برگشت رفتار و کردار آدمی به خود اوست.

   6 ــ  دو رشتۀ آویز،  یکی در سمتِ راست،  نماد سِپَنتا مِینو به چَم (معنی) مقدس، راهنمایی به نیکویی ها، اندیشۀ نیک و سازندگی است،  و دیگری درسمت چپ نماد اَنگِرَه مِینو به چَم اهریمن،  راهنمای بدی و مظهرِ شَرّ و فساد و پَلیدی است.  این دو رشتۀ  آویز به چم دو نیروی متضاد نیکی و بدی است،  که در نهادِ آدمی وجود دارند،  و نشانه ‌ای برای مبارزه همیشگی و درونی برای سازندگیها است.

   7 ــ  دامندر سه ردیف در پایینِ نگاره،  نشانۀ بد اندیشی، بد گفتاری و بد کرداری است،  که در پایین قرار دارند،  به ‌این چم که بدی ها باید به زیرِ پا افکنده شوند.

   8 ــ  فَرتورِ (عکس) فِرَوَهَر،  رویش به سمت راست (نه چپ) است،  که سوی راست همان سوی خاور (شرق) است،  که به چمِ روشنایی، راستی، پاکی و شادی است.

    واژۀ فِرَوَهَر از دو واژه فِرَه به چمِ پیش رو،  و وَهَر به چمِ بَرَنده و کِشَنده تشکیل شده است،  و به چمِ پیش بَرندۀ جوهَرِ تن و روان است،  که بشر را بسوی پیشرفت و رسایی و جاودانی رهبری می کند.  فِرَوَهَر یکی از بخش ‌های پنج گانه وجودِ بشر (تن و روان، جان، وجدان و فروهر) است،  و فِرَوَهَر در حقیقت ذرّه‌ ای از پرتوِ اَهورایی (یزدان) است،  که در وجودِ بشر نهاده شده است.  این اثر از زمان سلسله هخامنشیان باقی مانده است،  و بَر سَردرِ بنایِ تاریخیِ کهَن تخت جمشید،  به نام کاخِ سه دروازه نقش بسته است.  این نگاره در پاسارگاد و نقش رستم هم حَکّ شده است،  برخی به اشتباه اَهورامَزدا می نامند.

      زرتشتیان نیک اندیش و باورمند به گفته ‌های خردمندانۀ اَشو زَرتُشت (زرتشت پاک)،  نَقش فِرَوَهَر را که قدمتی بس طولانی دارد،  سال های سال است که به عنوانِ نماد یا نشان برای خود برگزیده اند.  برخی از خوش باوران و نیک نهادان،  نیز که آشنا به کار بُرد نمادِها و یا نمادِ  فِرَوَهَر نیستند،  و آن را فقط  زیبا و دلنشین می پندارند،  با این تصور که از نژادِ آریایی هستند،  از آن استفاده می کنند.  بدون توجه به این که در سرزمینِ باستانیِ ایرانِ آریایی نژاد،  نژاد های گوناگونی چون آشوری ها،  کلدانی ها و دیگر نژادها زندگی می کردند،  که پس از گذشت زمان،  هنگامی که آنان نیز به دین یا مذهبی پایبند شدند،  نمادِ آن دین ها را برگزیدند.

  طی دوره‌ های طولانی در تاریخ این سرزمین،  گهگاهی خراشی بر کشور اَهورایی وارد شده،  ولی برای همیشه نقشِ فِرَوَهَر پاک در فرهنگ این سرزمین،  درخشان و ابدی باقی خواهد ماند.  با توجه به اصل این نماد یا آرم، بهتر است ضمن احترام به  قوانین و نماد های دین زرتشتی و دین های دیگر،  دین و فرهنگ خود را بهتر بشناسیم و آن را پاس بداریم.

*

   عکس تاریخی از مراسم دینی میدان توپخانه تهران در 1300 خورشیدی،  عکس شماره 470 .

   کلیک کنید:  تاریخ جغرافیای ایران

   کلیک کنید:  نقشه های شوم سرنوشت سازی

   کلیک کنید:  تاریخ پرچم و شیرو خورشید در ایران

     توجه:  اگر وبلاگ،  به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  وبلاگ انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبلاگ و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبلاگم بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.

   انوش راوید //  Anoush Raavid ///     

   حمله اسکندر مقدونی به ایران بزرگترین دروغ تاریخ و حمله چنگیز مغول به ایران سومین دروغ بزرگ تاریخ و مقالات مهم مانند،  سنت گریزی و دانایی قرن 21،  و دروغ های تاریخ عرب، تاریخ مغول، تاریخ تاتار،  و جدید ترین بررسی های تاریخی در وبلاگ:

   جنبش برداشت دروغها از تاریخ ایران،    http://ravid.ir

   تاریخ آب و آب بند در ایران

   پیش گفتار

      تمدن های باستانی همگی در کنار رود های بزرگ شکل گرفتند،  مانند:  نیل، دجله، فرات، سند، گنگ، هوانگهو، یانگ تسه، و...  اما تنها تمدنی که به دور از هر گونه رودخانه عظیم شکل گرفت و مالک الرقاب جهان باستان شد،  تمدن قنات ایران بود،  که در ایران و ایرانیان نوشته ام.  جهش چشمگیر ایرانان مدیون قنات و کاریز،  و آب شناسی اصولی بود.  در زمان سلسله هخامنشیان،  اگر کسی زمین بایری را با احداث قنات آبیاری می کرد،  تا پنج نسل از پرداخت هر گونه مالیات معاف بود.  به گواهی تاریخ مصر،  دریاسالار پارسی اسکیلاکس هخامنشی،  هنگام اقامت در مصر،  فنون احداث کاریز را به مصریان آموخت.  در زمان شاهنشاهی ساسانیان،  رساله مدیگان هزار داستان،  در شرح ساخت و لایروبی قنات و کاریز، و استفاده هوشمندانه از آن، گفته شده است.

*

   عکس تاریخی نهر شبکه آبرسانی به شاه عبدالعظیم و شهر ری،  حد فاصل تهران تا شهر ری حدود 1300 خورشیدی،  عکس شماره 473 .

   تاریخ شبکه های آب در ایران

      از ابتدای تاریخ سرزمین وسیع ایران بزرگ با کمبود آب و مرتب نبودن بارش روبرو بوده است،  و به همین جهت ساختن سد و شبکه های آبیاری و قنات و کاریز کار عادی حساب می شده.  بهمین جهت ایرانی ها اولین مردمانی بودند که این دانش و فن آوری را دانسته،  و استادان ایرانی آنرا به شمال هندوستان،  شمال آفریقا و اسپانیا بردند.  البته قبل از قرن 20 شبکه های آبی برای آبیاری و کشاورزی بود،  اما از قرن 20،  انرژی به آن اضافه گردید،  و سپس آب شرب هم اهمیت فراوان و اصلی پیدا کرد.  آنچه که امروز در قرن 21 از شبکه های آبی می خواهیم با گذشته حتی دهه قبل کاملاً متفاوت است،  که در زیر شرح می دهم و با دانستن آنها باید سریع دیدگاه خود را نسبت به آب تغییر داده،  در غیر اینصورت بزودی مغلوب آب می شویم.

   یک ــ  منابع اصلی آب =  برف در ارتفاعات،  منابع زیر زمینی آب،  دریاچه های آب شیرین،  منابع آب از بارش های پراکنده.

   دو ــ  شبکه های پخش اصلی =  رودخانه ها،  سدها،  کانال ها،  قنات ها و کاریز ها،

   سه ــ  شبکه های پخش فرعی =  چاه ها، جویبارها، کانال های کوچک، لوله کشی ها،

      حفظ و نگهداری هر کدام از آنها شرایطی دارد،  که با دیگری کاملاً متفاوت است،  حفظ در مقابل آلودگی های مدرن،  و حفظ در مقابل آلودگی های عادی.  حفظ و نگهداری بخش یک ذکر شده در مقابل آلودگی های مدرن،  مانند دوده های صنعتی و اتوموبیل ها که برف های کوه ها را بشدت آلوده کرده،  و با یک نگاه به یخچال های پائین دست مشخص است،  این آلودگی بسادگی وارد سد ها و منابع زیر زمینی می شوند.  مسئله مهم دیگر،  دوده ها باعث جذب نور و گرمای خورشید و ذوب می شوند،  هر ساله یخچال ها بالاتر می روند،  و متعاقب آن گرمای بیشتر و عدم توقف ابرها را بدنبال دارد.  آلودگی آبهای زیر زمینی از فاضلآب های شهری که در این قرن دارای مواد شیمیایی فراون هستند،  و آلودگی از پساب های صنعتی با آلودگی های خطر ناک.  آلوده شدن بارش های پراکنده با مواد روغنی و دوده و غیره که در هوا و زمین فراوان می باشند.

   مهم:  هر بخش و هر نوع آلودگی نیازمند دانش ویژه جهت تئوریزه کردن،  و سپس تخصص مهندسی دارد،  مشکل اصلی امروز نداشتن و هماهنگ نبودن در دانایی نوین است.

      غیر از مورد های آلودگی،  مرحله بعد ساخت و ساز و نگهداری تأسیسات مربوطه می باشد،  چرا و چه چیز باید ساخت و چگونه آنرا نگهداری کرد.  این مورد نیازمند تئوری و یا فرضیه هایی است،  که با استفاده از تکنولوژی های امروزی بصورت گسترده،  همه مردم و متخصصین در محیط مجازی تبادل نظر کنند،  و سپس ستادی از حرفه ایها آنها را جمع بندی نماید.  عدم رعایت این موضوع خیانت در امانت تاریخی مردم محسوب می شود،  که با گناه دیگر تخریب و انقراض همراه می باشد،  وقتی آیندگان تشنه و گشنه شدند،  به آن رسیدگی می کنند،  و چون دیر شده برخوردها یشان خشن می شود.  پس از تکمیل زمان بر این مرحله و نتیجه مثبت ستاد برنامه آب،  جهت اقدام به بخش مهندسی پیمانکاری ارسال می شود.  یک مثال بزنم،  در هنگام ساخت سد سیوند نگرانی تمام مردم درباره صدمه به آثار تاریخی بود،  من انوش راوید چون در بخش تاریخ تحقیق می کنم،  نوشتم اگر این سد انجام شدنی بود، و سرانجام داشت،  در همان دوره سلسله هخامنشیان که با هوش تر و سالم بودند می ساختند،  ولی کو گوش شنوا.

      نخستین تمدنی که کشاورزی آبی را وارد تاریخ کرد مردم ایران بودند،  و هوشمندانه ‌ترین شیوه کار برد پایدار آب زیر زمینی قنات را ابداع کردند.  در ایران بزرگ سد سازان بسیار ماهری بودند،  نخستین سدهای قوسی مانند،  سد ایزدخواست اصفهان و مرتفع ترین مانند،  سد کریت طبس به ارتفاع 60 متر که تا پیش از سد هور امریکا 550 سال بلند ترین سد جهان بود.  گذشتگان ما در چندین هزار سال شاید چند ده سد و صدها آب بند بزرگ و کوچک ساختند،  با گذشت روزگار به درستی دانستند،  که در چنین سرزمین گرمی میزان تبخیر آب سد بالاست و بخش بزرگی از آب هدر می رود.  همچنین با میزان زیاد رسوب آوری روان آب‌ها و رودها،  ظرف چند دهه سدها پر رسوب و بیفایده می شوند.  قدیمی ها با هوش تر بودند و متوجه شدند سد سازی رویکردی نا پایدار،  غیر اقتصادی و زیان بار است،  آنها نه از روی ناتوانی و یا پول پرستی،  بلکه با آگاهی به خیر دراز مدت نسل‌ها می ‌اندیشیدند.  بدین جهت سد سازی را از رویکرد بهره برداری از منابع آب حذف کردند،  و شیوه ‌های پایداری همچون قنات، آب بندان، شبکه های حساب شده برداشت از رودخانه را ادامه دادند.

     از قرن 20  دیدگاه سران ایران ساخت سد جهت افزایش زمین کشاورزی، تولید برق، مهار سیل و تامین آب شرب بوده است.  بسیاری از سد هایی که قرن گذشته در ایران به نام کشاورزی ساخته شده اند،  اصلاً در پرونده شان هیچ نشانی از اراضی نیازمند به آب وجود نداشته است مانند،  سد حنای اصفهان، سد سیوند فارس.  سد زاینده رود حقابه‌ بسیاری از زمین های کشاورزی را ضایع کرد،  روستاها از پائین ‌ترین نقطه آبخیز با از دست دادن حقابه‌ هایشان که بر اساس طومار منسوب به شیخ بهایی به زیبایی تنظیم شده بود،  از روستایی خالی شدند.  همچنین ورزنه شهری در 30 کیلومتری تالاب گاو خونی تقریباً خالی از سکنه شده است.  این شهر از هزاره سوم با صنعت بومی تاریخی پارچه بافی متکی به پنبه کاری های منطقه بود،  که با غصب حقابه‌ ها به وسیله‌ سد زاینده رود مزارع پنبه و ناگزیر پارچه بافی خود،  و نیز فواید ماهیگیری و گردشگری در تالاب را از دست داد.  سد زرینه رود اراضی پائین دست رود در میاندوآب را که پیش از آن نیز آبی بودند،  به سرنوشت زاینده رود دچار کرد.  سد های ساخته شده در حوزه آبریز دریاچه ارومیه تکرار اشتباه از عدم حضور دانش توده مردم منطقه بود،  که خسارت فراوان در پی داشت.

     سد کرج حقابه زمین‌ها و باغ ‌های کرج و شهریار را همانند همه سامانه‌ های انتقال حوضه به حوضه، بی توجه به صاحبان آنها منحرف کرد،  همین بلا بر سر حقابه بران جاجرود پس از ساخت سد لتیان آمد.  همین روند برای آبخیز های دیگر بود،  لار پس از ساخت سد لار،  شاهرود پس از ساخت سد طالقان، و غیره.  سد بار نیشابور یا سد نهرین طبس یا سد ماشکید سیستان بلوچستان ساخته شدند،  تا اراضی را آبیاری کنند که در طول تاریخ قنات های کهنسال و بارور آبیاری می‌ کردند.  سد های مناطق مرکزی و شرقی و جنوبی کشور با تبخیر سالانه بیشتر از 5 متر از ارتفاع آب روبرو هستند.  سد همیشه خالی پیشین را بی خیال می شوم،  ولی سد میناب هرمزگان نشان داد که آب حبس شده در برابر آفتاب این مناطق چه زود به زوال می‌ رسد،  نه به ‌درد شرب می خورد و نه به ‌درد کشاورزی.  باید دانست آب بستر رودخانه ها بطور طبیعی در تمام سال بویژه زمستان به سفره ‌های زیر زمینی نفوذ می کند،  و هدر رفتن کمی دارند.  اما اگر سدی بر آن ببندند،  آب زیادی مخصوصاً در تابستان تبخیر می شود،  و آنچه می ‌ماند شور و بد بو و با املاح زیاد است.  قنات هیچ آبی را در برابر آفتاب نمی گذارد،  ولی سدها گذشته از ویران سازی قناتها از سطح اراضی آبی کاستند.

       بیش از 20 سد در آبخیز های کوه های البرز ساخته شده است،  از سد سفید رود گیلان تا سد های البرز و تجن مازندران و سد های استان گلستان.  این سدها به اراضی کشاورزی هیچ نیفزودند،  بلکه از آن نیز کاستند، و صدها هزار خانوار کشاورز مولد را از روستاها یشان آواره کردند،  و زمین ‌های بارور شان در مخزن سدها مدفون گردید.  در پائین دست تمام این سدها،  شالی کاری و باغ‌ های باروری وجود داشت،  که با شیوه اندیش مندانه تاریخی،  آب بندها باران فصل سرد را گرد آوری می کردند،  سپس در فصل گرم برای آبیاری و کشاورزی استفاده می ‌شدند.  سد گاوشان تجربه دیگر تامین آب کشاورزی برای دشت ‌هایی است،  که بدون سد نیز با شبکه سنتی از رودها و سفره‌ های زیرزمینی بهره می‌ گرفتند.  تبخیر سالانه تقریباً 320 میلیون متر مکعب آب سد کرخه،  بسیاری از مصارف کشاورزی را کاسته و هورالعظیم در خطر خشکسالی و نابود است.  سد های مرزی نیز نیازمند بررسی مفصل می باشند،  بخش های اجتماعی منطقه هر سد مرزی با دید علمی می بایست نظر دهند.

      ادعای مهار سیل یکی دیگر از دلایل الکی ساخت سدها در ایران بوده است،  در واقع سیل از جنگل زدایی حاصل می شود.  جنگل مانند اسفنج سیلاب را بخود می کشد،  اما نقاطی که طبیعت آن بدست بشر از بین رفته،  روناب به سیل تبدیل می شود.  راهکار هایی مانند جنگل کاری و احیای پوشش گیاهی برای جذب آب و هدایت آن به سفره‌ های زیر زمینی خیلی اساسی است،  در این روش آب تبخیر و یا ضایع نمی ‌شود.   یک قرن مدیریت آب و سد سازی با پاک کردن صورت مساله و نادیده گرفتن علت اصلی،  مهار سیل را یکی از اهداف خود بر شمرده بود.  شکستن سد دشت در خراسان شمالی و خسارات جانی و مالی ناگوار آن نشان داد،  که سدها در بارندگی سنگین از سیل خطرناک ترند.  چاره سیل مدیریت تخصصی ویژه می طلبد،  که کاملاً به احیای جغرافیای طبیعی ایران و سامانه هشدار نرم افزاری و ماهواره ای سیل آگاه باشند.

      هدف دیگر ساخت سدها تامین آب شرب به میزان نیاز است،  در حالی که سدها تنها توهم فراوانی آب ایجاد کردند،  ده‌ها سد بزرگ برای شرب تهران ساخته شده است،  ولی هنوز حدود 50 درصد نیاز تهران از منابع زیر زمینی برداشت می شود.  در واقع این منابع زیر زمینی با 500 قنات قدیمی تهران می‌ توانست مصرف سنجیده حتی جمعیت کنونی را تامین کند.  صدها هزار هکتار از اراضی کشاورزی آبی کاسته شد تا 2 میلیارد متر مکعب حقابه کشاورزی به تهران اختصاص یابد،  شهری که 7 برابر معیار جهانی آب مصرف می کند،  سرانه 1100 لیتر تهران،  برابر 150 لیتر در روز معیار جهانی است.  در مجموع هر گونه نیاز آبی هر منطقه باید از منابع خودش و با مدیریت مصرف و تقاضا محلی و حوزه آبریز تامین شود.

  سد های تاریخی ایران

    ایرانیان در گذشته برای احداث سد اهمیت زیادی قائل بودند، بدین منظور به سه مورد اساسی، انتخاب محل سد، شرایط زمین، و مصالح ساختمانی توجه خاصی داشته اند.  در ساخت کلیه سدهای قدیمی ملاحظات فنی فوق و وضعیت  توپوگرافی محل، رژیم رودخانه، روشهای انحراف آب در حین ساختمان، مورد دقت علمی قرار میگرفت.  سدهای قدیمی ایران که همه با مصالح بنایی ساخته شده اند، به انواع زیر است:

    سدهای وزنی ــ کلیه محاسبات و مسایل، عمده طراحی که امروز برای اینگونه سدها، انجام میگیرد، در گذشته مورد توجه و محاسبه قرار میگرفت، مانند سدهای وزنی ( ساوه ) با بیش از 700 سال عمر، و ( شش طراز ) بابیش از 900 سال عمر.  سد های قوسی ــ ایرانیان قبل از رومیان، به خصوصیات باربری قوسی ها پی برده بودند. سد های قدیمی ( کبار ) با بیش از 700 سال عمر، و (کریت) با 400 سال عمر، نمونه های اینگونه سدها می باشند. سدهای پشت بند دار ــ برای شرایط خاص توپوگرافی وزمین شناسی ساخته میشد. سدهای ( اخلمد ) با طول تاج 230 متر، و ارتفاع 12 متر، و گنجایش سه ملیون متر مکعب، و ( فریمان ) با بیش از 400 سال عمر، که در حال حاضر مورد بهره برداری است. نمونه هایی از این نوع سدها می باشند، در صورت تقاضا مشروح مقاله ارسال میشود. بدلیل  جغرافیایی  سد  و قنات  اختراع  و ابتکار  ایرانیست.

 شیوه های جدید آب

     کارها باید تخصصی و تخصصی تر انجام شود ــ  بنظرم باید یک ستاد مرکزی غیر دولتی برنامه آب در پایتخت تشکیل شود،  و سپس بنا به جغرافیای آبریز کشور،  17 یا 18 ستاد منطقه ای آبخیز داری ایجاد گردد.  این ستادها باید مردمی و از میان دانشوران پیوسته آن منطقه در انتخابات اینترنتی و با اصول سازمان های قرن 21 تشکیل شوند.  همچنین لازم است این ستاد ها برابر با دانایی نوین برنامه ها را تدوین و کارها را اجرایی کنند،  چیزی مانند سخن وبلاگ.  در واقع دیگر زمان این نیست که فقط گفته شود،  چه خرابکاری هایی شده،  و چه چیزها و مالها و آبها و کشاورزی هایی از دست رفته است.  فرصت برای رفتن سالم به آینده کم است،  اگر در همین زمان اندک هم کوتاهی شود،  واقعاً خطرناک است.  رسیدگی به آنچه تا کنون از دست رفته خود چیز و تخصص دیگری است،  در واقع مربوط به ستاد های برنامه آب نمی شود،  دو مقوله جدا هستند،  و نباید با یکدیگر ترکیب شوند،  که امکان گمراهی و اشتباه در برنامه ریزی را خواهد داشت.  موضوعات بحرانی در ایران مانند بسیاری از کشورها زیاد است،  که باید توسط سردمداران علوم و روشنفکران حرفه ای ایرانی طبقه و اولویت بندی شوند،  و جهت افکار متخصصین و علاقمند در اینترنت منتشر شوند.  نباید آینده آب خوردن مردم را بیش از این سیاسی و اقتصادی کرد،  فقط باید کار حرفه ای آبداری انجام شود.  

      پس از کودتای 28 مرداد و در اوج قدرت امپریالیسم در ایران سد سازی به دست شرکت ‌های بین المللی منتفع بدون ژرف اندیشی و توجه به تجربه و دانش درخشان بومی ملی آغاز شد.  در اواخر قرن 20 با اینکه شور و شوق احیای هویتِ ملی و دانش نوین در ایران و ایرانی بشدت گرم بود،  اما این سرزمین کهن همچنان در چنگال عوامل شرکت‌ های وابسته جهانی قرار داشت.  بزرگ ترین فایده مدیریت سازه ای بخش آب در قرن گذشته،  منافع شرکت‌ های وابسته و بزرگ،  کمیته ‌ها و کمیسیون‌ها،  دفاتر دولتی و خصوصی،  مافیا و اقمار بوده است، آنها فعالیتی بدون پاسخگویی و بدون حسابرسی دقیق داشته ‌اند.  مدیریت سخت افزاری بخش آب با ساخت سدها و سازه های انتقال،  ضمن نادیده گرفتن حق کشاورزان و عشایر و ماهیگیران،  از اراضی کشاورزی و منابع طبیعی کشور بشدت کاستند.  همچنین بدون ارزیابی های تحلیلی با صرف هزینه های گزاف طرح ‌های اجرا شد، که متعاقب آن نیم قرن مشکلات خطر ناک اجتماعی، اقتصادی را در پی داشت.  خشکیدن خطرناک پیکره‌ های آبی، رودها، تالاب ها، دریاچه ها، و آلودگی هوا با پراکنش غبار از تالاب‌ها و دریاچه ‌های خشک شده تخریب را به محیط زیست کشور تحمیل کرده است،  توضیح بیشتر در طبیعت و تاریخ.

      دانش درخشان ایرانی،  نخستین ابداعات آبی،  نخستین سازه های مقاوم به زمین لرزه،  نخستین گرمابه با سوخت گاز طبیعی،  سازه های با صرفه‌ جویانه‌ ترین شیوه‌ های گرمایش و سرمایش،  آب انبارها و باد گیرها،  بازار های مثال زدنی و بسیار دیگر پایدار ترین‌ها را در پرونده خود داراست،  در اینجا.  با تحلیل و تحقیق دانایی نوین بسادگی متوجه می شویم،  که ساخت و ساز 1000 سد کنونی با اصول توسعه‌ پایدار و مصلحت‌ های این سرزمین همخوانی ندارد.  با تبلیغات کذایی ترویج دانش بومی پایدار آب مانند،  قنات‌ها و آب بندان‌ها بیرون از شأن تلقی شدند،  و بعکس تخریب آنها و جایگزینی با سد های ناپایدار و پرهزینه و پر پیامد سال‌ها ادامه یافته است.  گرانترین و خسارت ‌بارترین شیوه تولید برق، برق آبی‌ ها هستند،  اما بررسی برای مقایسه برق آبی با نیروگاه‌ های گازی یا خورشیدی یا بادی انجام نشده است،  تجربه ساخت نیروگاه‌ های خورشیدی در کشور های کم آفتاب مهم است که باید دانست.  سامانه ‌های گرد آوری باران، بازیافت، باز چرخانی و کاربرد چندین باره آب با نصب ابزار هایی نه چندان پیچیده روی بام ساختمان‌ ها و نیز گسترش و ترویج یاخته‌ های خورشیدی و چرخه بادی و سایر شیوه‌ های پایدار تامین آب و برق نادیده مانده است.

      همانگونه که در سازمان آینده بینی نوشته ام تمدن آیند بر اساس کنترل انرژی است،  تا وقتی نگرش های نو به جهان نداشته باشیم نخواهیم توانست وارد آینده جدید شویم.  زمانی که مردم ایران از بهترین روش های آب و آبیاری بهره می بردند،  جمعیت کمتر از 7 میلیون بود،  ولی امروز با بیش از 75 میلیون نفر،  آبها و سامانه ها و سازه های تاریخی از بین رفته اند و مشکلات مانده است.  سرزمین کنونی ایران بر اساس آب و انرژی شکل گرفته،  تمام این سرزمین خواسته یا نا خواسته با آب و انرژی به یکدیگر وصل می باشند.  خواه ناخواه در آینده نزدیک ایران وارد تمدن فدرالیسم ملی می شود،  بی دلیل و با دلیل دخالت امپریالیسم نو باعث خواهد شد،  حوزه های ملیتی و قومی برای آبریز های منطقه خود بحث و یا حتی مجادله نمایند،  چون همگی در این حوزه های آبی مشترک هستند.  وظیفه تمام روشنفکران متخصص است،  از هم اکنون وارد بحث هایی شوند،  که پدافند ملی محسوب می شود،  منجمله وبلاگ جنبش برداشت دروغها از تاریخ ایران با اندیشه موج نو ابراز نظر می کند.

   تاریخ آب شناسی در ایران

      کمبود آب در ایران ارزش این ماده را صد چندان نمود،  و آن را در جایگاه والایی قرار داد،  و دانش هیدرولوژی یا آب شناسی رشد و تکامل خوبی داشته بود،  ولی بعد از حکومت صفویه و سپس استعمار و امپریالیسم از رشد تاریخی باز ماند.  برای آنکه به ارزش آب در دیدگاه ایرانیان باستان پی ببریم،  کافی است نیم نگاهی به اوستای زرتشت اندازیم.  آناهیتا، ایزد آب ها،  که گردونه او را در آسمانها چهار اسب ابر و باران و ژاله و شبنم میکشیدند،  یکی از بزرگ ایزدان پیش از زرتشت بود،  و نیایشگاه های او در کنگاور استان کرمانشاه و بیشابور استان فارس نمایان است.  در اوستا مورد ستایش بسیار بوده،  و هم مرتبه میترا (مهر) و اورمزد (اهورامزدا) قرار می گیرد.  آب در آیین زرتشت پاک است،  و مظهر پاکی و باید که همچنان پاک باقی بماند.  زرتشت از اهورامزدا درخواست می کند،  که رودها را از آبی به سترگی شانه اسب لبالب نموده،  و به پیروان خویش می آموزد که آلوده نمودن آب،  به هر شکل و گونه اش،  خلاف دین و اهریمنی است.  اینچنین است که شناخت آب در ایران باستان با وابسته داشتن صفات ویژه به آن و ارجمند داشتن این ماده زندگی بخش آغاز می شود.  هنوز هم بازمانده آیین های ایزد آب ها در جای جای ایران برگزار می شود،  که برای نمونه می توان به مراسم جوی روبی و بیل گردانی،  در دامنه آتشکده آتش کوه در نیمور،  محلات اشاره نمود.    

      در ایران باستان، صدها سال پیش از آنکه نخستین فرضیه های مربوط به آب شناسی ارائه شود،  به گونه ای شگفت آور و باورنکردنی،  پاسخ یکی از مهمترین و دشوارترین مسائل مربوط به یافتن آب و آب های زیرزمینی یافته شده بود.  سنگ نوشته ها و لوح های باز مانده از ایران باستان،  بیانگر این است که مردمان ایران زمین آب های زیرزمینی را با کندن کاریز های دراز و بسیار عمیق برآورده به روستاها و شهر های خود می رساندند. اینکه نخست گاه این کاریز کجا بوده،  و در چه مناطقی به آب می توان دست یافت و اینکه کاریز چگونه باید ساخته شود،  شاید مهمترین مساله ای بوده است،  که بشر از آغاز تمدن تا کنون در دانش آب یاری و آب رسانی با آن روبرو بوده است.  بسیاری از علمای متخصص عظمت قنات های ایران را برابر با دیوار چین می داند.  مجموعه طول قنات های ایران بیش از چهارصد هزار کیلومتر،  بیش از فاصله زمین تا ماه،  و قنات گناباد به طول سی و پنج کیلومتر و ژرفنای بیش از سیصد متر و چاه هایی با فواصل منظم پنجاه متری،  از زمان سلسله هخامنشیان،  یک شاهکار بی نظیر در سراسر جهان است.  بعضی دانشمندان بر این باورند که قنات های لوس آنجلس و پاسادانای کالیفرنیا،  همچنین قنات های شیلی و مکزیک،  در زمان سلطه اسپانیایی ها،  توسط مهندسان، متخصصان و کارگران ایرانی ساخته شده است.

در نوشته های دانشمندان ایرانی پس از اسلام، به نکته ای شایان توجه بر می خوریم،  و آن اینکه بسیاری از دانشمندان ایرانی در دوران اسلامی،  هر یک با فلسفه ویژه ای به جنبه های گوناگون دانش آب شناسی پرداخته اند.  دانش آب شناسی در آن دوران نیز مانند امروز در بردارنده بررسی دوره گردش آب یا چرخه آب (سیکل آب) در طبیعت،  جریان آب در روی زمین،  آب های زیر زمینی، چشمه ها، دریاچه ها، دریاها و اقیانوس ها و چگونگی دگرگونی های کمی و کیفی آب های آنها می شده است.  دانشمند بزرگ ایرانی، ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه،  در باره زیاد و کم شدن آب رودخانه ها، چشمه سارها و کاریزها می گوید:  زیاد شدن آب ها در جمیع اودیه و انهار به یک حالت نیست،  بلکه اختلاف بزرگی با هم دارند.  چنانکه جیحون هنگامی آبش زیاد می شود،  که دجله و فرات رو به کمی گذارد،  و علت این است که هر رودخانه ای که سرچشمه آن در نواحی سردسیر باشد،  آب آن در تابستان زیادتر و در زمستان کمتر است،  زیرا بیشتر آب های اصلی آن از چشمه سارها گرد می آید،  و رطوبت هایی که در کوه هایی،  که این رودخانه ها از آن بیرون می آید،  و یا از آن می گذرد سبب زیادت و نقصان آب این رودخانه ها می شود.

      دیگر اندیشمند بزرگ ایران،  ابوعلی سینا در دانشنامه علایی (طبیعیات) در باره جذر و مد دریاها و اثر ماه بر آن گوید:  روشنایی و قوت ها که از آفتاب و ستارگان است،  در این عالم اثر کند و ظاهرتر اثر آن آفتابست،  و آن ماه که آب دریاها را مد کند.  او درباره پدیده های بارندگی گوید:  و اما بخار چون از گرمگاه برخیزد جنبش وی گرانتر بود،  و چون به آن جایگاه رسد از هوا که سرد بود،  سرمای آن جایگاه او را ببندد. ...  و هرگاه که بخار زمین بفسرد،  ابر شود ...  و این را سه حکم بود.  یا اندک بود،  که او را گرمی آفتاب بروی افتن،  زود متفرق کند.  یا قوی بود،  که آفتاب اندر وی فعل نتواند کردن،  که پراکندش،  پس چون گردآید،  و یک اندر دیگر نشیند،  و خاصه که باد گرد آورش دیگر بار آب شود،  و فروجهد،  پس اگر سرما اندریابدش،  پیش از آن که قطره ها بزرگ شود و برف بود.

      دانشمند ایرانی سده پنجم هجری،  ابوحاتم اسماعیل اسفزاری خراسانی،  که برای نخستین بار در جهان پدیده های جوی و هواشناسی را در کتاب خود به نام آثار علوی،  گردآوری نموده و او را به حق باید پدر دانش هواشناسی نام داد،  در باره بخار و باران و برف و شبنم می گوید:  هرگه که حرارتی از تابش خورشید یا از جوهر آتش به آب رسد،  مدتی با او بماند،  آب مستحیل شود، و از جای خود برخیزد،  و به سوی بالا بر شود،  آن را بخار گویند،  چون گرما بر بخار مستولی شود،  آن بخار جوهر هوا گردد. ...  و اگر برودتی بر آن بخار مستولی شود،  جوهر آب گردد،  و قصد زمین کند،  آنگاه آن را باران گویند،  پس اگر هوا ساکن بود،  آن دانه ها خرد باران بود،  و اگر متحرک بود،  آن دانه های خرد به یکدیگر بپیوندند بزرگ گردند،  تا به رگبار رسند.  و اگر برودتی به افراط بر آن غالب آید جوهر برف باشد ...  هرگاه که هوا سرد باشد و سرما بر بخار مستولی گردد،  آن هوا آب شود،  و بر صورت قطره های آب از برگ ها بیاویزد، آن را شبنم خوانند ...  وی همچنین مطالعات و بررسی هایی در باره چگالی آب های گوناگون از مناطق مختلف انجام داده است.

      ریاضی دان و مهندس بزرگ سده پنجم هجری، محمد بن حسین کرجی،  دیدگاه های بسیار جالبی در باره آب شناسی دارد،  و در کتاب خود استخراج آب های پنهانی، انباط المیا الخفیه،  به بررسی روش ها و قواعد مربوط به تشخیص آب های زیر زمینی می پردازد.  او می گوید:  خدای بزرگ در روی زمین آبی ساکن آفرید،  که همچون گردش خون در بدن جانوران در جریان است.  این آب با افزایش و کاهش بارندگی،  افزون و کم نمی شود...  این آب بیشتر شکاف های درون زمین را پر می کند،  و تا آنجا که مانعی سخت در سر راهش وجود نداشته باشد،  هر قسمت به قسمت دیگر می پیوندد...  آب هایی که در زیر زمین قرار دارند نیز در بعضی مواضع مانند رودها جاری هستند،  و در بعضی موارد دیگر مانند دریا ساکن و آرامند.

      در نزهت نامه علایی، دانشنامه بزرگ فارسی،  تالیف شهمردان بن ابی الخیر رازی، در سده ششم هجری، مطالب گوناگون و جالبی در باره آب شناسی آمده است.  آب، مد و جزر دریای پارس از عجایب است و به شبانه روز دو دفعه زیادت و نقصان گیرد،  و در سیر ماه بسته است...  و جای هست که مقدار پنجاه ارش زمین خشک به وقت مد آب،  بالا گیرد به هر دفعتی....  تاریخ مسعودی نوشته،  سال ۱۲۸۹ رودخانه زاینده رود خشکید.  مردم در آن چاهی کندند به قرب سی زرع و آبی به زحمت می کشیدند برای مشروبات.

      ناوخدای، بزرگ بن شهریار رامهرمزی،  دریانورد بزرگ ایرانی در سده چهارم هجری،  که سفر های اکتشافی فراوانی به شرق انجام داد،  در کتاب بسیار جالبی به نام عجایب الهند،  شرح کاملی از توفان های دریای هند، مانسون، ارائه نموده است.  دریانورد معاصر او ابهره کرمانی نیز،  که در آن روزگار هفت سفر دریایی به چین و شرق دور داشته است.  جیهانی، وزیر دودمان سامانیان نیز اطلاعات خویش را در باره این توفان و همزمانی آن با بادهای ۱۲۰ روزه سیستان،  در کتابی گردآوری نموده است.  سلیمان سیرافی و مهران وهب سیرافی،  از دریانوردان ایرانی سده سوم و چهارم هجری،  که سفر هایی به چین و هند داشته اند،  و همچنین سهل بن آبان دریانورد ایرانی سده ششم هجری،  که سفر هایی به هند و شرق افریقا داشته است،  و سلیمان مهری دریانورد سده نهم هجری،  نیز در سفرنامه های خود به باران های موسمی هند،  و منشا احتمالی آنها اشاره کرده اند.

      مسعودی مورخ ایرانی در کتاب التنبیه و الاشراف،  به ذکر منشا رودها و دریاها پرداخته،  و از بسیار از پدیده های آبی سرزمین ایران نوشته است.  توصیف زیبا و دقیق ناصرخسرو در سفرنامه اش، از فانوس های دریایی (خشاب های) دریای پارس،  نمایانگر دانش آب شناسی و دریانوردی ایرانیان است.  زمان سلسله هخامنشیان سد کوریت نزدیکی طبس خراسان جنوبی،  در منطقه ای فوق العاده ساخته شده،  و یکبار در زمان پادشاهی ساسانیان نوسازی،  و بار دیگر به فرمان خواجه نصیرالدین توسی،  در اوج شکوفایی مکتب مراغه، دیواره آن بر روی شالوده هخامنشیان،  کاملا بازسازی شده است،  با ارتفاع بیش از ۶۴ متر،  بیشتر از شش صد سال،  بلند ترین سد جهان بوده است.  در دوران هخامنشیان بیش از ۶۰ سد در ایران ساخته شد،  و این جدای از پل- بند های این دوره است،  در همین دوره می دانستند،  که نمی توان در سیوند سد ساخت و نساختند.

      در زمان ساسانیان پل و بند شوشتر با درازای بیش از پانصد متر ساخته شد،  تاریخ نام سازنده این پل و همچنین سد شادروان شوشتر را یک مهندس ایرانی،  به نام برانوش پارسی ثبت کرده است.  پل دخترهایی که در سراسر ایران از جمله سروستان و میانه به چشم می خورند،  منسوب به آناهیتا، ایزد آب ها بوده اند.  دستگاه پالایش آب چغازنبیل (زنگه ویل شهر زنگه)،  نخستین و قدیمی ترین دستگاه پالایش آب در جهان است،  که برابر با قانون ظروف مرتبط آب گل آلود رودخانه کرخه را به آبی سالم و گوارا تبدیل می نموده است.  ادامه دارد.

*

   عکس تاریخی قنات حدود 1350 خورشیدی،  عکس شماره 411 آ.

*

   عکس قنات شماره 411 ب.

   قنات یا کاریز

      قنات یا کاریز که کهریز هم می گویند،  کانال و یا رشته کانال هایی است که از دیر باز در زیر زمین جهت مدیریت آب های زیر زمینی می کندند.  رشته چاه هایی برآن کانال ها بود از  چاه مادر  سرچشمه می‌گیرفت و احیانا هزارها متر به طول می‌انجامد و ده ها دهانه چاه داشت.  سرانجام آب این قناتها برای شرب و کشت و کار به سطح زمین می‌رساند و در جای معینی به روی زمین می‌آید،  که توسط ایرانیان در سه هزار سال قبل ابداع گردیده،  و در سراسر سرزمین زیبای ایران بزرگ وجود دارد، و این تکنیک توسط ایرانی ها به بسیاری از کشور های جهان انتقال یافت.  سیستم قنات بسیار ساده میباشد، و از یک تونل سراسری با شیب ملایم حدود یک در هزار تشکیل شده، که آب را از سفره آب به محل خروج، در سطح زمین هدایت می کند، و در طول تونل ده ها چاه عمود بر آن،  برای هوادهی و عملیات خاکبرداری، و لایروبی احداث گردیده است.  برای احداث قنات، مشخصات حوزه و آب زیر زمینی دائمی، و بالاتر قرار گرفتن طبقات آبده از دهانه قنات، و جهت جریان آب را تعیین کرده،  و نقب اصلی انتقال آب را عمود بر خطوط پیزومتر قرار می دهند.  همچنین شیب زمین از شیب سطح آبهای زیر زمینی،  و از شیب کف قنات باید بیشتر باشد.

      اولین مرحله احداث قنات،  حفر یک چاه مادر برای اثبات وجود سفره آب زیر زمینی،  و تعیین عمق آن می باشد.  از مظهر قنات که دهانه قنات،  و محل ظهور آب قنات در سطح زمین است.  تونلی با شیب ملایم به طرف چاه مادر میزنند،  که کوره قنات یا نقب و مجرا می گویند،  و حدود 60 سانتیمتر عرض ،  و120 سانتیمتر ارتفاع است.  دهانه چاه عمود بر کوره قنات را میله می نامند،  که قطر آنها 80 تا 90 سانتیمتر می باشد.  فاصله هر کوره قنات را پشته مینامند،  که 20 تا 200 متر است.  قسمت انتهایی قنات را پیشکار می گویند.  بین مظهر و چاه مادر که شامل کوره و میله هاست،  خشکه کار یا خشکان گویند.  قسمتی از قنات را که کوره به سطح ایستایی رسیده،  تا به آخر قنات، تره کار گفته میشود.  به علت افت آب زیر زمینی به مرور زمان طول خشکه کار را افزایش میدهند.  81  در صد از قنات های کشور طولی کمتر از 5 کیلومتر را دارا میباشند.  7/7 درصد برداشت آبهای زیر زمینی کشور،  متعلق به بیست هزار قنات موجود است.

  قنات در زبان پهلوی

      قنات (مجرای آب) که یک واژه معرب است در زبان پهلوی به شکل های زیر آمده است: کانک (kanak )، کتس (katas )یا  کت (kat )، کهس (kahas ) و شهر ها و روستا هایی که در نام آنها از این ریشه ها استفاده شده است به این گونه اند: کت (خوزستان)، کتوکان (سیستان و بلوچستان)، گلوکان (تهران)، کته (کهکیلویه و بویر احمد،فارس)، کته تلخ (خراسان رضوی)، کته سر (گیلان)، کدکن = کسی که قنات را می کند (خراسان رضوی)، کن (تهران)، کنه (فارس)، کنه هر (کرمانشاه)، کنگ (دو روستا در خراسان رضوی)، کهن= (کرمان)، کهن آباد (سمنان)، کهنک (زنجان، سیستان و بلوچستان)، کهنگ (تهران، اصفهان، خوزستان)، کهنگان (کهکیلویه و بویر احمد)، کهنه (خراسان شمالی، فارس)، کهنه جلگه (خراسان شمالی).

      قنات یا قنوات ــ  جمع  قنات  را  قنوات،  گویند،  طولانی ترین قنات جهان و عمیق ترین مادرچاه در شهرستان  گناباد قرار دارد که تاریخ کندن آن به دوره هخامنشی و یا قبل از آن می‌رسد.  قنات یا کاریز «کهریز» به راهی که در زیر زمین می‌کنند تا آب از آن جریان یابد می‌گویند.  ایرانیان باستان در چندین هزار سال قبل دست به این ابتکار جدید زده و آن را قنات یا کهریز نام نهادند.  با این اختراع که در نوع خود در جهان تاکنون بی‌نظیر است،  می‌توان مقدار قابل توجهی از آبهای زیرزمینی را جمع آوری کرد و به سطح زمین رساند،  که همانند چشمه‌ های طبیعی ، آب آن در تمام طول سال بدون هیچ کمکی از درون زمین به سطح آن جاری گردد.  قنات که توسط مقنیان ایرانی اختراع شده،  هزاران سال قدمت دارد.  قدمت بسیاری از قناتهای ایران،  از پنج یا شش هزار سال متجاوز است،  و عمری برابر با تاریخ کهن ایران دارد.  با وجود این که چندبن هزار سال از اختراع آن می‌گذرد،  مع هذا هنوز هم این روش استفاده از آب،  در قسمت مهمی از روستاها و مناطق مسکونی و کشاورزی و دامداری کشور معمول و متداول است،  و حتی یکی از ارکان اصلی کشت و زرع در نواحی خشک را تشکیل می‌دهد.  این اختراع که امروزه شهرت جهانی پیدا کرده،  بعدها از ایران به بسیاری از کشور های جهان انتقال یافته و مورد استفاده مردم در دیگر نقاط دنیا قرار گرفته‌ است.  گوبلو معتقد است که قنات، ابتدا یک فن آبیاری نبوده،  بلکه به طور کامل از تکنیک معدن نشأت گرفته،  و منظور از احداث آن جمع ‌آوری آبهای زیر زمینی مزاحم (زه آبها) به هنگام حفر معادن بوده‌است.  تردیدی نیست که در گستره فرهنگی ایران،  از معادن  مس  و احتمالاً  رویِ  موجود در کوه های زاگرس، در جریان هزاره دوم قبل از میلاد مسیح بهره‌برداری شده ‌است.

      مشخصات قنات ــ  تشکیل شده از یک دهانه یا هرنج که روباز است،  و یک مجرای تونل مانند زیرزمینی و چندین چاه عمودی،  که مجرا یا کوره زیر زمینی را در فواصل مشخص با سطح زمین مرتبط می ‌سازد.  چاهها که به آنها در موقع حفر،  میله هم گفته می‌شود،  علاوه بر مجاری انتقال مواد حفاری شده به خارج،  عمل تهویه کانال زیرزمینی را نیز انجام می‌دهند،  و راه ارتباطی برای لای‌روبی،  تعمیر و بازدید از داخل قنات نیز به شمار می‌رود.   آغاز قنات ــ  همان دهانه قنات است،  که مظهر قنات نامیده می‌شود.  مظهر قنات جایی است که آب از دل قنات بیرون می‌آید،  و ظاهر می‌شود و می ‌تواند برای آبیاری و دیگر مصارف مورد استفاده قرار بگیرد.  قسمت انتهایی قنات،  پیشکار قنات نامیده می ‌شود،  که در آخرین قسمت آن،  مادر چاه قنات قرار گرفته ‌است.  قسمت‌هایی از قنات که با حفر آنها هنوز آب بیرون نمی‌آید،  خشکه کار  و قسمتی که آبدار است،  انتها،  قسمت آبده قنات نامیده می‌شود.

      حفر قنات ــ  از مظهر آن که همان سطح زمین است،  و معمولاً خشک می ‌باشد،   آغاز و به مناطق آبده مادر چاه، ختم می‌شود.  حفر قنات،  اول از دهانه قنات یا هرنج که خشک است شروع میشود،  و بعد اولین چاهها یا میله‌ها که اینها هم خشک است و آب ندارد،  و به اصطلاح قسمت خشک کار قنات نامیده می‌ شود،  بعد کار به طرف قسمت بالا دست که همان قسمت‌ های آبده و بیشتر آبده زمین باشد،  ادامه پیدا می‌کند.  سیستم قنات بسیار ساده میباشد، و تشکیل شده از یک تونل سراسری،  با شیب ملایم حدود یک در هزار،  که آب را از سفره آب به محل خروج،  در سطح زمین هدایت می کند،  و در طول تونل ده ها چاه عمود بر آن،  برای هوادهی و عملیات خاکبرداری،  و لایروبی احداث گردیده است.

      برای احداث قنات،  مشخصات حوزه و آب زیر زمینی دائمی،  و بالاتر قرار گرفتن طبقات آبده از دهانه قنات،  و جهت جریان آب را تعیین کرده،  و نقب اصلی انتقال آب را عمود بر خطوط پیزومتر قرار می دهند.  همچنین شیب زمین از شیب سطح آبهای زیر زمینی،  و از شیب کف قنات باید بیشتر باشد.  اولین مرحله احداث قنات،  حفر یک چاه مادر برای اثبات وجود،  سفره آب زیر زمینی و تعیین عمق آن می باشد.  از مظهر قنات که دهانه قنات، و محل ظهور آب قنات در سطح زمین است،  تونلی با شیب ملایم به طرف چاه مادر میزنند،  که کوره قنات یا نقب و مجرا می گویند،  و حدود 60 سانتیمتر عرض ،  و 120 سانتیمتر ارتفاع است.  دهانه چاه عمود بر کوره قنات را میله می نامند،  که قطر آنها 80 تا 90 سانتیمتر می باشد.  فاصله هر کوره قنات را پشته مینامند،  که 20 تا 200 متر است.  قسمت انتهایی قنات را پیشکار می گویند.  بین مظهر و چاه مادر که شامل کوره و میله هاست،  خشکه کار یا خشکان گویند.  قسمتی از قنات را که کوره به سطح ایستایی رسیده تا به آخر قنات،  تره کار گفته میشود.  به علت افت آب زیر زمینی به مرور زمان طول خشکه کار را افزایش میدهند. 81  در صد از قنات های کشور،  طولی کمتر از 5 کیلومتر را دارا میباشند.  7/7 درصد برداشت آبهای زیر زمینی کشور،  متعلق به بیست هزار قنات موجود است.

      طول و عمق قنات ــ  یک رشته قنات که در میزان آبدهی آن نیز موثر است،  نسبت به شرایط طبیعی متفاوت است.  این شرایط بستگی به شیب زمین وعمیق ما در چاه دارد.  از طرف دیگر هرچه سطح آب زیرزمینی پایینتر باشد،  عمق مادر چاه بیشتر می‌شود.  طویلترین قناتی که تاکنون در ایران حفر شده،  در حوالی گناباد از توابع خراسان است که ۷۰ کیلومتر طول آن است،  و عمیق ترین مادر چاه قنات های ایران به روایتی ۴۰۰ متر و به روایت دیگر ۳۵۰ متر عمق دارد،  و آن مربوط به قنات  قصبه  گناباد است.  مهم ‌ترین عاملی که طول قنات را مشخص می‌کند،  شیب زمین می ‌باشد.  هر چه شیب زمین کمتر باشد،  طول قنات بیشتر و هرچه شیب بیشتر باشد،  طول قنات کمتر خواهد بود.

      ویژگی های قنات ــ  سیستم استخراج در قنات طوری است،  که آب بدون کمک و صرف هزینه فقط با استفاده از نیروی ثقل از زمین خارج می‌گردد.  با توجه به چاهها و قنات های موجود،  آب قنات در مقابل آبی که از چاه استخراج می‌شود،  ارزانتر تمام می شود.  آب قنات دائمی است و در مواقع اضطراری کشت و احتیاج زراعت،  در مواقع حساس به آب قطع نمی‌ شود.  منابع آب زیر زمینی توسط قنات دیر تمام می‌شود،  و استفاده طولانی دارد،  هر چند بطور دائم مصرف  نمایند و یا استفاده نشود، خارج می‌ گردد.  قنات دارای مزایای بسیاری زیادی است،  که در اینجا فقط به تعداد محدود از آنها اشاره شد.

      معایب قنات ــ  در زمین های هموار و نواحی که آب زیرزمینی شیب کافی ندارد،  و نیز زمینهای خیلی سست و ماسه ‌ای امکان حفر قنات نیست.  آب قنات،  بطور دائم جریان دارد و قابل کنترل نیست.  روی این اصل،  مدام باعث تخلیه آب زیر زمینی می‌شود.  در فصولی که به آب احتیاج نیست و یا احتیاج به آن خیلی کم است،  امکان جلوگیری از جریان و یا کنترل آن وجود ندارد.  از قنات در سفره ‌های آب زیرزمینی کم عمق استفاده می ‌شود،  و این منابع هم غنی نیست و دارای نوسان زیاد است،  لذا قنات نسبت به تغییرات سطح آب زیر زمینی خیلی حساسیت دارد.  در فصول گرم که گیاه به آب بیشتری نیاز دارد،  و نیز در فصول و سالهای خشک،  آب قنات کم می‌شود.  قنات نسبت به چاه در مقابل سیل و زلزله و امثال اینها آسیب پذیر است،  و خرابی در قناتها بعضی مواقع طوری است،  که احیا مجدد آنها یا ممکن نمی ‌باشد،  و یا از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نیست.

   آب انبارهای تاریخی ایران

      هزاران سال در اکثر نقاط ایران بزرگ، برای ذخیره و تصفیه آب آشامیدنی،  و مصرفی ازآب انبارهای سر پوشیده استفاده میکردند.  در هر شهر و محله ای،  چندین آب انبار که بشکل گنبد بزرگی وجود داشت و نمایان بود.  عمق و عظمت آنها  که مانند حوضچه تر سیب،  مثل ته نشینی  فعلی در تصفیه خانه های آب بود،  به جمعیت و موقعیت محلی بستگی داشت.  هر سال آنها را لایروبی  و تعمیر می کردند،  و درب های  ورودی آنرا بطور کامل،  با مصالح  خوب مسدود  مینمودند.  وقتی  باران می بارید،  با رگبار های اول و دوم می گذاشتند،  زمین کاملا شسته شود،  و سپس آب باران را روانه این آب انبارها می کردند،  وقتی پر میشدند مقداری آهک به آب می زدند، و سپس مانند خمره دوباره کلیه ورودیها را مسدود  می کردند.  وقت نیاز در حضور حاکم  یا امین او بترتیب،  مصرف درب آنها را باز می نمودند،  و با کمی ضد عفونی توسط  آهک،  مردم  پاک و تمیز سرزمین ایران عزیز،  رایگان آب سرد و گوارا را با کمال امساک مصرف میکردند.

*

   عکس تاریخی آب انبار حدود 1350 خورشیدی،  عکس شماره 414.

   تاریخ آسیاب در ایران

      در ابتدای تاریخ انسان برای تهیه آرد از غلات بویژه گندم،  دانه ها را بین سنگ ثابت و سنگی که به وسیله دست نگهداری و بر روی دانه ها فشرده و غلتانده می شد خرد می کردند.  در شهر های تاریخی ایران مانند شهر سوخته و جیرفت باستانی،  در بیش از 5 هزار سال قبل،  از نوعی آسیاب سنگی دستی برای آرد کردن استفاده می نمودند،  که اولین نمونه های تاریخی در جهان می باشند.  این آسیاب دستی ایرانی متشکل از یک سنگ دایره ای شکل که سنگ دایره ای شکل دیگری بوسیله دست بر روی سنگ پایین چرخانده می شد.  این نوع آسیاب سنگی هنوز هم در بعضی از روستاها و خانه ها و زندگی های سنتی ایران وجود دارد،  و استفاده می شود.  در مناطق مرکزی و کویری آسیاب های سنگی بزرگتر توسط چهار پایان بویژه الاغ کار می کرد،  نمونه آن در خرابه های بازمانده از بیاضه قدیمی دیده می شود.  در مناطق کوهستانی و شمال خوزستان از آسیاب های آبی بهره می بردند.

       در ادامه رشد و تکامل جامعه ایرانی،  اختراع سه نوع آسیاب آبی،  نمایانگر دانش و بینش ژرف ایرانیان باستان،  در کلیه علوم از جمله آب شناسی و بهره بری از قدرت آن است.  نخست آسیاب تنوره یا آسیاب نورس یا آسیاب پره،  با محوری عمودی و پره های قاشقی،  دوم آسیاب چرخی که رومیان به آن آسیاب ویترویان نام نهادند،  با محور افقی که نام مخترع آن را مهرداد ثبت نموده اند،  و سوم آسیاب شناور، که با پره های بزرگ پارویی دوران می کرده است،  و در رودخانه های خراسان، خوزستان و میانرودان به تعداد زیادی ساخته شده بود،  بازمانده آنها هنوز در شوشتر خود نمایی می کند.  قرون وسطی استفاده از آسیاب آبی برای تهیه آرد غلات در اروپا متداول گردید،  که تقلیدی از روش شرقی ها بود.

       آسیاب های غلتکی اولیه در سال 1519 تا 1556 به وجود آمدند،  سیر تکاملی با غلتک های هیپربلوئید شروع و پس از آن غلتک مخروطی،  غلتک دیسکی و غلتک شیاردار حلزونی ساخته شدند،  و سیر تکاملی آسیاب غلتکی را از سال 1800 به بعد را به صورت ذیل می توان خلاصه کرد:

  * 1815 م ــ  در ورشو پایتخت لهستان جوزف آنتون آسیابی را معرفی نمود،  که قادر بود به جای آسیاب سنگی دانه را بوسیله غلتک هایی که مخالف یکدیگر می چرخند،  آرد نماید.

  * 1821 م ــ  در این سال دانه را به وسیله غلتک آسیاب کرده و آرد نمودند،  این نوع غلتک ها بعد ها به وسیله بولینگر در وین و کولییر در پاریس رو به تکامل گذاشت.

  * 1831 ــ  فرین موت و یوهان کنراد،  یک کارخانه پنج طبقه ای غلتکی را  ساختند،  اساس آن همان آسیابی بود که توسط جوزف آنتون معرفی گردیده بود.

  * 1837 ــ  در نزدیکی شهر ماینس آلمان آسیاب غلطکی که با نیروی بخار کار می کرد ساخته شد،  این آسیاب مجهز به دستگاه های تفکیک کننده به وسیله هوا و همچنیین الواتور های مختلف بود.

  * 1850 ــ  آبراهام امبراخ اهل زوریخ،  اولین غلتک چدنی که دارای شیار بود را ساخت.

  * 1870 ــ  فریدرش و گمان،  توانست اولین غلتک آسیاب کردن از جنس چینی را بسازد.

  * 1876 ــ  و گمان توانست در تاریخ 9 مارچ این سال غلتک آسیاب کردن را به ثبت رساند.

  * 1878 ــ  ساخت اولین غلتک آلمانی در انگلستان.

  * 1879 ــ  ساخت اولین غلتک آسیاب در آمریکا.

  * 1887 ــ  ساخت اولین چهار غلتکی که اساس غلتک های امروزی را تشکیل می دهد.

  * ــ  در نیمه دوم قرن 20 ،  تحولات بزرگی در فن آوری و ساخت آسیاب و تجهیزات آن پدید آمد،  این تحولات در ایران هم اجرا گردید.  ادامه دارد.

*

   عکس تاریخی کشیدن آب از چاه در اصفهان حدود 1300 خورشیدی، عکس 472 .

   کلیک کنید:  زبان فارسی

   کلیک کنید:  علم و آینده در ایران

  کلیک کنید:  تاریخ دمکراسی در ایران

     توجه:  اگر وبلاگ،  به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  وبلاگ انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبلاگ و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبلاگم بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.

   انوش راوید //  Anoush Raavid ///     

   حمله اسکندر مقدونی به ایران بزرگترین دروغ تاریخ و حمله چنگیز مغول به ایران سومین دروغ بزرگ تاریخ و مقالات مهم مانند،  سنت گریزی و دانایی قرن 21،  و دروغ های تاریخ عرب، تاریخ مغول، تاریخ تاتار،  و جدید ترین بررسی های تاریخی در وبلاگ:

   جنبش برداشت دروغها از تاریخ ایران،    http://ravid.ir

   راه راستی ایرانی

      در جهان دگرگون امروز،  ایران عزیز مانند همیشه تاریخ توسط دشمنان رنگارنگ به اشکال مختلف تهدید می شود، وظیفه تمام روشنفکران و مبارزان است که گذشته و آینده را در جای جای ایران به هم پیوند دهند،  تا افق روشن برای این سرزمین وسیع و زیبا رقم خورد.  داشتن نگرشی جان گرفته با انقلاب انسانی و مسلح شده به دمکراسی و فدرالیسم ملی تاریخی در جهت رشد و تکامل تاریخ اجتماعی ایران بزرگ مهم ترین کار سازمان های قرن 21 و سر گروه های نوین است.  در ضمن نباید ساده نگری کرد و استعمار و امپریالیست را دست کم گرفت،  کار گزاران و چهره های استعمار در نزدیکی ها و اطراف ما هستند،  اما خرد جمعی ایرانی پر بار با دانایی قرن 21 مانند همیشه آنها را شکست می دهد و حتماً موج های نو ایرانی بر آمده از پویایی و شکوفایی جوانان ایرانی در این قرن سنت گریزی آنها را برای همیشه به زباله دان تاریخ می فرستد.

     بنا بر این وظیفه همه ایران دوستان عزیز است که با مطالعه وبلاگ های انوش راوید ، راه راستی و درستی و حقیقت را در تاریخ بشناسند و در راه بر داشتن دروغ های تاریخی همراه شده و گام های استوار بر دارند.  فردایی که ما در پیش داریم بر گرفته از آهنگ تاریخی ماست،  در سازمان آینده بینی به آن اشاراتی کرده ام امید است برای یافتن بهترین روش راه راستی و نگرشی نو به قرن جدید در کارگاه فکر سازی نظریه پردازی هایی در خور توجه جهانی ارایه داده شود.  بدلیل علم جغرافی ـ تاریخ از ابتدای قرن 16 میلادی ایران با بدست آوردن ایدئو لوژی ملی منسجم از بقیه کشور های منطقه در رفتار های اجتماعی پیشی گرفت که در ساختارهای تاریخ اجتماعی نوشته ام و این برتری باعث شد ایرانی ها سرمشق دیگر ملل باشند،  این وضع تاکنون با شدت ادامه داشته و خواهد داشت.

      در فضای انبوه دروغ و نیرنگ که فرد گرایان و خود نماها با انواع ترفند های عوام فریبانه دروغ ها را می سازند و دشمنی را تقویت می کنند،  وبلاگ های انوش راوید مرکز ثقل مبارزه با دروغ های دشمنان تاریخی ایران شده است که در جدالی سخت در راه راستی و درستی پیش می رود.  یکی دیگر از خواسته های راه راستی گرفتن مطالبات تاریخی عقب افتاده است،  وظیفه همگان می باشد که نسبت به آن اقدام کنند،  چگونگی آنرا با مطالعه و پیگیری این وبلاگ و با ذوق و سلیقه خود بدست آورند.  همه چیز در جهان تحت کنترل امپریالیست است که توسط امثال،  فراماسون ها،  کمیته 300 ، بیلدر برگ و غیره اعمال می شود و چه بسیارند افراد خود فروخته که احمقانه با این دشمنان بشریت همکاری می کنند.  ادامه دارد و بازنویسی می شود،  در اینجا.

     در زیر شرح مبارزات افرادی از بزرگان و قدیمی های خاندان خود را نوشته ام،  بزودی چند تن دیگر که در راه مردم و ایران فدا کاری کرده و جان باخته اند می نویسم.

   حاج میرزا حسین یحیا کرمانشاهی

      به مناسبت 130 مین سال روز تولد یکی از سرداران ملی ایران این متن را تهیه نمودم،  سرداری بزرگ که در رقابت های سیاسی همیشه طرف مردم را داشت و توده ها هم او را حمایت می کردند.  بهمین جهت نام او را کمتر در کتاب های تاریخ می بینیم،  شاید این کار هوشیاری دشمن و کم توجهی ما را می رساند که  استعمار و امپریالیست  نمی خواهند سرداران ملی را مردم بشناسند.  

     حسین سال 1254  در خانواده بزرگی از مردم کرمانشاه بدنیا آمد آموزش های ابتدایی را در مکتب خانوادگی سپری کرد و برای آموزش های عالی دینی به نجف عراق رفت.  از همان آغاز جوانی در فعالیتهای سیاسی شرکت می کرد،  و از عشق ذاتی و ملی مردم ایران بزرگ  به  دمکراسی و آزادی خبر داشت.  سال 1287 در پایتخت ایران با دختر حاج آقا حجۀ الاسلام زنجانی از اهالی زنجان که در تهران بسر می برد ازدواج نمود و ثمره آن 5 پسر و 4 دختر بود که یکی از پسران به نام منوچهر که پدر نگارنده انوش راوید می باشد،  فامیل خود را به راوید تغییر داد.  او مردی بلند قد 190 سانتیمتر و باریک بود و سوار کار و تیر اندازی برجسته،  مسیر کرمانشاه تا تهران را با تعویض دو یا سه اسب یک روزه می پیمود.

     فروردین 1289 برابر 1910 مجلس شورای ملی دوم گشایش یافت،  در این زمان شاه ایران احمد شاه بود.  آیت الله حاج میرزا حسین یحیی کرمانشاهی  از جانب مردم غرب ایران نماینده این مجلس بود.  در آن مجلس پنج نفر معمم نماینده بعنوان هیئت نظارت بر مصوبات مجلس بودند که قوانین بر خلاف اسلام نباشد و حاجی یک از آنها بود.  حاج میرزا حسین برای تاسیس حزب دمکرات اقدام کرد،  برای اولین بار در تاریخ ایران حزبی بنیان گذاری شد که در خارج مجلس طرفداران فراوان داشت و می توانستند نمایندگانی داشته باشند و در کل به رفتار های مجلس نظارت داشته باشند.

      سوم دی 1290 برابر 24 دسامبر 1911 ناصرالملک که پس از در گذشت عضدالملک بسمت نایب السلطنه تعیین شده بود بطور ناگهانی مجلس را بسته و سران دو حزب دمکرات و اعتدال را به قم تبعید کرده و جراید را توقیف کردند.  مجلس دوم بسته شد و نمایندگان تبعید و پراکنده شدند،   منجمله سران حزب دمکرات و حاج میرزا حسین رهبر این حزب که اواخر تابستان همین سال برای مبارزه و سازماندهی به غرب ایران و سپس به دعوت علمای دینی به نجف در عراق کنونی رفت.  مجلس دوم در عمر کوتاه خود با بحران های سخت مواجه بود و در برابر انواع مشکلات داخلی و خارجی به فعالیت خود ادامه می داد،  قوانین مهمی در این مجلس وضع شد،  منجمله،  قانون حفظ الصحه و آبله کوبی،  قانون ثبت اسناد و قانون حکومت نظامی.  بعد ها بسیاری از کارها و قوانینی که مردم در مجلس وضع کرده بودند به رضا شاه نسبت دادند،   دشمنان دروغ های بسیاری هم در این زمان یعنی اوایل قرن 20 به تاریخ ایران وارد کردند.

      تابستان 1290 برابر 1911 فوج هایی از نیرو های نظامی روسیه تزاری با کمک عثمانی برای فتح تهران و سرنگونی دولت حرکت کردند،  حاج میرزا حسین با جمع آوری 800 نفر از سپاه ملیون به مقابله آنها شتافت و دشمنان بشدت منهزم و فراری شدند.  بعد از این سرکوب دشمن،  حاجی ضمن ساماندهی مبارزان تهرانی که کاری مشکل بود بسمت غرب رفت تا امکانات و نیرو های محلی بیشتر برای حفظ قدرت مردمی پایتخت بیاورد،  همچنین آذوقه برای تهران گشنه تهیه نماید.

     پس از تعطیل مجلس دوم دوره فترت سه ساله پیش آمد و ناصرالملک حکومت مطلقه داشت.  روسها انواع تعدیات را به مردم ایران نمودند،  وقایع مهم این سه سال عبارت است از قتل عام تبریز و بدار آویختن آزادی خواهان بدست روسها در تبریز به توپ بستن گنبد مطهر حضرت رضا در مشهد از طرف روسها تبعید آزادی خواهان پایتخت،  تحصیل امتیازات و تعهدات از دولت ایران از طرف روس و انگلیس که در نتیجه مردم ایران را دچار یأس و نومیدی گردانید و از هنگام تعطیل مجلس تا آغاز جنگ اول جهانی ایران کاملاً در تحت نفوذ و فشار شدید دولت روسیه تزاری قرار داشت.

     مدت سه سال روسها باشدت به سرکوب آزادیخاهان و مردم نیمه شمالی ایران مشغول بودند،  و انگلیسها در جنوب به غارت می پرداختند.  تیر 1293 احمد شاه قاجار تاجگذاری کرد.  سال 1914 آغاز جنگ اول جهانی و باز گشت حاجی میرزا حسین از نجف به غرب ایران بود.  سیزده آذر 1293 برابر با ژانویه 1915 گشایش مجلس سوم،  هنوز شمال و جنوب ایران در اشغال روس و انگلیس بود.  مجلس سوم در ابتدا کار بیطرفی ایران در جنگ اول جهانی را اعلام کرد.

       سال 1916 دشمنان با نفوذ به ایل بزرگ کلهر و طایفه های مختلف در غرب ایران با ترفند آنها را دو گروه کرده و به جنگ نا آگاهانه با یکدیگر مجبور کردند که حاج میرزا حسین با میانجی گری دو گروه را متحد ساخت و بعنوان خان کل برگزیده شد،  و نیروی عظیمی از ایل ها و طایفه های غرب ایران تشکیل داده و به قصد فتح تهران و تمام کردن کار دشمنان داخلی و خارجی مردم ایران حرکت کردند.  سالهای 1916 تا 1921 برابر 1295 تا 1299 دوره فترت و فئودالیسم در ایران بود که  استعمار و امپریالیست نو  با دخالت آشکار حکومت مرکزی را از بین برده بودند و به هر کاری دست می زدند.  آگاهان و دلاوران ایران با امکانات ملی با آنها مبارزه می کردند ولی جاسوسان دشمنان و  کارگزاران و چهره های استعمار  در همه جا بودند.  حرکت دادن نیرویی عظیم مرکب از هشت هزار نفر جنگجو از غرب برای اشغال تهران و برنامه برای همزمانی در پشتیبانی مجاهدین تهران که پنج سال پیش به فرماندهی حاج میرزا حسین،  روس و عثمانی را نابود کرده بودند،  کار مهمی بود.  این نیرو می خواستند حکومت مشروعه ملی اعلام کنند تا انتخابات دمکراتیک برگزار شود،  ولی عوامل انگلیس می گفتند این حرکت بنفع عثمانی تمام خواهد شد.  عثمانی ها را در جریان خالی شدن غرب از نیروی مجاهد و مردمی قرار دادند،  عثمانی ها احمقانه برای اشغال آن دیار حرکت کردند.  عثمانیها با نیروی زیاد به ایران تجاوز کردند،  آنها در ترفند انگلیس افتاده بودند و نیرو های پشتیبانی خود در عراق را به ایران کشاندند.  حاج میرزا حسین به مجاهدان و نیرو های ملی دستور تعویض مسیر حرکت دادند تا با آنها به جنگ  بپردازند،  و به این ترتیب اشغال تهران منتفی شد.  سال 1916 حاج میرزا حسین با کمک خواهر دلاورش معصومه خانم فرماندهی پارتی زانها را برای مقابل با تجاوز عثمانیها در غرب ایران داشتند که به شکست و نابودی عثمانیها و روس ها در سال 1917 منجر شد.

    سال 1918 حاج میرزا حسین در تهران به سازماندهی توده ای برای بدست گرفتن حکومت انقلابی مردمی مشغول بود،  ستاد این فرماندهی در باغ و منزل حاج میرزا حسین واقع در محله حسین آباد تهران بود که خود حاجی آنرا آباد کرده و به نام خوش حسین آباد می گفتند،  و جنب پادگان عشرت آباد بود. انگلیس از ترس این حرکت ملی و مردمی که در آن همه گروه های اجتماعی شرکت داشتند رضا خان را علم کرد.  یکشنبه سوم اسفند 1299 برابر با 22 فوریه 1921 ورود قزاق های رضا شاه به نقاط مختلف تهران و دستگیری 80 نفر از رجال سیاسی و دینی و تبعید و زندانی کردن آنها. 

     اول تیر 1300 پس از هشت سال دوره فترت و هرج و مرج و دخالتهای استعمار،  اندکی آرامش آمد،  تا استعمار نفسی تازه کند و با گام های امپریالیستی جدید وارد کار زار ظلم شود.  در این دوره آیت الله حاج میرزا حسین یحیا کرمانشاهی که در واقع رقیب شکست خورده رضا خان بود خانه نشین شد و مانند بسیاری دیگر از مردان دینی آن زمان نمی توانست لباس روحانی بپوشد،  خود نیز بدلایلی تمایل نداشت،  و در سال 1308 با دریافت جواز وکالت به کمک مردم در امور عادی پرداخت.  سال 1334 حاجی در سن 80 سالگی بعد از چند سال بیماری فوت نمود.

   عکس مرحوم حاج میرزا حسین یحیی کرمانشاهی،  عکس شماره 201.

   عکس حاجی و خانم دوران بازنشستگی،  حدود 1320 خورشیدی،  عکس شماره 214.

 حاجی همیشه می گفت دنیا از آن ظالم ها نمی شود،  و اگر آنها مظلومی بکشند خود هزار بار خواهند مرد.

   آقای محمد امامی

      مرحوم سید محمد امامی پدر بزرگ نگارنده انوش راوید می باشد،  در جوانی با این پدر بزرگ گفتگو های تاریخی و ادبی داشتم،  در مشاعره فوق العاده بود و تقریباً همه شعر ها را حفظ بود.  تاریخ را بدرستی می دانست و تحلیل می کرد و از اینکه عده ای تاریخ دان دانشگاهی دارند دروغ هایی که  کار گزاران و چهره های استعمار  نوشته اند بخورد مردم می دهند دلخور بود،  و از نفوذ  استعمار و امپریالیست  خیلی نگران می شد.

     محمد سال 1274 در یک خانواده متمول متولد شد،  پدر او روحانی معروف شهر همدان بود،  که بعد ها آن سید از جانب رضا شاه به طالقان تبعید شد.  محمد در سن 22 سالگی داخل نیرو های ملی و مردمی گردید و برای مبارزات به تهران کشیده شد.  او شاعر و سخنوری ملی بود و اشعار حماسی میهنی می خواند،  ادبیات را خوب می شناخت و می دانست.  در جوانی به عشق بر پا شدن حکومت ملی و مردمی هم راه روشنفکران دیگر تلاش می کرد،  ولی با کودتای رضا شاه مواجه شد و با احساس شکست در کار سیاسی به تجارت مشغول گردید.  در تجارت فرد موفقی بود،  و به ملک التجار معروف شد،  تجارت عمده چوب را برگزید که در آن زمان تمام خانه ها با چوب ساخته می شدند.

      در تمام مدت حکومت رضا شاه فعالیتهای سیاسی تعطیل شده بود ولی در ابتدای جنگ دوم جهانی دو هواپیمای متفقین چند بمب در پادگان های تهران انداختند.  ارتش رضا شاه که تا آن زمان مردم را تهدید می کرد و شاخ و شونه می کشید و می کشت در مقابل یک حمله کوچک چند بمب و چند کامیون سرباز پا به فرار گذاشت،  سربازان فراری فریاد می زدند،  فرار فرار متفقین حمله کردند!!.  افسران عالی رتبه از ترس لباس های فرم و نظامی خود را در باغچه های خانه ها چال کردند و حتی تفنگ ها را در جوی آب انداخته بودند.  در این زمان عشایر با اسبهای ارتش و تفنگ در دست خوشحال بسوی سرزمینشان می رفتند.  آقای محمد امامی در یکی از محلات قیمتی تهران به نام دروازه شمیران خانه ای بزرگ و بنگاه داشت،  این محل نزدیک پادگان عشرت آباد بود،  ایشان و فرزندان بزرگ او نظاره گر بودند.

         آقای محمد امامی در منزل خود ستادی  دمکراتیک مردمی  تشکیل داد تا به این فراری ها کمک کنند تا به روستا های خود بروند و دلاوران و آگاه هان را گرد آوری و سازماندهی کرده تا اقداماتی جهت حفظ امنیت کنند و خدمات اجتماعی و فرهنگی و ملی مردمی را انجام دهند،  شاید هم بتوانند حکومتی نو را بنیان گذارند.  در آن زمان دولتی وجود نداشت،  مانند همیشه مردم بودند و مردم.  مرحوم محمد امامی ده فرزند داشت پنج پسر و پنج دختر که مادر من یکی از آنها می باشد،  تمام فرزندان در قید حیات هستند و از استرالیا تا تهران و آمریکا زندگی می کنند.

       آقای محمد امامی می گفت، تاریخ همیشه غافل گیر کننده است،  تاریخ های دروغی ادبیات دشمن و تاریخ واقعی عظمت مردم و ایران بزرگ می باشد.

 * 

   عکس مرحوم آقای محمد امامی و خانم،  حدود 1345 خورشیدی، عکس شماره 217.

      آقای محمد امامی با قدی بلند و قوی و قهرمان شمشیر و قمه زنی در تهران بود.  عکس حدود چهل سال پیش پدر بزرگ و مادر بزرگ انوش راوید در منزل قدیمی آقای امامی.  در گذشته ها یکی از مهمترین ورزشها مسابقه قمه زنی و شمشیر بازی و پرتاپ نیزه بود که ریشه تاریخی در دلاوری ایرانیان دارد،  سوار کاری جایگاه خود را داشت.  این ورزشها همراه انواع کشتی ها،  اجازه تجاوز نظامی دشمنان را به ایران نمی داد،  جمع بودن دور هم و فرهنگ عمومی دلاوری و گرد هم آمدن بزرگترین و منحصر ترین تمایل تاریخی ایرانی است.  

   معصومه خانم

      سا ل 1916 ، سربازان  عثمانی از گروه  متحدین جنگ  اول جهانی، غرب ایران را اشغال کردند.  بدلیل عدم کفایت دولت وقت، ونبود ارتش، دشمن ضمن جنگ با نیرو های محلی، کرد و ترک و فارس و غیره، وارد مرکز حکومتی غرب ایران، شهر همدان شد.  در گرگ ومیش هوا، دم تاریکی، به ارک حکومتی رسیدند، و آنجا را خالی از مردان دیدند، زیرا  قاجارکها و نوکرانشان، از آنجا  فرار کرده بودند.  سپس دشمن به قسمت داخلی  و اندرون ها رفتند.  چون دربهای قلعه اندرونی بسته بود، و آنها  قصد غارت داشتند، از دیوار پریدند، غا فل از اینکه  شیرزنی دلاور و قهرمان، از سرزمین ایران بزرگ  با تفنگی از حوضچه خالی از آب و لابلای شمشاد ها آنها را هدف قرار میدهد.  فاصله این حوض تا دیوارها، حدود 50 ، متر بود.  هر عثمانی که سایه سیاهش بالای دیوار ظاهر میشد، هدف تیر قرار می گرفت.  پس از کشته و زخمی شدن  بیست، یا سی  نیروی عثمانی، و با ورود گروهان عثمانی، دیگر جنگ یک تنه را محا ل بود.  آن دلاور زن ایرانی به کنار بقیه زن وبچه ها آمد، و کود کی در دست گرفته، و مثل بقیه و البته الکی گریه و زاری می کرد.  دشمن بدنبا ل چندین مرد تیرانداز می گشت.

      بعد از ظهر آن روز، قبل از ورود عثمانیها به حکومتی، زنان طلا و جواهر و وسایل قیمتی  خود را جدا گانه، و یا چند نفره، در جا هایی از آن  ساختمان و باغ، پنهان و چا ل کرده بودند، حتی در زیر زمینی مقدار زیادی کتاب، اسنا د وسایل دیگر قرار داده، ودرب آنرا  گل اندود کردند، تا دست دشمن نیفتند.  دشمن چون غنیمتی نیافت، و بشدت ترسیده بود،  آن شب از حکومتی عقب نشینی کرد.  این شیر زن دلاور، معصومه خانم  خواهر پدر بزرگ  انوش راوید،  حاج آقا میرزا حسین یحیا کرمانشاهی بود.  همان شب و روز بعد زنها و بچه ها، دست خالی هر یک بسویی رفتند، و در مدت  کوتاهی دشمن ارگ و حومه آنرا خراب کرد، حتی درختان تنو مند را نیز  قطع کردند.  دشمن ایران زمین، در مدت کوتاه اشغال آن قسمت ها، تلفات بسیار داد، در هر جایی، هر کوچه ای و جاده ای آنان را می زدند و می کشتند.  تاریخ دلاوریهای ایرانیان را ارج داریم، و این مقدار زیاد و احمقانه تاریخ دانان و تاریخ گویان، از کتابهای دروغی اجنبی نگویند.  مثلا می نویسند  انگلستان عثمانی ها را شکست داد، و از عراق  بیرون کرد،  ملتها دشمن را شکست دادند.  شاید بگویند، چرا مدتها که عراق  در اشغال عثمانی بود، مردم عراق آنها را نزدند،  دوره بورژوازی و فئودالی سنتی و محلی، با دوره نزدیکی با  استعمار و امپریالیست  فرق دارد.  در آن زمان ایران در بدو ورود به دوره فئودالی از سازمان قبیله ای بود،  ولی عراق هنوز در سازمان قبیله بسر می برد.  این ما جرا را مرحومه خدا بیامرز، معصومه خانم حدود سی و پنج سال پیش برایم  تعریف کرده، و این شیرزن در زمان دلاوری و تیر اندازی 25 سال داشت،  و او مدتی در همان حوالی  دشمن را می زد، وسپس به تهران آمد، و در چمبره هزار رنگ سیاست خانه نشین شد.  آیا بنظر شما، با این  قبیل  دلاوریهای مردم، اسکندر و چنگیز حقیر، قابل قبولند، حتی با اندک  فهمی دروغشان مشخص است.  آنها که میگویند، این اشغال های تاریخ واقعیست، خیلی کم دارند.  تاریخ واقعی گنج ملت، و تاریخ دروغی  ادبیات ملت دیگر است.  آیا شما دلاوران تاریخی در خانوده خود دارید؟

*

   عکس معصومه خانم در 1350 تهران،  55 سال بعد از نبرد یک تنه با گروهان عثمانی،  عکس شماره 219.

   منوچهر راوید

      پدر نگارنده این وبلاگ،  در سال 1304 خورشیدی در خانواده پرجمعیت حاج میرزا حسین بدنیا آمد،  تحصیلات دبستانی و دبیرستان و دانشگاهی خود را در تهران گذراند.  بعد از خدمت سربازی به استخدام وزارتخانه کار و امور اجتماعی آن زمان درآمد،  و از همان ابتدا پست های مهمی را گرفت،  که در تولد در تاریخ نوشته ام.  از سال 1355 خورشیدی می دانست که داستان ایران چه می شود،  به جل و چلاسر مهاجرت کرد،  و در باغ وسیع خودش ضمن کار کشاورزی و باغداریٍ،  به سرودن شعر های عرفانی پرداخت.  در جل و چلاسر با یاری همسر خوبش بانو مهین امامی،  همیشه پذیرای مهمان های بیشمار فامیل و دوست و آشنا بوده و می باشد.

      مکتب عرفان و شعر،  تألیف:  منوچهر راوید،  زمستان 88

     دانلود کامل در اینجا،

*

   عکس تاریخی حدود 50 سال پیش منوچهر راوید،  در اداره کار با حرف R مشخص است،  و جلسه ای با حضور چند کارگر شرافتمند،  عکس شماره 232 .

   کلیک کنید:  تاریخ پدافند ملی ایران

   کلیک کنید:  سرداران نامی تاریخ ایران

   کلیک کنید:  استراتژی ملی مردمی ایران

     توجه:  اگر وبلاگ،  به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  وبلاگ انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبلاگ و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبلاگم بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.

   انوش راوید //  Anoush Raavid ///     

   حمله اسکندر مقدونی به ایران بزرگترین دروغ تاریخ و حمله چنگیز مغول به ایران سومین دروغ بزرگ تاریخ و مقالات مهم مانند،  سنت گریزی و دانایی قرن 21،  و دروغ های تاریخ عرب، تاریخ مغول، تاریخ تاتار،  و جدید ترین بررسی های تاریخی در وبلاگ:

   جنبش برداشت دروغها از تاریخ ایران،    http://ravid.ir

   تاریخ پرچم ایران

   پیش گفتار

     از ابتدای تاریخ بشر برای خود تکه پارچه ای را بعنوان نشان قوم و ملیت برگزید،  و چه جنگها و خونریزها برای همین تکه پارچه که آنرا پرچم نامیده اند،  انجام دادند.  امروزه بدلیل گسترش دانش و خرد بشری،  پرچم آن جایگاه تاریخی خود را از دست داده،  و کمتر جنبه مقدس دارد.  با بینش و گسترش دید در آینده پیش رو،  علم و دانش و کلاً دانایی نوین است،  که برای هر ملت حرف اول را خواهد زد،  و در این صورت دیدگاه و خرد خیلی متفاوت خواهد بود.  ایران بزرگ بدلیل وسعت و تمدن ویژه،  تاریخ پرچم مفصل و کمتر تحقیق شده ای دارد،  در اینجا بخشی را بازگو می کنم،  و در فرصتها و با تحقیق های جدید ادامه می دهم.

   درفش  کاویانی

      نخستین اشاره در تاریخ اساطیر ایران بزرگ به وجود پرچم، به قیام کاوه آهنگر علیه ظلم و ستم آژی دهاک ( ضحاک) بر می ‌گردد،  در آن هنگام کاوه برای آن که مردم را علیه ضحاک بشوراند،  پیش ‌بند چرمی خود را بر سر چوبی کرد و آن را بالا گرفت تا مردم گرد او جمع شوند،  سپس کاخ فرمانروای خونخوار را در هم کوبید، و فریدون را بر تخت شاهی نشانید.  فریدون پس از آنکه فرمان داد تا پاره چرم پیش‌ بند کاوه را با دیبا های زرد و سرخ و بنفش آراستند،  در و گوهر به آن افزودند و آن را درفش شاهی خواند و بدین سان درفش کاویانی پدید آمد،  شاهنامه در اینجا.  نخستین رنگ‌ های پرچم ایران زرد و سرخ و بنفش بود،  بدون آنکه نشانه ویژه بر روی آن وجود داشته باشد.  درفش کاویان صرفاً افسانه نبوده به استناد تاریخ در زمان شاهنشاهی ساسانیان و سلسله هخامنشیان، پرچم ملی و نظامی ایران را درفش کاویان می‌ گفتند.  درفش کاویان از پوست پلنگ درست می شد، به درازای دوازده ارش، که اگر هر ارش را که فاصله بین نوک انگشتان دست تا بندگاه آرنج است، ۶۰ سانتی متر به حساب آوریم، تقریباً پنج متر عرض و هفت متر طول داشت.  درفش کاویان زمان ساسانیان از پوست شیر یا پلنگ ساخته شده بود، بدون آنکه نقش جانوری بر روی آن باشد،  هر پادشاهی که به قدرت می‌ رسید، تعدادی جواهر بر آن می ‌افزود.

* 

  عکس مراسم بر افراشتن درفش کاویانی،  در مزار شریف افغانستان امروزی،  عکس شماره 4118 از آلبوم عکس وبلاگ انوش راوید.

   افراشتن درفش کاویانی

      شهر بلخ تاریخی در جنوب رود آمودریا (جیحون) قرار داشته است،  شهر بلخ امروزی هم در همانجا می باشد،  و مقداری از خرابه های بلخ تاریخی در نزدیکی شهر امروزی بلخ دیده می شود.  زلزله قرن 11 م،  شهر تاریخی بلخ را ویران نمود،  زلزله اتفاق طبیعی است،  که در تاریخ ایران بزرگ بسیار پیش آمده و حتی باعث تغییرات سیاسی و اجتماعی گردیده است.  پس از زلزله باقی مانده مردم به شهر نو بهار (مزار شریف) در نیم منزلی بلخ رفتند،  در آنجا مزاری و زیارتگاهی باستانی قرار داشت.  در دروغ های تاریخی نوشته اند که بلخ به دست مغول نابود شد،  که دروغ بزرگ است،  زیرا در آن زمان مردم حوزه شمالی ایران شرقی در مسلک هایی بودند،  که یکی از آنها مانی و مانوی و دیگری مغی یا مغولی بود.  در کتاب هایی که از میان مسلک های مختلف آن زمان باقی مانده است، در تمجید از مغولی بسیار نوشته اند، و پیروان زیادی داشته است.

      بلخ تاریخی بزرگترین مرکز علمی و فلسفی و مذهبی در تاریخ ایران بود،  حتی مانی آنجا را پایگاه خود قرار داد،  و باعث آمادگی ذهنی مردم منطقه در ادامه تکامل تاریخ اجتماعی برای اسلام آوردن گردید.  چند هزار سال است،  یکی از بزرگترین، شکوهمند ترین، زیبا ترین و مردمی ‌ترینِ جشن‌ نوروزی ایران بزرگ،  در شهر بلخ پایتخت باستانی ایران شرقی برگزار می شود.  میان دشت شادیان،  دشتی آکنده از گل ‌های سرخ لاله،  کنار بنای فرخنده باستانی مزارشریف ایرانیان،  درفش سه رنگ کاویانی افراشته می شود.  برای این سال گشت مهم ایرانی،  انبوهی از مردمان از دور دست‌ها گرد می آیند،  کودکان شادی می کنند،  دختران با چهره زیبای ایرانی سرود می خوانند،  مادران و پدران دعا می کنند،  و آرزوی سالی خوش برای فرزندان ایران زمین دارند.  

       افراشتن درفش کاویانی در بلخ باستانی یا مزارشریف پیشینه ‌ای چند هزار ساله دارد،  در اوستا بلخ با پاژ نام سریرام اردوو درفشام همراه است،  به معنای بلخ زیبا با درفش‌ های برافراخته،   در ادبیات پهلوی و در شاهنامه فردوسی به گونه بلخ بامی یا بلخ درخشان گفته شده است.  درفش‌ های برافراخته به پایتختی و مرکزیت بلخ اشاره می ‌کند،  جایگاهی که سرداران و نمایندگان سرزمین ‌های ایرانی درفش‌ های خود را در کنار یکدیگر و در پیرامون درفش کاویانی،  در انجمن‌ گاه نوبهار و در آغاز هر بهار بر می ‌افراخته ‌اند.  در فلسفه این کار یگانگی و یکرنگی و همبستگی همه مردمان سرزمین‌ های ایرانی را پیمان می ‌گذاردند،  و یاد آوری می ‌کردند که ملت ایران در مقابل دشمنان یکدل و یک سپاه می باشند.   درفشی که امروزه در مزارشریف افراشته می ‌شود،  در واقع همان درفش کاویانی ایران است،  در شاهنامه فردوسی به روشنی بیان شده،  که درفش کاویانی با سه پارچه سرخ و زرد و بنفش، آذین می گردید،  درفش مزار شریف نیز با سه پارچه سرخ و زرد و بنفش می باشد.

 * فرو هِشت ازو سرخ و زرد و بنفش <><> همی خواندش کاویانی درفش *

 * به پیش اندرون کاویانی درفش <><> جهان زو شده زرد و سرخ و بنفش *

   امروزه این مراسم در افغانستان میلَـه گل سرخ یا جشن گل سرخ،  یا مراسم ژنده بالا نام دارد،  در آغاز بهار،  دشت‌ شادیان کنار نهر های بلخ ‌رود و دریاچه باستانی بلخ پر از گل ‌های سرخ لاله است.  گل‌ هایی که تمامی بهار دشت را قرمز خوش رنگ می کنند،  در ایران آن گل سرخ را لاله وحشی یا شقایق می گویند.  با توجه به جزئیات این گل،  گلبرگ‌ها به رنگ سرخ،  انتهای گلبرگ‌ها به رنگ بنفش و پرچم‌ها به رنگ زرد است، که نشان می دهد رنگ‌های این گل با رنگ‌های درفش کاویانی همانند می باشد.  همچنین ده‌ها میانه گل به دور ساقه بلند مرکزی آن گرد آمده‌اند،  همانند گرد آمدن درفش های نمایندگان ایرانی بر پیرامون درفش کاویانی.  سوم اینکه گل سرخ لاله یا شقایق،  تنها بصورت خودرو و در دشت ‌های آزاد می ‌روید و شکوفان می ‌شود،  و هیچگاه نمی ‌توان آنرا در اسارت نگهداری کرد،  چرا که بلافاصله پس از چیده‌ شدن و حتی در بهترین شرایط نگهداری، به سرعت ‌پژمرد و از بین می‌رود.  به این سبب این گل نشان و نماد آزادگی است،  و درفش کاویانی نیز نشان و نماد آزادگی خوانده می‌شود.

    اهمیت نیایش گاه نوبهار در فرهنگ ایرانی تا بدان پایه بوده،  که شاهنامه فردوسی آنرا قبله‌ گاه ایرانیان گزارش کرده است.  البته این غیر از نیایش ایرانی ها در تخت جمشید است،  که در داستان های تاریخی ایران نوشته ام،  باید جوانان عزیز ایران بزرگ از هر ملت،  فارس و افغان، ترک و کرد، بلوچ و عرب،  و غیره و همه و همه در باره مراسم تاریخی سرزمین خود بدور از دروغ های تاریخی بنویسند.

 * به بلخ گزین شد برآن نوبهار <><> که یزدان پرستان برآن روزگار *

 * مر آن خانه داشتندی چنان <><>  که مر مکه را تازیان این زمان *

      امروزه جشن نوروزی میلَـه گل سرخ و در ساعت هشت بامداد نوروز که نخستین روز برج حَمَل است،  برگزار می شود.  مردم شهر و همچنین بسیاری از شهرها و کشور های دور و نزدیک و از تمام قاره کهن به ویژه ایران بزرگ و هندوستان و پاکستان، در خواجه خیران قدیم یا مزارشریف،  پیرامون جایگاه برافراشتن درفش کاویانی گرد می‌آیند.  با رقص های سنتی و پهلوانی،  سرود و شادمانی و پایکوبی و دست‌افشانی جشن آغاز می گردد. در میان این شور و غوغا، درفش کاویانی به اهتزاز در می‌آید.  درفش کاویانی تا چهل شبانه روز بر فراز بلخ زرتشت و مانی،  زیر آسمان سرزمین ‌های ایرانی تبار و در وسط خراسان بزرگ در اهتزار می ماند.  در این چهل روز هر کس کوشش می‌ کند تا با اندکی تکان دادن و بوسیدن آن، به نیایش برای میهن بپردازد.

 * ای وطن آزاد و شاد و خرم زیباستی <><> عشق پاکت در دل هر کس دو بالا می‌شود *

      در این جشن نوروزی دسته ‌هایی از همه ایران شرقی ساز و سرود می نوازند،  بازیها و ورزشی های محلی همچون کشتی، بز کِشی، اسب دوانی، نیزه ‌پرانی، چوب ‌بازی، توپ‌ بازی، چوگان ‌بازی، شمشیر بازی، سنگ ‌پرانی، مسابقه انتخاب بهترین حیوانات و بسیاری بازی ‌های دیگر برگزار می ‌شود.  در این وقت کوچه‌ های مزارشریف مملو از دست‌ ساز ‌های هنرمندانی است،  که در طول زمستان بهترین آثار خود را برای فروش خوب آماده کرده اند.  همچنین انواع شیرینی ها و خوراکی ها را می فروشند،  مردمان بسیاری که از همه جا آمده اند،  بیشتر در چادر های مسافرتی خودشان اقامت دارند،  که در میان گلستان های طبیعی بر پا کرده اند.  این چهل روز شهر آکنده از لاله ‌ها و چراغانی است،  ترانه مشهور ملا ممد جان از هر کوی و برزن شنیده می ‌شود،  ملا ممد جان، محبوب ‌ترین و دوست ‌داشتنی‌ ترین ترانه نوروزی برای مردم است.  همچنین سرود میله نوروز از سرود های زیبای دیگریست که جوانان با جامه ‌های زر دوز و سلسله ‌دوز بطور دسته‌ جمعی می ‌سرایند.

      یکی از شعر های کوتاهی که مردم می خواندند،  متن کوتاه زیر است،  که حکایت از بازگشت مانوی هایی می باشد،  که در زمان ساسانیان به ترکستان پناهنده شده بودند.  این مانویان در دوره های اولیه اسلام دارای مکتب جدیدی شده بودند،  و رهبران دینی آنها سیاه می پوشیدند و پارچه سیاه نماد آنها بود.  همین ها بودند که مغستانی های دور جدید بوده و مغی یا مغولی گفته می شدند،  و در ایران شرقی پیروان بسیاری پیدا کردند،  برای اطلاع بیشتر به دروغ حمله مغول مراجعه شود.

 * از ختلان آمدی <> با روی سیاه آمدی * * آواره باز آمدی <> خشک و نزار آمدی *

   پرچم ایران در دوران گذار ابتدای اسلام

    ایرانیان در دوره انقلاب انسانی گذر به اسلام به مدت 200 از نمادها و پرچم هایی استفاده می کردند که بزودی از آنها می نویسم، ولی دو نفر از قهرمانان ملی ایران زمین، ابومسلم خراسانی و بابک خرمدین دارای پرچم خاص بودند.  ابومسلم پرچمی یک سره سیاه رنگ داشت، و بابک سرخ‌ رنگ، به همین روی بود که طرفداران این دو را سیاه ‌جامگان و سرخ‌ جامگان می ‌خواندند. از آنجایی که علمای اسلام تصویر پردازی و نگار گری را حرام می ‌دانستند، تا سال ‌های مدید هیچ نقش و نگاری از جانداران، بر روی درفش‌ها تصویر نمی‌شد.  معما!  پیدا کنید فلسفه این 200 سال را؟.

   نخستین تصویر بر روی پرچم ایران

      در سال ۳۵۵ خورشیدی (۹۷۶ میلادی) که غزنویان، با شکست دادن سامانیان، زمام امور را در دست گرفتند، سلطان محمود غزنوی برای نخستین بار دستور داد، نقش یک ماه را بر روی پرچم خود که رنگ زمینه آن یک‌سره سیاه بود، زردوزی کنند.  سپس در سال ۴۱۰ خورشیدی (۱۰۳۱ میلادی) سلطان مسعود غزنوی، به انگیزه دلبستگی به شکار شیر دستور داد،  نقش و نگار یک شیر جایگزین ماه شود، و از آن پس هیچگاه تصویر شیر از روی پرچم ملی ایران برداشته نشد؛ تا انقلاب اسلامی در سال (۱۹۷۹ میلادی).         

   افزوده شدن نقش خورشید بر پشت شیر

      در زمان خوارزمشاهیان یا سلجوقیان سکه‌ هایی زده شد، که بر روی آن نقش خورشید بر پشت آمده بود، رسمی که به سرعت در مورد پرچمها نیز رعایت شد.  در مورد علت استفاده از خورشید، دو دیدگاه وجود دارد: یکی اینکه چون شیر گذشته از نماد دلاوری و قدرت، نشانه ماه مرداد (اسد) هم بوده، و خورشید در ماه مرداد در اوج بلندی و گرمای خود است،  به این ترتیب همبستگی میان خانه شیر (برج اسد) با میانه تابستان نشان داده می‌شود.  نظریه دیگر بر تأثیر آیین مهرپرستی و میتراییسم در ایران دلالت، و از آن حکایت دارد که به دلیل تقدس خورشید در این آیین، ایرانیان کهن ترجیح دادند خورشید بر روی سکه‌ها و پرچم بر پشت شیر قرار گیرد.   

   پرچم در دوران صفویان

      در میان شاهان حکومت صفویان،  که حدود ۲۳۰ سال بر ایران حاکم بودند،  تنها شاه اسماعیل اول و شاه تهماسب اول بر روی پرچم خود نقش شیر و خورشید نداشتند.  پرچم شاه اسماعیل یک‌ سره سبز رنگ بود و بر بالای آن تصویر ماه قرار داشت.  شاه تهماسب نیز چون خود زاده ماه فروردین (برج حمل) بود، دستور داد به جای شیر و خورشید،  تصویر گوسفند (نماد برج حمل) را هم بر روی پرچمها و هم بر سکه‌ها ترسیم کنند.  پرچم ایران در بقیه دوران حاکمیت صفویان سبز رنگ بود،  و شیر و خورشید را بر روی آن زردوزی می‌کردند.  البته موقعیت و طرز قرار گرفتن شیر،  در همه این پرچمها یکسان نبوده، شیر، گاه نشسته بوده، گاه نیمرخ و گاه رو به سوی بیننده.  در بعضی موارد هم خورشید از شیر جدا بوده و گاه چسبیده به آن،  به استناد سیاحت نامه ژان شاردن جهانگرد فرانسوی، استفاده او بیرق‌های نوک تیز و باریک، که بر روی آن آیه‌ای از قرآن و تصویر شمشیر دو سر حضرت علی (ع) یا شیر خورشید بوده، در دوران صفویان رسم بوده‌است.  به نظر می‌آید که پرچم ایران تا زمان قاجارها، مانند پرچم اعراب، سه گوشه بوده نه چهارگوش.

   پرچم در عهد نادرشاه افشار

      نادر که مردی خود ساخته بود توانست با کوششی عظیم ایران را از حکومت ملوک الطوایفی رها ساخته، بار دیگر یکپارچه و متحد کند،  سپاه او از سوی جنوب تا دهلی، از شمال تا خوارزم و سمرقند و بخارا، و از غرب تا موصل و کرکوک و بغداد، و از شرق تا مرز چین پیش روی کرد.  در همین دوره بود که تغییراتی در پرچم ملی و نظامی ایران به ‌وجود آمد،  درفش شاهی یا بیرق سلطنتی در دوران نادرشاه از ابریشم سرخ و زرد ساخته می‌شد،  و بر روی آن تصویر شیر و خورشید هم وجود داشت،  اما درفش ملی ایرانیان در این زمان سه رنگ سبز و سفید و سرخ،  با شیری در حالت نیمرخ و در حال راه رفتن داشته که خورشیدی نیمه بر آمده ، بر پشت آن بود و در درون دایره خورشید نوشته بود: «المک الله».  سپاهیان نادر در تصویری که از جنگ وی با محمد گورکانی پادشاه هند کشیده شده‌است،  بیرقی سه گوش با رنگ سفید در دست دارند، که در گوشه بالایی آن نواری سبزرنگ و در قسمت پایینی آن نواری سرخ دوخته شده‌است.  شیری با دم برافراشته به صورت نیمرخ در حال راه رفتن است، و درون دایره خورشید آن باز هم «المک الله» آمده ‌است.  بر این اساس می‌توان گفت پرچم سه رنگ عهد نادر، مادر پرچم سه رنگ فعلی ایران است.  زیرا در این زمان بود که برای نخستین بار این سه رنگ بر روی پرچم‌ های نظامی و ملی آمد، هر چند هنوز پرچمها سه گوشه بودند.

   دوره قاجارها، پرچم چهار گوشه

      دوران آغا محمد خان قاجار، سر سلسله قاجار، چند تغییر اساسی در شکل و رنگ پرچم داده شد، یکی این که شکل آن برای نخستین بار از سه گوشه، به چهارگوشه تغییر یافت و دوم این که آغا محمد خان به دلیل دشمنی که با نادر داشت،  سه رنگ سبز و سفید و سرخ پرچم نادری را برداشت، و تنها رنگ سرخ را روی پرچم گذارد.  دایره سفید رنگ بزرگی در میان این پرچم بود، که در آن تصویر شیر و خورشید به رسم معمول وجود داشت،  با این تفاوت بارز که برای نخستین بار شمشیری در دست شیر قرار داده شده بود.  در عهد فتحعلی شاه قاجار، ایران دارای پرچمی دوگانه شد،  یکی پرچمی یکسره سرخ با شیری نشسته، و خورشید بر پشت که پرتو های آن سراسر آن را پوشانده بود.  نکته شگفتی آور این که شیر پرچم زمان صلح شمشیر بدست داشت، در حالی که در پرچم عهد جنگ چنین نبود.  در زمان فتحعلی شاه بود که استفاده از پرچم سفید رنگ برای مقاصد دیپلماتیک و سیاسی مرسوم شد.  در تصویری که یک نقاش روس از ورود سفیر ایران «ابوالحسن خان شیرازی» به دربار تزار روس کشیده،  پرچمی سفید رنگ منقوش به شیر و خورشید و شمشیر،  پیشاپیش سفیر در حرکت است.  سالها بعد امیرکبیر از این ویژگی پرچم ‌های سه گانه دوره فتحعلی شاه استفاده کرد و طرح پرچم امروزی را ریخت.  برای نخستین بار در زمان محمدشاه قاجار (جانشین فتحعلی شاه)، تاجی بر بالای خورشید قرار داده شد،  در این دوره هم دو درفش یا پرچم به کار می ‌رفته ‌است،  که بر روی یکی شمشیر دو سر حضرت علی، و بر دیگری شیر و خورشید قرار داشت که پرچم اول درفش شاهی، و دومی درفش ملی و نظامی بود.

   امیرکبیر و پرچم ایران

       میرزا تقی خان امیرکبیر،  بزرگمرد تاریخ ایران دلبستگی ویژه‌ای به نادر شاه داشت و به همین سبب بود، که پیوسته به ناصرالدین شاه توصیه می‌ کرد شرح زندگی نادر را بخواند.  امیرکبیر همان رنگ های پرچم نادر را پذیرفت،  اما دستور داد شکل پرچم مستطیل باشد (بر خلاف شکل سه گوشه در عهد نادرشاه)،  و سراسر زمینه پرچم سفید،  با یک نوار سبز به عرض تقریبی ۱۰ سانتی متر،  در گوشه بالایی و نواری سرخ رنگ، به همان اندازه در قسمت پایین پرچم دوخته شود،  و نشان شیر و خورشید و شمشیر در میانه پرچم قرار گیرد، بدون آنکه تاجی بر بالای خورشید گذاشته شود،  بدین ترتیب پرچم ایران تقریباً به شکل و فرم پرچم امروزی ایران درآمد.

   انقلاب مشروطیت و پرچم ایران

       پرچم شیر و خورشید ایران با تاج شاهنشاهی ایران، با پیروزی جنبش مشروطه خواهی در ایران، و گردن نهادن مظفرالدین شاه به تشکیل مجلس، نمایندگان مردم در مجلس‌ های اول و دوم به کار تدوین قانون اساسی و متمم آن می‌پردازند.  در اصل پنجم متمم قانون اساسی آمده بود:  «الوان رسمی بیرق ایران، سبز و سفید و سرخ و علامت شیر و خورشید است»،  کاملاً مشخص است که نمایندگان در تصویب این اصل شتابزده بوده‌اند.  زیرا اشاره‌ای به ترتیب قرار گرفتن رنگها،  افقی یا عمودی بودن آنها،  و این که شیر و خورشید بر کدام یک از رنگها قرار گیرد، به میان نیامده بود.  همچنین درباره وجود یا نبود، شمشیر یا جهت روی شیر ذکری نشده بود.  به نظر می‌رسد بخشی از عجله نمایندگان به دلیل وجود شماری روحانی در مجلس بوده،  که استفاده از تصویر را حرام می ‌دانستند.  نمایندگان نو اندیش در توجیه رنگ های به کار رفته در پرچم به استدلال دینی متوسل شدند،  بدین ترتیب که می‌ گفتند رنگ سبز،  رنگ دلخواه پیامبر اسلام (ع) و رنگ دین است،  بنابراین پیشنهاد می ‌شود رنگ سبز در بالای پرچم ملی ایران قرار گیرد.  در مورد رنگ سفید نیز به این حقیقت تاریخی استناد شد، که رنگ سفید رنگ مورد علاقه زرتشتیان است،  اقلیت دینی که هزاران سال در ایران،  به صلح و صفا زندگی کرده‌اند و این که سفید نماد صلح، آشتی و پاکدامنی است و لازم است در زیر رنگ سبز قرار گیرد.  در مورد رنگ سرخ نیز با اشاره به ارزش خون شهید در اسلام، به ویژه امام حسین (ع) و جان باختگان انقلاب مشروطیت، به ضرورت پاسداشت خون شهیدان اشاره شد.  وقتی نمایندگان روحانی با این استدلالات مجاب شده بودند، و زمینه مساعد شده بود، نواندیشان حاضر در مجلس سخن را به موضوع نشان شیر و خورشید کشاندند، و موضوع را این گونه توجیه کردند که انقلاب مشروطیت، در مرداد (سال ۱۲۸۵ هجری شمسی ۱۹۰۶ میلادی)،  به پیروزی رسید یعنی در برج اسد (شیر).  از سوی دیگر چون اکثر ایرانیان مسلمان شیعه و پیرو علی هستند، و اسدالله از القاب حضرت علی (ع) است،  بنابراین شیر هم نشانه مرداد است و هم نشانه امام اول شیعیان.  در مورد خورشید نیز چون انقلاب مشروطه در میانه ماه مرداد به پیروزی رسید، و خورشید در این ایام در اوج نیرومندی و گرمای خود است، پیشنهاد شد خورشید را نیز بر پشت شیر سوار کنند، که این شیر و خورشید هم نشانه علی (ع) باشد، هم نشانه ماه مرداد و هم نشانه چهاردهم مرداد،  یعنی روز پیروزی مشروطه خواهان،  و البته وقتی شیر را نشانه پیشوای امام اول (ع) بدانیم، لازم است شمشیر ذوالفقار را نیز به دستش بدهیم.  بدین ترتیب برای اولین بار پرچم ملی ایران به طور رسمی، در قانون اساسی به عنوان نماد استقلال و حاکمیت ملی مطرح شد.  در سال ۱۳۳۶ منوچهر اقبال نخست وزیر وقت، به پیشنهاد هیاتی از نمایندگان وزارت خانه‌ های خارجه، آموزش و پرورش و جنگ طی بخش ‌نامه‌ای ابعاد و جزئیات دیگر پرچم را مشخص کرد. بخش‌نامه دیگری در سال ۱۳۳۷ در مورد تناسب طول و عرض پرچم صادر و طی آن مقرر شد، طول پرچم اندکی بیش از یک برابر و نیم عرضش باشد.

   معنای رنگ‌های پرچم ــ   سبز ،  نشانه خرمی و دوستی.  سفید ،  صلح و دوستی (بر گرفته از نشانه زرتشتیان).  قرمز ،  نشان خون از دست رفتگان در راه ایران (شهیدان). 

      این سه رنگ از دیر باز در نماد های ایرانی بکار می ‌رفته ‌اند،  برای نمونه در نگاره‌ هایی که از کاخ‌ های شوش بدست آمده‌است،  این سه رنگ را با این ترتیب می‌توان دید.

      شیر و خورشید،  نماد تاریخی ایرانی آریایی از زمان میترائیسم می باشد،  قرار دادن شمشیر در دست شیر که قوی است و نیازی به شمشیر ندارد،  کار اشتباه بود،  ضمن اینکه شمشیر نشان جنگ طلبی است،  در صورتی که ملت ایرانی صلح طلب و آزادی خواه بوده است.

   آیا آنچه تاریخ میگوید با خواسته ما یکیست؟

   پرچم بعد از انقلاب اسلامی

      در اصل هجدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، مصوب سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹ میلادی) در مورد پرچم گفته شده‌ است، که پرچم جمهوری اسلامی از سه رنگ سبز، سفید و سرخ تشکیل می‌شود و نشانه جمهوری اسلامی (تشکیل شده با حروف الله اکبر)، در وسط آن قرار دارد.  در تمام ماجراها پرچم پیداکنید نقش ملت را؟

   پرچم ایران چه خواهد بود؟

      پرچم تاریخی و فرهنگی ایران از هزاران سال پیش تا تسخیر ایرا ن بوسیله تازیان «درفش کاویانی» یعنی پرچم سه رنگ سرخ و زرد و بنفش با تصویر خورشید درخشان در میان آن بوده.  این پرچم از دل فرهنگ استوره  ای ایران با فلسفه نبرد در برابر ستم و بر قراری آزادی بوجود آمده.  دراین داستان کاوه آهنگر که در این استوره نماد مردم و ملت است و ضحاک مار دوش عربی که مار های دوش او نیاز به تغذیه مغز جوانان داشتند و نماد خرافات و نادانی و شستشوی مغزی است حکومت را از پادشاهی بنام فریدون غصب کرده بود.

سر انجام این حکومت ستمگر با شورش کاوه که پیشبند خود را مانند پرچمی در میاورد با پیروزی پایان میپزیرد و فریدون آزادمنش را دو باره به فرمانروائی میرساند،  در اینجا بخوانید.

      بهر روی اگر پرچم درفش کاویانی روزی بخواهد دو باره پرچم ایران شود،  باید از مردم نظر خواهی و رای گیری گردد.

   کلیک کنید:  شاهنامه فردوسی

   کلیک کنید:  جشن های تاریخی ایران

   کلیک کنید:  تاریخ انقلاب های انسانی ایران

     توجه:  اگر وبلاگ،  به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  وبلاگ انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبلاگ و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبلاگم بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.

   انوش راوید //  Anoush Raavid ///    

   حمله اسکندر مقدونی به ایران بزرگترین دروغ تاریخ و حمله چنگیز مغول به ایران سومین دروغ بزرگ تاریخ و مقالات مهم مانند،  سنت گریزی و دانایی قرن 21،  و دروغ های تاریخ عرب، تاریخ مغول، تاریخ تاتار،  و جدید ترین بررسی های تاریخی در وبلاگ:

   جنبش برداشت دروغها از تاریخ ایران،    http://ravid.ir

   جزایر ایرانی خلیج فارس

       خلیج فارس یا دریای پارس حدود 30 جزیره مسکونی و غیر مسکونی ایرانی در نزدیکی سه استان خوزستان، بوشهر و هرمزگان به شرح زیر دارد:

  جزایر استان خوزستان

   جزیره خور موسی
    تعریف امروزی خور:  خور محدوده نیمه بسته آب مرتبط با دریای آزاد است،  که در درون آن آب دریا به مقدار قابل توجهی توسط آب رودخانه یا آب شیرین رقیق می شود.  در ایران باستان و میترائیسم خور ریشه نور و خوبی را دارد،  خوراسان (خراسان)، خوراسگان (در اصفهان)، شهر خور در استان فارس، روستای خور در نزدیکی نظرآباد تهران، خور آب و خور موج و خور موسی در جنوب ایران، خوران در استان ایلام، خورجان در استان فارس، خور تاب در استان مازندران، خور خور در اطراف تبریز، خور خوره در استان های زنجان و کردستان، خوریان در نزدیکی سمنان، خور ونده در همدان، خور هشت در استان قزوین و خور نام گذشته گرمسار.

      خور موسی کانال طویل و عمیقی است که از خلیج فارس منشعب شده،  در ساحل شمالی خلیج فارس و جنوب استان خوزستان واقع است.  پهنای دهانه آن ۳۷ تا۴۰ کیلومتر،  طول از دهانه تا بندر امام خمینی ۹۰ کیلومتر و تا بندر ماهشهر ۱۲۰ کیلومتر،  عمق ۲۰ تا ۵۰ متر می باشد.  به دلیل ویژگی های خاص خود در منطقه موقعیت ممتازی دارد،  زیستگاه بسیاری از پرندگان نادر از جمله گیلانشاه خالدار و مکان تخم ریزی بسیاری از ماهیان خلیج فارس بخصوص میگو است.  آلودگی ناشی از اکتشاف و استخراج نفت و تردد نفتکش ها،  حوادث و سوانح مربوط به سکوهای نفتی، رفت و آمد کشتیها، منابع و صنایع مستقر در خشکی باعث شده اطراف این جزیره از آلوده ‌ترین نقاط خلیج فارس به حساب بیاید.

   جزیره مینو
      بین آبادان و خرمشهر واقع شده و دو شاخه اروندرود آن را فرا گرفته،  در گذشته صلبوخ نام داشته است، بیشتر کاربرد تفریحی برای مردم دو شهر آبادان و خرمشهر دارد.  مینوشهر شهری کوچک جزیره با جمعیتی حدود 12 هزار نفر است، 40 درصد مردم به کشاورز و دامدار مشغول هستند.  در جزیره مینو پنج نهر جریان دارد،  که دو تای آن‌ها ‌از رودخانه جرف و سه تای دیگر از اروندرود منشعب می ‌شود.  جزیره مینو از معدود نقاطی از جهان است که در آن سیستم آبیاری بصورت طبیعی و با جزر و مد آب انجام می ‌شود و نیازی به وسایل مکانیکی و تلمبه آب ندارد.  نخل های بی شمار این جزیره اکوسیستم مناسبی برای زیست پرندگان مهاجر و همچنین نیزارهای انبوه و رازآلود آن پناهگاه حیوانات وحشی از جمله گراز است.

   جزیره بونه
      جزیره بونه یا به تلفظ دیگر بُنّه،  به همراه دو جزیره کوچک دیگر به نام‌ های دارا و قبرناخدا در منتهی‌الیه شمال غربی خلیج فارس در دهانه خورموسی در استان خوزستان می باشد.  فاصله هوایی این جزیره از دو شهر هندیجان و بندر ماه‌شهر تقریباً یکی است.  این جزیره محل تخمگذاری پرستو های دریایی است،  از دیگر پرندگان جزیره سلیم خرچنگ‌خور می باشد.

   جزیره دارا
      جزیره دارا در دهانه خور موسی قرار دارد،  غیر مسکونی و محل تخمگذاری پرستو های دریایی است.

   جزیره قبر ناخدا
     جزیره قبر ناخدا غیر مسکونی،  با مختصات 00 21 30 عرض جغرافیایی و 30 55 48 طول جغرافیایی در دهانه خور موسی قرار دارد.  جزیره قبر ناخدا از شرق به خور موسی و از غرب به خور غزلان محدود می گردد.  تعداد 5 جزیره کوچک دیگر از جمله جزیره واسطه کوچک و واسطه بزرگ در اطراف جزیره فوق وجود دارد.  در تشکیل این جزایر عواملی چون رسوبات رودخانه ای و جریانات جزر و مد موثر بوده است،  با جزر آب دریا تا فاصله زیادی از جزیره عقب نشینی می کند.   بخش غرب و جنوب جزیره بسیار کم عمق است،  سطح جزیره قبر ناخدا پوشیده از گل و لای به همراه صدف های آهکی و رخنمون های لوماشلی می باشد.  در حاشیه آن برآمدگی صدفی به صورت نواری ممتد به موازات خط ساحلی دیده می شود،  جزیره محل تخمگذاری پرستو های دریایی است.

      در زمان سلسله هخامنشیان سواحل خوزستان با امروز کاملاً متفاوت بوده است،  و جزیره قبر ناخدا در آن زمان جزیره نبوده بلکه چسبیده به خاک اصلی بوده،  و بهترین موقعیت را برای ساختن بندر و تأسیسات مربوطه داشته است.   بنا به گفته ای غیر رسمی،  زیر خاک جزیره قبر ناخدا تأسیسات بندری و شهری و کشتی سازی هخامنشی قرار گرفته است،  و برای همین به آن نام قبر ناخدا داده اند،  می بایست در جهت باستان شناسی گمانه زنی هایی در جزیره انجام شود.

   جزایر استان بوشهر

   جزیره خارک
      جزیره خارک مرجانی است،   در حدود ۵۷ کیلومترى شمال غرب بوشهر و ۳۰ کیلومترى بندر ریگ قرار دارد،   طول جزیره (شمالى - جنوبى) حدود ۸ کیلومتر و قسمت پهن تر آن در شمال به عرض حدود ۴ کیلومتر است.  جزیره خارک با داشتن مزایای طبیعی و سواحل عمیق،  برای پهلو گرفتن نفت‌کش ‌های اقیانوس‌پیما و ایجاد لنگرگاه‌ها بسیار مناسب می باشد.  در این جزیره یکی از مهم ‌ترین پایانه ‌های صادرات نفت ایران از حدود 50 سال پیش بنا شده و همچنان در حال گسترش است.  یک قشر سنگی در وسط جزیره به بلندی 60 متر چون پشته سطح جزیره را پوشانده،  این بلندی‌ها موجب می‌ شوند بندرگاه‌ های شرقی خارک در مقابل جریان باد که در جهت شمال غربی و جنوب شرقی می‌ وزند، محفوظ باشد.

      هم چون امروزه در کل تاریخ جزیره خارک برای پهلو گرفتن کشتی ها استفاده می شد،  آثار تاریخی کشف شده در جزیره خارک از زمان حکومت اشکانیان،  شاهنشاهی ساسانیان،  دوره اسلام می باشد.  مانند گور دخمه های پالمیران، معبد نپتون، آتشکده زرتشتیان، کلیسا و دیر نسطوریان، قبرهای سنگی و قبرهای ستودان و آرامگاه میر محمد منسوب به محمد حنفیه را نام برد.  جزیره خارک با آثار تاریخى با ارزشى که دارد مى‌ تواند به عنوان یک جاذبه گردشگرى در استان بوشهر مطرح شود.  اما وجود تأسیسات نفتى مانع از عبور و مرور هر بازدید کننده‌اى به جزیره است،  در حال حاضر تنها افرادى مى ‌توانند به جزیره بروند که ساکن جزیره خارک بوده یا موفق به دریافت مجوز از فرماندارى استان بوشهر شوند.  جزیره خارک تنها زیستگاه آهوان در استان بوشهر است،  اما فعالیت واحد هاى صنعتى در جزیره خارک و شکار آهوان توسط افراد سودجو که عموماً توسط افراد شاغل در این واحدها هستند،  باعث انقراض نسل آنها می‌ شود.

   جزیره خارکو
      جزیره کوچکی در فاصله ۵ کیلومتری شمال شرق جزیره خارک است،   تأسیسات به جای مانده از حضور نظامیان کشور در سال های جنگ ایران و عراق مانند،  اسکله و ساختمانها و انبار  امروزه محل مناسبی جهت رشد پرندگان در این جزیره شده است.  همچنین این جزیره زمانی محل استقرار نظامیان انگلیسی جهت تسخیر خارک بود،  و پیش از آن نیز میر مهنا برای حمله به هلندیان در خارک از خارکو نیرو های خود را به سمت خارک گسیل داشته ‌است.

   جزیره عباسک 

      این جزیره بین بندر بوشهر و شبه جزیره شیف قرار دارد،  نام پیشین این جزیره شاه زنگی بوده است.  این جزیره غیر مسکونی به دلیل نزدیکی به خشکی از نظر توریستی بسیار اهمیت دارد،  ایجاد یک دهکده گردشگری در دست تهیه است.  بافت زمین و جنس خاک آن برای کشاورزی مناسب نیست و بیشتر زمین آن ماسه ‌ای است.

   جزیره میر مهنا
      جزیره میر مُهَنّا از جزیره‌ های غیرمسکونی ایران در خلیج فارس است،  میر مهنا نام یکی از دریانوردان دلاور ایرانی است،  که به استعمار گران هلندی در خلیج فارس حمله می کرد.  انگور و انجیر این جزیره از قدیم معروف بوده‌ است،  درخت کُنار بزرگ و تناوری به نام کُنار میر مهنا در این جزیره وجود دارد،  گنبدی موسوم به قدمگاه امیرالمؤمنین نیز در این جزیره قرار دارد.

   جزیره فارسی
      این جزیره غیر مسکونی به دلیل وجود ایستگاه هواشناسی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است،  ایستگاه هواشناسی جزیره فارسی اطلاعات هواشناسی را به تمام شرکت ‌های کشتیرانی می ‌رساند.

   جزیره تهمادو
      نام دیگر جزیره غیر مسکونی تهمادو، جبرین است.

   جزیره نخیلو
      جزیره غیر مسکونی است،  و در حال حاضر بیش از هر چیز محل زیست لاک پشتان خلیج فارس است.

   جزیره گُرم
      جزیره‌ غیر مسکونی است،  به دلیل وجود انبوه درختان جنگلی موسوم به گُرم به همین نام مشهور شده است.

   جزایر استان هرمزگان

   جزیره لاوان
      جزیره ای مسکونی با وسعت 76 کیلومتر مربع و جمعیت حدود 3000 نفر،  نام دیگر جزیره شیخ شعیب است،  از شمال شرقی به بندر مقام، از شرق به جزیره شتور و از جنوب به حوزه‌ های نفتی رسالت، رشادت و سلمان محدود می‌شود،  پس از قشم و کیش بزرگ ‌ترین جزیره ایران در آب ‌های خلیج فارس است.  فاصله این جزیره تا بندر لنگه 91 و تا بندرعباس حدود 198 مایل دریایی است،  جزیره لاوان دور ترین جزیره نسبت به مرکز استان هرمزگان است.  آب و هوای آن گرم و مرطوب و دمای آن در تابستان به حدود پنجاه درجه سانتی ‌گراد میرسد و رطوبت هوای آن نیز بسیار زیاد است،  ذخایر نفتی آب ‌های نزدیک جزیره لاوان بسیار قابل توجه است.  در حال حاضر صنایع جزیره منحصر به تأسیسات نفتی است که با نام مجتمع پالایشی لاوان فعالیت دارد. یکی از شگفتی‌ های این جزیره وجود کندو های عسل در کنار تأسیسات نفتی و مخازن آنها است،  که عسل آنها به رنگ سبز تیره می باشد،  و بوی نفت می ‌دهد،  اما طعم آن مشابه عسل ‌های معمولی است.  اهالی جزیره در فصل معینی از سال به صید مروارید می‌ پردازند و تنها کالای صادراتی جزیره مروارید آن است.  این جزیره یک بندرگاه مناسب برای صدور فرآورده‌ های نفتی و یک اسکله فلزی جهت حمل و نقل دریایی دارد.

   جزیره شتور
       جزیره شتور یا شیدوَر با طول 1.7 کیلومتر و عرض 800 متر،  در فاصله حدود یک و نیم کیلومتری جنوب شرقی جزیره لاوان قرار دارد.  این جزیره از با ارزش‌‌ ترین و مهم ‌‌ترین پناهگاه‌‌ های حیات وحش و جزء مناطق حفاظت در خلیج فارس است،  پرندگان،‌ لاک‌پشت ‌های دریایی، ماهی‌ ها و دلفین ‌ها از مهمان های جزیره هستند.  تعداد زیاد مار سمی سیاهرنگ و کوچک که معمولاٌ زیر شن مخفی می‌ شوند،  از ساکنین طبیعی جزیره می باشند.  به این جزیره جزیره ماران نیز می گویند،  شاید غیر مسکونی بودن این جزیره به دلیل حضور این مار‌ها باشد.

   جزیره هِندُرابی
      این جزیره با 8 / 22 کیلومتر مربع مساحت، در حد فاصل بین دو جزیره کیش و لاوان قرار گرفته،  هموار و تقریباً بدون عارضه طبیعی است.  هندورابی در فاصله 325 کیلومتری بندر عباس و 133 کیلومتری بندرلنگه و بلند ترین نقطه آن بیست و نه متر و بزرگ ‌ترین قطر آن هفت و نیم کیلومتر است.  این جزیره از یک رشته ارتفاعات کوتاه پوشیده شده،  و کرانه ‌های آن با شیب ملایمی به دریا منتهی می ‌شوند.  مجاورت با دریا، اغلب موجب بالا رفتن میزان باران و رطوبت می شود،  با این حال در تمام کرانه‌ های خلیج فارس همجواری با دریا تأثیر چندانی بر میزان بارش این نواحی ندارد.   فعالیت اقتصادی اکثر اهالی در جزیره هندورابی، صید و غواصی است،  فعالیت ‌های صنعتی یا بهره‌ برداری از معادن و منابع زیر زمینی و حتی صنایع دستی در هندورابی وجود ندارد.

      محیط زیست جزیره به دلیل بسته بودن آن محدود است و موجوداتی از قبیل انواع پرندگان کوچک، پرندگان مهاجری نظیر باز و شاهین و انواع کمی از خزندگان و موش صحرایی در آنجا یافت می‌شود.  منابع تأمین آب جزیره بسیار محدود و کم است و آب مصرفی آن از طریق چاه یا آب انبار تأمین می‌شود.  این جزیره از نظر سیاحت و ایرانگردی از زیر مجموعه ‌های کیش است که با توجه به امکانات و استعداد طبیعی جزیره از نظر آب، خاک، هوا و شرایط خاص تجاری جزیره کیش و هم ‌چنین برخورداری از زیبایی‌ های طبیعی، قادر است بخشی از نیاز های سیاحتی و گردشگری ایرانگردان را تأمین کند.

   جزیره کیش
      در گذشته این جزیره را قیس می گفتند،  این جزیره بیضی شکل با مساحت 89.7  کیلومتر مربع و با طول 15.6  و عرض 7 کیلومتر،  در جنوب غربی بندرعباس است.  محیط زیست طبیعی جزیره کیش یکی از بکرترین مناطق خلیج فارس محسوب می شده است،  استعداد های طبیعی و موقعیت جغرافیایی ویژه زمینه بهره ‌برداری جهانگردی و تجاری را در حد قابل توجهی فراهم ساخته است.  سواحل کم نظیر این جزیره مرجانی نه تنها در فصول گوناگون سال بلکه در طول یک روز‌ در ساعات مختلف جلوه‌های بدیع و گون‌گون و بسیار زیبایی از طبیعت را به تماشا می گذارند.  از کیش در اینترنت زیاد گفته شده است،  می توانید به جستجوها مراجعه نمایید.
   جزیره فرور بزرگ
      با مساحت 26.2 کیلومتر مربع و ارتفاع بلند ترین نقطه از سطح دریا 145 متر،  فاصله آن تا نزدیک‌ ترین نقطه سواحل ایران در حدود 20 کیلومتر است.  این جزیره بر روی یکی از کمربند های زلزله‌ خیز جهان قرار دارد،  سطح جزیره از تپه ماهور های کوچک تشکیل شده است.  جزیره شیب‌های تند و پرتگاه ‌هایی دارد که گاهی ارتفاع آنها از ده متر بیشتر می باشد،  رنگ‌ آب در نزدیکی جزیره سیاه است.  در جزیره فرور بزرگ بقایای ساختمان‌ های مخروبه و اراضی کشاورزی بایر و چاه‌ های آب به همراه یک چراغ دریایی وجود دارد که نشان از مسکونی بودن جزیره در زمان ‌های گذشته است.  در حال حاضر جزیره غیر مسکونی می باشد،  و تنها تعدادی مأمور دولتی در آن حضور دارند.  در آب‌ های این جزیره ماهی فراوان وجود دارد و به همین خاطر صیادان در اطراف آن فعالیت زیادی دارند.  جزیره فرور بزرگ یکی از کانون‌ های زیست حیات وحش است،  و تعداد بی ‌شماری پرندگان از قبیل: عقاب ماهیگیر، طوطی، چک‌چک، قمری خانگی، چکاوک، کاکلی، پرستو، بلبل خرما، چاخ لق، هدهد، دم جنبانک زرد، دو سرخ معمولی، چک‌چک سرسیاه، زنبور خور معمولی و همچون یک نوع خارپشت، مارمولک، مار جعفری و عقرب در آن زندگی می ‌کنند.  این جزیره به علت داشتن مار های زیاد به مارور نیز شهرت دارد.

   جزیره فرور کوچک
      نام دیگر این جزیره غیر مسکونی فرورگان است،  که در جنوب فرور بزرگ و شمال جزیره سیری قرار دارد،  مرتفع ‌ترین نقطه آن از سطح دریا 36 متر است.  به علت موقعیت اقلیمی و استقرار در مسیر مهاجرت پرندگان دریایی،  زیستگاه گونه ‌های متنوع پرندگان مهاجر و بومی است.

   جزیره سیری
      با مساحت 17.3 کیلومتر مربع،  در میانه خلیج فارس قرار دارد،  فاصله آن تا مرکز شهرستان ابوموسی که در قسمت شرقی جزیره واقع شده،  حدود 27  کیلومتر و تا مرکز استان حدود 152 مایل دریایی است.  نام اصلی و پارسی آن راز است،  که به دلیل نزدیکی با مناطق عرب نشین حاشیه جنوبی خلیج فارس اعراب از معادل عربی این نام یعنی سری استفاده کردند،  که این نام در زبان ‌های اروپایی سیری تلفظ شد،  و از راه آن زبان‌ها به فارسی رسید.  این جزیره فاقد پستی و بلندی است و نسبتاً مسطح می باشد،  مرتفع ‌ترین نقطه آن 24  متر از سطح دریا ارتفاع دارد،  بزرگ ‌ترین ابعاد طولی و عرضی جزیره 1 / 6  و 4.6  کیلومتر است.  شکل جزیره در قسمت ‌‌های شمالی و نزدیک سواحل ذوزنقه ‌ای است،  و مناطق مسکونی با سایر تأسیسات دارد.  پوشش گیاهی فقیر ولی تعداد نخل خرما بطور پراکنده در جزیره می باشد،  که محصول آن فقط مصرف محلی است،  در این جزیره معدن خاک سرخ موجود است.

   جزیره ابوموسی
      این جزیره با طول و عرض حدود 4.5 کیلومتر،  در 222 کیلومتری بندرعباس و هم‌ چنین در 75 کیلومتری بندر لنگه واقع شده،  جنوبی ‌ترین جزیره ایرانی آب های خلیج ‌فارس است.  جزیره ابوموسی یکی از چهارده جزیره استان هرمزگان است،  که بیشترین فاصله از سواحل ایرانی خلیج فارس را دارد،  شهر ابوموسی مرکز جزیره ابوموسی است.

   جزیره تنب بزرگ

      این جزیره تقریباً گرد خاک شنی و خشک دارد،  نام‌ های دیگر آن در قدیم تنب گَپ، تنب مار و تل مار بوده است.   در قسمت ‌های جنوب غربی و نزدیکی سواحل آن خانه ‌های مسکونی از راه چندین خیابان و جاده به هم پیوسته ‌اند،  این جزیره در شمال شرقی ابوموسی واقع شده و در دارای موج ‌شکن و لنگرگاه است.  مردم بومی این جزیره از صید ماهی و مروارید امرار معاش می ‌کنند،  مار های سمی و کوچک در این جزیره به وفور وجود داد.

   جزیره تنب کوچک
      جزیره غیرمسکونی مثلثی شکل تنب کوچک به فاصله 12 کیلومتر از غرب جزیره تنب بزرگ قرار دارد،  مرتفع ‌ترین نقطه آن از سطح دریا، بیست و یک متر است.

   جزیره­ قشم
      در نزدیکی تنگه هرمز است، بزرگ ترین و پر جمعیت ‌ترین جزیره خلیج فارس می باشد.  از جزیره قشم در اینترنت زیاد گفته شده است،  می توانید به جستجوها مراجعه نمایید.  من نیازی ندیدم آن نوشته ها را تکرار کنم،  زیرا هدف وبلاگ انوش راوید نا گفته های تاریخی و جغرافیایی است.
   جزیره ناز
      غیر مسکونی کاملاً مسطح با مساحت حدود سه هکتار ،  در یک کیلومتری ساحل شرقى قشم‌ قرار گرفته،  فاقد ساحل شنى با دیواره‌ هاى صخره ‌اى به ارتفاع پنج تا ده متر در اطراف جزیره است.  در زمان جزر با پس ‌روى کامل آب دریا براى مدت کوتاهى باریکه ‌اى از خشکى جزیره ناز را به ساحل قشم وصل مى ‌کند.  ماهیگیران محلى چند سایبان از چوب و پلاستیک جهت اسکان موقت احداث کرده‌اند.  روبه‌ روى جزیره ناز در قشم ساحل شنى قرار دارد،  که مکان مناسبى براى تغذیه پرندگان دریایى و ماهیگیران بومى است.  در سراسر فصول سال بازدید کنندگان بسیارى به ‌ویژه هنگام غروب از این محل بازدید مى‌ کنند.

   جزیره هرمز
       بیضی شکل در مدخل خلیج فارس و در فاصلهٔ ۸ کیلومتری بندرعباس قرار دارد.  این جزیره به علت موقعیت جغرافیایی و مجاورت با تنگه هرمز آنرا کلید خلیج فارس می ‌دانند.

   جزیره هنگام
      با مساحت 50 کیلومتر مربع،  فاصله تا بندرعباس حدود ۴۳ مایل دریایی و تا شهر قشم حدود ۲۹ مایل دریایی، یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در کرانه‌ های جنوبی جزیره قشم است.  دارای معادن نمک و خاک و سرب است،  این جزیره ارتفاعات پست آهکی دارد،  بلند ترین نقطه آن کوه ناکس با ۱۰۶ متر ارتفاع است.  بزرگترین قطر آن از روستای هنگام کهنه تا روستای هنگام جدید ۹ کیلومتر است.  تنها فعالیت اقتصادی در جزیره هنگام که اکثر اهالی به آن مشغولند، ماهی‌گیری و صیادی است.  از نقاط دیدنی جزیره تأسیسات بندری انگلیسیها می باشد.

   جزیره لارک
      با  7 / 48  کیلو متر مربع مساحت،  در فاصله ۱۸ مایل دریایی از مرکز استان شهر بندرعباس و ۶ مایل دریایی از شهر قشم و در جنوب شرقی این شهر در تنگه هرمز قرار دارد.  بلند ترین نقطه آن ۱۳۸ متر از سطح دریا ارتفاع دارد،  و بزرگ ترین قطر آن ۶/۱۰ کیلومتر است.  این جزیره از کوه های آتشفانی مخروطی شکل تشکیل شده،  و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان ‌است.  در این جزیره فعالیت کشاورزی وجود ندارد،  و تنها فعالیت اقتصادی اکثر اهالی جزیره لارک صید و غواصی است.  آب آشامیدنی مردم این جزیره بیشتر از طریق بندرعباس تأمین می ‌گردد و همچنین آب برکه‌‌ ها و چاه‌ های آن مورد استفاده قرار می‌ گیرد.

   دیگر جزایر

      دیگر جزایر غیر مسکونی خلیج فارس:  شیف، ام الکرم، ام سیله خان، خرو، مولیات، سه ‌دندون، مُطاف، مُرغی، چراغی است.  تعدادی جزایر کوچک که در زمان جزر و مد نام جزیره به خود می‌ گیرند،  را باید به این لیست اضافه نمود.  جزیره ‌های غیر مسکونی خلیج فارس از اهمیت ویژه جهانی به عنوان زیستگاه مرجان‌ های دریایی، محل تخم گذاری پرستو های دریایی و لاک پشتها و زیستگاه انواع پرندگان مهاجر می باشند.

     بدلیل زیاد بودن مطالب و عکسها و نقشه های خلیج فارس،  تمام آنها را یکجا دانلود نمایید:

      از اینجا دانلود کنید

*

   عکس تاریخی از قایقها در خلیج فارس و جزایر،  حدود 1300 خورشیدی،  عکس شماره 585 .

   کلیک کنید:  مسافرت در تاریخ ایران

   کلیک کنید:  داستان های تاریخی ایرانی

   کلیک کنید:  دریای مازندران یا دریای خزر

     توجه:  اگر وبلاگ،  به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  وبلاگ انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبلاگ و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبلاگم بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.

   انوش راوید //  Anoush Raavid ///     

   حمله اسکندر مقدونی به ایران بزرگترین دروغ تاریخ و حمله چنگیز مغول به ایران سومین دروغ بزرگ تاریخ و مقالات مهم مانند،  سنت گریزی و دانایی قرن 21،  و دروغ های تاریخ عرب، تاریخ مغول، تاریخ تاتار،  و جدید ترین بررسی های تاریخی در وبلاگ:

   جنبش برداشت دروغها از تاریخ ایران،    http://ravid.ir

   دانایی نوین

   پیش گفتار

      اگر به زندگی،  بود و نبود، آینده و سرنوشت،  علمی نگاه نشود،  و یا دیدگاه های،  مکتبی، نژاد پرستانه، فاشیستی، گسترش یابند،  گیتی و حیات بشر به خطر می افتد.  اگر  زیر بنای تاریخی انسان بر اساس واقعیت های تاریخی و تاریخ اجتماعی بنا نشود،  ولی بر عکس با داستان و شعر و نوشته ها و گفته های بی سند و جعلی باشد،  آینده ای که می خواهد،  ادامه روند و آهنگ گذشته باشد،  به گمراهی می رود.  اگر به جای داشتن تخصص و اندیشه و کردار و گفتار نیک حرفه ای،  هر کس بدون دانش و دانسته های لازم در جایگاه های اجتماعی و سیاسی و یا علمی قرار گیرد،  و اگر مردم همه فن حریف شوند،  پس بشر باید بازنشسته شود و از جهان برود.

      چرا قبل از اینکه دیر شود،  کل جامعه علمی آینده،  نگرانی برای هیچ چیز ندارد؟  و هیچ متخصص و دانشمندی خود را موظف نمی داند در پندار و گفتار و کردار خود،  لینک یا پیوند به مرام و اساس حرفه ای بدهد؟  و یا پروژه گسترده نوین و باز نگری سنت گریزی علمی داشته باشد؟

      در گذشته ها مفهوم دانایی با لحظه کنونی کاملاً متفاوت بود،  در قرن 21 هر لحظه نوترین داده ها می آیند،  که اگر درک نشوند عقب ماندگی جبران ناپذیری را به دنبال خواهد داشت.  بنابر این در قرن 21 چیز هایی برای زندگی فردی در اجتماع و خود جامعه و آینده بینی مهم است که مجموع آنها دانایی قرن 21 است.  این بصورت نرم افزار و سخت افزار در مخ و در ذات و جسم نهفته می باشد،  با دانایی قرن 21 است،  که می توان به بهتر و بهتر بودن رسید و ساخته پرداخته شدن آن با همین دانایی نو امکان پذیر است.  انسان حوصله دارد،  فکر می کند،  طرح می ریزد،  برنامه می چیند،  دقت می نماید،  اجرا می کند،  هر کدام زیر مجموعه های دارند،  مثلاً برای انجام کار و برنامه درآمدی و آینده سازی در تخصص خود فکر می کند،  در غیر اینصورت سرگردانی است.

   جامعه ای که سوالات بیشمار دارد زنده است،  و مردمی که به دنبال پاسخ ها می گردند آینده خوبی دارند.

   آیا دانایی نوین مفهوم دارد؟

    . . . این مقاله ادامه دارد و بازنویسی می شود،  در اینجا.

   انقلاب دانایی نیاز امروز

      در قرن 21  نسل جدید دگرگونی در ایران عزیز شکل گرفته که بمراتب با هوش تر و داناتر از گذشته می باشند،  با امکانات و تکنولوژی موج جدید،  این نسل می داند که زمین دارد حرکت می کند و باید خوب این حرکت را بشناسد تا غافلگیر نشود.  جهان نو دگرگون شده است و ما نیز باید واژگون شده باشیم،  با عقلی جدید که در قرن سنت گریزی گفته ام،  البته بی سواد ها اینها را درک نمی کنند و نخواهند کرد،  ولی امیدی به کم سوادها باقیست که توسط نسل نو راهنمایی شوند.  ایران ثروتمند است،  سابقه درخشان تاریخی دارد و سزاوار بهترین ها می باشد،  این بهترین ها نسل پویا جوانان ایرانند،  جوان خوب ایرانی، احساسات جا افتاده دارد امیدوار و  آینده نگر است،  می جنبد و می خروشد تا قافله جهانی را در یابد،  تدبیری خلاق دارد و به هم نوعش احترام می گذارد و او را بسیار دوست دارد به طبیعت عشق می ورزد و می داد وظیفه دارد آنرا حفظ کند،  با سواد و با شعور است و براحتی می تواند خوب را از بد تشخیص دهد.  می داند زندگی بر اساس دانش و علوم مختلف است و برای بهتر بودن، باید جغرافیای سرزمین زیبا و سیاست و اقتصادی که در آن زندگی می کند حفظ و خوبتر نماید هم وطن و هم کیش و هم مرام را می شناسد و همینطور دشمن پلید را خوب می شناسد دشمنی که در تمام تاریخ به او دروغ گفته و همیشه می خواسته بین مردم جدایی و خصومت بیندازد تا سوء استفاده نماید.

        تحولات شتابناک جهانی از چند دهه اخیر تاکنون بشر را در مسیر کاملاً نوین تاریخی خود قرار داده است.  این تحولات که از انقلاب ارتباطات آغاز شده بود،  امروز به انقلاب دیگری موسوم به انقلاب دانایی انجامیده است.  دانایی قرن 21  فراتر از دانایی موج دوم و در گذر موج سوم و جبهه های نو می باشد.  با این دانایی تغییرات ناپیوسته درک میشود،  دیدگاه سه بعدی در فضا شکل می گیرد،  سریع توانایی جذب چیزها برای سپردن به چرخه یادگیری را دارد،  که در  قرن سنت گریزی گفته ام.  دانایی قرن 21  بدلیل امکانات گسترده تکنولوژی نو  کاملاً متفاوت با دانش قرن 20  یا موج دومی است.  دانایی چون شمشیر لیزری است که براحتی می تواند همه چیز را بشکافد و آنرا به چرخه یادگیری بسپارد.  دانایی مستلزم شکل دیگر از فلسفه و منطق در مخ است،  که این درایت بسادگی میسر نمی شود،  هر شخصی می تواند هر چقدر عقیده و دانش و اطلاعات داشته باشد،  ولی اینها بتنهایی دانایی محسوب نمی شوند.  آیا واقعاً می دانید شعور چیست؟

   دانایی اول همه

        در کامپیوتر و  اینترنت و وبها،  دانش و اطلاعات داریم،  ولی دانایی نداریم،  دانایی شامل مجموعه هایی از ایده و تجسم، روش و تجربه، منطق و فلسفه،  حکمت همراه دانش و اطلاعات است.  دانایی شکلی از آموزش و رشد  اندیشه در مراحل مختلف است،  که باید از ابتدا زندگی با آن آشنا شد،  ضریب هوشی و پتانسیل اجتماعی همراه همیشگی دانایی هستند.  برای شکوفا  گردیدن و حرکت دادن جامعه بسوی دانایی کارهای زیر بنایی لازم است،  در قرن 20 این کارها چندان میسر نبود.  مهمترین بخش رشد و تکامل دانایی فردی از وظایف آموزش و پرورش است،  که باید در تمام مراحل و به تفکیک، در آموزش افراد از علوم مربوطه بهره گیرد و  نهان و آشکار به دانش آموزان بیاموزند.  درصورتیکه نسبت به آموزش دانایی افراد در کلیه ساختار اجتماع پرداخته نشود،  جامعه  اشخاصی خواهد داشت که چون کامپیوتر،  دانش و اطلاعات دارند ولی فاقد دانایی هستند،  ایده ای شکل نمی گیرد،  تجسمی ابراز نمی گردد،  تجربه ای اندوخته نمی شود، منطق و فلسفه و حکمتی نخواهد بود. 

       در سال هایی که اینترنت نبود،  تکنولوژی و دانایی قرن 21 نبود،  و در قرن انبوه گرایی و موج دومی 20  چندان نمی توانستیم به این مهم فکر کنیم،  امروز که در دهه اول قرن 21 هستیم اگر سریع به جهت دانایی حرکت نکنیم،  نگرانی عمده ای در همه چیز خواهیم داشت،  از نان و آب گرفته تا سیاست های کلان.  شاید سئوالی پیش بیاید که چرا می گویم در قرن 20 دانایی قرن 21 چندان مهم نبوده،  در این باره در بخش تکامل تاریخ اجتماعی توضیح داده ام،  قرن 20 دوران امپریالیست و انبوه گرایی و در نهایت رشد جمعیت جهان تا 7 برابر بود و شکل تکاملی خودش را داشت،  در قرن 21 جهان بسرعت تحولاتی را سپری خواهد کرد که اگر از آن باز ماند دیگر برگشتی نخواهد بود،  این یک حقیقت است که نباید شوخی پنداشته شود.  بسیار و در همه جای ایران،  در تولیدات، تشکیلات و آموزشگاه ها،  وبها و همه جا دانایی کاملاً کمرنگ و در حدود صفر است،  دانش و اطلاعات خیلی خوب است ولی دانایی موجود نیست.  کپی کردن از دانش و اطلاعات داخلی و خارجی دانایی نیست،  فقط بخشی از آن است.  آیا ایده همان خلاقیت است؟

   نقش های ابزار های دانایی

       در جامعه ها،  اطلاعات و نقش داده های علمی و دانش پرور در حیات اقتصادی و اجتماعی و سیاسی تعیین کننده شده است.  انقلاب دانایی قرن 21  به انقلاب بهره وری منجر می شود،  ما باید بتوانیم تغییرات را درک کرده و تعدیل های لازم را در برنامه های اقتصادی و اجتماعی خود اعمال کنیم،  بی تردید این شرایط برای کشورهایی که قادر به درک آن نیستند معضلاتی را پدید خواهد آورد.  از این رو آینده شناسی یا آینده پژوهی دانش که ناظر به پیش بینی و طرح ریزی و ساختن آینده ای مطلوب بر پایه بیشترین دانایی است،  اهمیت بسزایی می یابد.  ما ایران ها با استعداد خاص خودمان در آستانه ورود به دوران و تاریخ جدید قرار گرفته ایم.  از این رو آینده ای فرا روی ما قرار گرفته که تا حدودی ابعاد آن برای ما ناشناخته است و پرسش های بی شماری در ذهن ما نقش می بندد که در پایان تعدادی را مطرح میکنم.  اما جوان های پرشور و شاد و پویای ایران می تواند دانایی را به تحلیل های درست بگیرند و ایران عزیز را سوی صحیحی بدهند.

        براثر ایجاد انقلاب دانایی که پیرو آن تحولات اجتماعی و اقتصادی خصلت تصاعدی پیدا خواهند کرد باید آمادگی های بیشتری نسبت به گذشته در خودمان فراهم کنیم تا به سوی آینده ای بهتر گام برداریم و سهم علم در خلق ارزش افزوده جدید را که لحظه ای زیاد میشود دریابیم،  مسئله ای که در آینده تشدید خواهد شد.  اما تا زمانیکه شخص اختلاف بزرگ میان عقیده و خلاقیت و دانش و اطلاعات و همچنین پدیده های اصلی سه موج اول و دوم و سوم را با دانایی قرن 21  تشخیص ندهد چگونه میتواند استراتژی بسازد و تاکتیکهای اصولی پیاده کند.  شتاب تاریخ در ارتباط با انقلاب دانایی نشان میدهد که فاصله بین اولین اختراع بشر در 4000 ق ـ م با دومین اختراع در  2500 ق ـ م  در  اینجا  نوشته ام،  چیزی حدود 1500 سال بود،  این فاصله در دهه گذشته به یک ثانیه رسیده است.  آیا ترفند در قرن 21 جایگاه ویژه ای و علمی دارد؟

   تقسیم کار دانایی

      بنابر این وظیفه جوانان عزیز است که ابتدا دانایی را خوب بسناسند و سپس با برنامه هایی که از آن می یابند به آموزش لازم در سطح جامعه بپردازند.  با انقلاب دانایی انسان به جایگاه انسانی خواهد رسید و از دانایی افراد در بالاترین سطح استفاده خواهد شد.  دانایی مطلق و فردی در تمام زمینه ها وجود ندارد،  همچنین نمی توان از دانایی قرن 21  بدون برنامه و سیستم و تشکیلات استفاده کرد،  مگر بصورت فدرال و همسوگرایی،   وسعت این نگرش خیلی زیاد است و کار این وبلاگ نمی باشد،  به اندازه ای جهت یاد آوری جایگاه علمی و برای دریافت بهتر وبلاگ نوشتم.  قرن  21  است،  کارها شیو های نو می طلبد و شناختن ترفندهای موجود که در اشکال مختلف ارایه میشود بسیار مهم است.  امید است در آموزشگاه ها درسی بنام دانایی قرن 21  ایجاد شود تا بوسیله ای علمی به مبارزه با جهل و استعمار نو اقدام شود.

آیا ساز و کارهای لازم برای ورود به آینده را در اختیار داریم؟

امکانات ما برای ورود به قرن و هزار جدید کدام است؟

چالش ها و خطرات پیش روی ما چه می باشند؟  و صدها و هزارها سئوال دیگر.

تکامل اجتماعی و سرنوشتی دگر با جهل و خرافات یا جادو و غیب ایجاد نمی شود،  فقط با دانایی.

   دانش بشری

       زمان قدیم فکر می کردند آنچه میدانند، آخر دانش است، یک زمانی می گفتند،  چهار عنصر آب و باد و خاک و آتش،  و حا لا  نزدیک به  100 عنصر پیدا کردند، و یک جدول  ساختند و باز هم  فکر میکنند، آخر  دانش است،  یه خانم  خانه دار  مربا و ترشی که درست می کند، میگوید، آخرشه.  ولی همیشه بشر در قدم اوله، این علم ودانش تا  بینهایت ادامه دارد.  شیمی و فیزیک و ریاضی که طبیعت را تشکیل میدهند،  فقط شامل این  جدولها و فورمولهای امروزی نیست، اینها هنوز مثل همان جدول چهار تایی اولیه اند، که آینده می خندند و می گویند، چقدر علمشان  کم بود، روزی  میرسد این  کهکشان را ذره ای و هر ذره ای را کهکشان  میابند.  من سعی می کنم با ایجاد این فکر، که  هنوز و  همیشه در قدم اول دانشیم، و هر لحظه سئوالی هست، و باید برای مردم عادی دائم ایجاد پرسش شود که همه چیز، چگونه و چه و چرا بوده وهست.  چون مطالعاتم تاریخیست، مثالهایم هم تاریخی است، یک تاریخ دان در تلویزیون می گفت،  یکی از حکام ایرانی با هفت هزار از نیرو هایش به حمله مغول پیوست، و این یک خیانت بزرگ است.  این شخص هر گز به  این موضوع  که میگفت فکر نکرده،  و پرسش و اجازه فکر کردن هم ایجاد نمی کند،  انگار آنچه از یک  کتاب  می خواند و می گوید آخر دانش است.  اگر ما از مردم و زندگی آنان در آن دوره  بدانیم، تصور چنین خیانت و وطن فروشی می کنیم؟.

* 

   عکس تاریخی سلمانی دوره گرد حدود 60 سال پیش تهران،   درک از دانش و بیماری ها محدود به دانایی همان دوره بود،  عکس شماره 431 از آلبوم عکس وبلاگ انوش راوید.

   مفهوم دانش (Knowledge)

      در مقابل  اطلاعات، از واژه اى دیگر و با نام "Knowledge" استفاده مى شود که مى توان آن را معادل  دانش  در نظر گرفت .   دانش،  بر خلاف اطلاعات ، داراى بار معنائى  مختص به خود بوده،  که توسط فرد و یا افرادى کارشناس و بر اساس بررسى، و مطالعه انجام شده بر روى اطلاعات معتبر،  حاصل مى شود.  اطلاعات معتبر، به خودى خود مفید و قابل استفاده مى باشند ولى قادر به پیشگوئى نتایج  نمى باشند.  برخى اطلاعات معتبر نظیر قیمت یک کالا و یا خدمات و یا برنامه زمانبندى پروازهاى هوائى،  مستقیماً  قابل استفاده مى باشد، ولى برخى اطلاعات دیگر نظیر داده هواشناسى،  و یا داده مربوط به آنتى بیویتک ها صرفاً زمانى مفید و معتبر مى باشند،  که در ابتدا توسط کارشناسان متخصص  داراى  دانش لازم  استفاده،  و پس از بررسى و آنالیز داده ها ى اولیه،  نتایج استخراج و در اختیار عموم علاقه مندان جهت استفاده قرار گیرد.  در بطن دانش همواره آنالیز و نتیجه گیرى نهفته است در حالى که،  اطلاعات در بهترین وضعیت پاسخ گشت علمی  را به دنبال خواهد داشت.  بنابراین حداقل از لحاظ فلسفى،  شایسته و منطقى است که ظهور "جوامع مبتنى بر دانش" را در مقابل "جوامع اطلاعاتى"،  ترویج نمود.  در جوامع مبتنى بر دانش،  آموزش و فراگیرى به عنوان فرآیند کسب دانش مطرح بوده تا در مرحله بعد، امکان ایجاد دانش فراهم مى گردد.  آیا ترکیب و آنالیز قیاسى می دانید چیست؟  

   فسیلها و روشنفکرها

       آیا می دانید تفاوت این دو چیست؟.   یکی، دو دهه گذشته بیشتر میشنویم که میگویند،  شخصی فسیله یا مغزش فسیل شده،  تقریبا همه می دانند یعنی چه، حتی فسیلها هم می دانند،  فقط نمی دانند که فسیلند.  یا به معنی واقعی تر فسیل شدگان پای بند یک سری فکر و عقیده و دانش، چه درست یا غلط هستند، و حاضر نیستند قبول کنند که چیزهای دیگر و یا متفاوت یا بیشتر هم می باشد.  از دانش و زندگی هر آنچه که می دانند، می گویند آخرشه و دیگه نیست.  اما  روشنفکر سعی می کند، در جامعه ایجاد تفکر و حرکت بسوی علوم بیشتر در همه زمینه ها نماید و بگوید،  آنچه که میدانستید یا غلطه یا اول راه است،  و آنچه که همه می دانند، و بعضی قاطع در تمام علوم از آن می گویند، تازه  اول علم می باشد.  برای تعریف بیشتر به صفحه  اردوی مجازی ملی و مردمی  بروید.

      فسیلها غیر از دانش  خودشان را تحمل نمی کنند، و بدلیل عدم توانایی علمی و منطقی و با مسخره و توهین و ایراد و حتی زور و یا زر،  بشدت هر بینشی در علم را رد می کنند،  گاهی با چند لغت من در آری و یا اصطلاح می خواهند وانمود کنند که با سواد هستند.  روشنفکرها چون دانش را اول راه می دانند، هر فکر، و حرکت در جهت شفافیت و رشد و شکوفایی علم و زندگی، و یا بر عکس آنرا به مباحثه و تبادل اندیشه می گذارند، و استقبال می کنند، و فسیلها را به دیگری نشان میدهند، و ترد میکنند.  اینترنت این امکان را به ما داده که تفاوت این دو را در وبلاگها و نظر ها بیابیم، و در اجتماع و ساختن آینده ای خوب برای ایران، آن دو طیف را بشناسیم.  دو سئوال،  در وبلگها و نظر ها فسیلها بیشترند یا روشنفکرها؟   کتابهای آموزشی تاریخی فسیلی یا روشنفکری است؟ 

      انسان قرن  21،   احساسات جا افتاده دارد و قادر به کنترل آن است،  به هم نوعش احترام می گذارد و اورا  بسیار دوست دارد،  به طبیعت عشق می ورزد و می داند وظیفه دارد آنرا حفظ کند،  با سواد و با شعور است به راحتی می تواند خوب را از بد تشخیص دهد.  می داند زندگی او بر اساس دانش و علوم مختلف است،  نه بر پایه جهل و خرافات،  برای بهتر بودن، باید جغرافیایش یعنی سرزمین و سیاست و اقتصادی که در آن زندگی می کند حفظ و خوبتر نماید هم وطن و هم کیش و هم مرام را می شناسد و همینطور دشمن پلید را خوب می پاید.  دشمنانی که در تمام تاریخ به او دروغ گفته و همیشه می خواسته بین مردم جدایی و خصومت بیندازد تا سوء استفاده نماید.  ایرانیان عزیز که در سراسر  ایران بزرگ  یعنی سرزمین باستانی جاوید،  به وسعت نیم قاره و چندین کشور و ملت و قوم، زندگی شاد دارند و از بهترین و مهربان ترین و مهمان نواز ترین انسان های زمین می باشند.  این همه برکت و خوبی ارثیه تاریخ شکوهمند ما ست،  تاریخی که با داشتن  جشنها و نوروز  و بهترین دینها و اعیاد و آداب نیک به ما رسیده است.  

      عشق اول انسان این قرن همگرایی و دمکراسی است و می خواهد با تمام وجود دمکرات باشد،  انسان دانای قرن 21  تاریخ و فرهنگ یادگیری  را می داند و از آن بهره می برد،  بی عدالتی و حقوق بشر را می شناسد و اجازه سوء استفاده نمیدهد و نخواهد داد،  آینده را می بیند و میتوان مسائل را تجزیه و تحلیل کند.  آیا موضوعات بیشتری از انسان قرن 21 می دانید؟

   آگـاهی 

      آگاهی واژه‌ای ا‌ست که از ریشه‌ی هند و اروپایی‏‎ kwek‏  به معنی دیدن،  به نظر آمدن و نشان دادن می‌آید،  آگاهی دانش و اطلاعات نیست.  این ‏واژه با  نگاه  هم‌ریشه است و هر دو در یک متن معنایی تعریف می‌شوند و قابل تفکیک از هم نیستند.  هر نوع ‏آگاهی درحوزه‌ شناخت به معنی نوعی نگرش خردمندانه است که با ترکیبی از چشم حسّ و چشم باطن پدید ‏می‌آید.  اگر به پدیده‌ها درست بنگریم یعنی با کل دانایی قرن 21،  در آنها نشانه‌هایی دریافت می شود که با دانش و اطلاعات تفاوت دارد.  نگاه سه بعدی به چیزها،  متن و بستری از آگاهی در ذهن پدید می‌آورد که زیر مجموعه آن دانش و اطلاعات می باشد،  بسیاری اینها را با آگاهی اشتباه می پندارند،  همین اشتباه بخش مهمی از دانایی قرن 21 را از آنها سلب می کند،  یعنی هیچ میشود.  معانی آگاهی و نگاه در بنیان خود در یک چرخه واقع ‏می‌شوند و به هم بازمی‌گردند،  انوش راوید می گوید دید سه بعدی فقط با دانایی قرن21 امکان پذیر است،  سه بعد،  شامل،  ظاهر، واقعیت و آینده می شود.‏  در گذشته سه بعدی چیز دیگری بود،  ولی در قرن 21 آینده نگری از آگاهی حاصل می شود.  تفاوت آگاهی با هوشیاری چیست؟

   آیین ‏Order

      آیین از ریشه‌ی هند و اروپایی‏‎ ar‏  به معنی باهم برازاندن (‏to fit together‏)،  شرکت کردن و پیوستن ‏‏(‏to join‏) و حرکت و گذر کردن (‏to pass and move‏) آمده است.  در زبان پارسی با راستن و آراستن ( رسته و ‏آرایه) هم ‌ریشه است.  مفهوم آیین به معنی سبک، سیاق، قاعده، نظم، شیوه، ترتیب، آرایش، نظام و نسقی است، که ‏ در بستری نظری از تفاوت ها و قواعدی از شباهت ها پدید می آید.  با در ‏نظرگرفتن تشابه ‌‌ها و تفاوت ‌ها در یک زمینه‌ واحد و قیاس بین آن‌ها،  گروه هایی بر اساس یک توصیف ‏قاعده ‌مند و ‏روش ‌مند ایجاد می ‌گردد که آیینی با مرتبه‌ خاص را سبب می شود.  ‏هر آیینی نخست از یک آیین ‏مولد و فرآور‏ ‏Generative‏ آغاز می شود. آیین های برگشوده ‏Explicate Order‏ و آشکار ‏Unfolded‏ از آیین ‏های برگرفته ‏Implicate‏ و پوشیده ‏Enfolded‏ در سطح فرآور پدید می آیند.‏‎‏  هر آیینی در یک سطح ‏معرفت‌ شناختی عام،  عموماً در مراتب بالایی تعریف می‌گردند،  زیرا شباهت ‌ها یا ‏تفاوت ‌های اولیه در یک سطح ‏معرفت ‌شناختی بنیادی ‌تر، خود به تفاوت‌ها یا تشابه‌ ها در مراتب بعدی تبدیل ‏می‌شوند.  به این منوال، مراتب ‏پیچیده ‌تری از تفاوت‌ ها و تشابه‌ ها پدید می ‌آیند که برای درک آنها به دانش و ‏اطلاعات بیشتری نیاز است.  انوش راوید می گوید آیین با دانایی قرن 21 جایگاه خود را دارد که شناخت آن نیازمند پیش زمینه هایی از فلسفه خاص قرن است.  ‏هرچه زمینه‌ بررسی گسترده‌تر و ژرف‌تر شود، به درک ‏مولد آیین نزدیک و نزدیک ‌تر گشته و به ‏مراتب پایین ‌تری می ‌رسد،  که اصول بنیادی تر را شامل می‌ شود که از الگوها یا نمونه های نوپدید (‏archetype‏) ‏ساده‌تری آغاز شده اند.  در واقع مفهوم درک بشری مداوم از سادگی به پیچیدگی (‏Complexity‏) و از ‏پیچیدگی به سادگی است،  ولی آیین دانایی قرن 21 ساختاری نو از همه علوم را شامل می شود.‏  چه آیینی را برای دانایی قرن 21 می پذیرید؟

   آهنگ

      آهنگ، ریتم، روش، هنجار، قصد، عزم، اندیشه، رای، فحوا، معنا و مفهوم (چو هنگام فرهنگ باشد ترا – به دانایی آهنگ باشد ترا –‏فردوسی)، معادل ‏intention‏ در انگلیسی.  هم‌آهنگ نیز در بیان ما به معنی هم ‌لحن و هم‌ محتوا می‌باشد که اشتراک ‏در معنا را می‌رساند.‏  دانستن آهنگ تخصصی بخشی از دانایی قرن 21 است،  که این کاملاً با آنچه که از گذشته می گفتند اختلاف دارد.  آیا شما می توانید تعرف خوبی ارایه دهید؟

   هوشیاری

      هوش در فارسی کهن یعنی عقل،  و هشیاری (‏Consciousness‏) یعنی هوش ‌داری و عقلانی به ‏موضوعات نگاه کردن.  پس با شناخت و دانش (اسم مصدر از دانستن) مرتبط است.  واژه‌ی ‏Conscious‏ نیز از ‏ریشه‌ی لاتین ‏conscious‏ به معنی دانا (اسم فاعل از دانستن) می‌آید.  بنا بر این هشیاری در اصل معنای خود یعنی ‏قابلیت شناخت پدیده‌ها به صورت عقلانی و یا با دانایی.  توجه شود که در روی ‌کرد معنایی، هشیاری مفهومی کاملاً ‏متمایز از آگاهی است.  انوش راوید می گوید هشیاری که انسان به طور روزمره و عادی دارای آن است و از آن بهره می برد،  چیزی مانند دانش عادی است،  وقتی هشیاری به خلاقیت می‌انجامد،  که دانایی قرن 21 با تمام کلیت آن درک شود منجمله درک هشیاری واقعی.  هشیاری در ذات و ژن و آموزش های خوب بویژه در دوران ابتدای را شامل می شود،  آموزش های کلاسیک ایرانی هوشیاری واقعی را سلب می کنند.  آیا در اطراف خود اشخاصی با هشیاری بالا می شناسید؟

   خرد باطنی

      خرد باطنی بخشی از جوهر و سرشت انسان است که ریشه در آفرینش بشر دارد،  و زمانمند و ‏کالبد پذیر نیست.  طبیعت در وجود و ژن و حافظه‌ باطنی هر انسان شکلی از خرد باطنی را قرار داده است که امکان تغییرات آن با پدیده های دانایی قرن 21 کم است.  آن چه که انسان به واسطه‌ این خاطره در خود احساس می ‌کند با  خاطرات ‏ذهنی (یعنی آن چه که در مغز ثبت می‌شود) متفاوت می ‌باشد.  آیین خرد باطنی سَرمَدی (‏Timeless order‏) است،  می توان با تشخیص های علمی خرد باطنی را در طبقات مختلف قرار داد،  ولی نمی توان بهبودی حاصل کرد.  خرد باطنی ‏پیش از آمدن ما به این جهان خاکی وجود داشته و پس از رخت بربستن ما از این جهان نیز وجود خواهد داشت.  ‏خرد باطنی با خرد عقلانی یکسان نیست،  چون بنیان متفاوتی دارند،  بخش مهم درک دانایی قرن 21 به خرد باطنی مربوط می شود.  مغز انسان ساختار فیزیولوژیک دارد و هر ‏فرآیند عقلانی باید ضرورتاً در چنین ساختاری بررسی گردد.  خرد باطنی ماهیت تن ‌کرد شناختی ندارد، چیزی در ‏بطن و جوهر انسان است،  ولی مکان یا سرشت مادّی برای آن نمی ‌توان متصور شد.  خرد باطنی می‌تواند ذهن را ‏دراختیار خود بگیرد و مرتبه‌ بالا تری از اندیشه را پدید آورد.  تعامل سازنده میان این دو،  چیرگی بر نفس را نیز ‏در پی دارد،  برعکس آن هم ممکن است.  نفس امکان دارد با ذهن هم‌ سو شود و ندای باطنی را خاموش سازد. ‏ آیا بنظر شما خرد باطنی افراد اطراف خود را می توانید میزان کنید؟

   دیس و نگار

      دیس،  اسم کهن فارسی از مصدر دَسیتن به معنی شکل دادن و صورت بخشیدن و ساختن.  در اصل به معنی شکل، ‏صورت، و ساختمان، معادل ‏form‏ در انگلیسی (‏forma‏ در لاتین و ‏forme‏ در فرانسه).  صورت و نگار.‏  شکل دادن و نگار در دانایی قرن 21 بخشی است که باید در نظر گرفت،  بدون نگار نمی توان سه بعدی و در فضا بود،  در آن تفاوت آشکاری نسبت به قرن قبلی می باشد.  آیا نگار در فضا شکل داده اید؟

   قاپیدن فکر

      پیش دستی یا پیش ‌نگری (‏Anticipation‏)  واژه‌ انگلیسی از ریشه‌ لاتین ‏anticipare‏ در شکل اسم مفعول آمده که آن هم ‏خود ترکیبی است،  از پیش ‌وند ‏ante‏ به معنی پیش و ‏capare‏ به معنی به ‌چنگ آوردن، گرفتن و درک کردن.  کلمه‌ی ‏Capable‏ نیز از همین ریشه مأخوذ شده است.  ریشه‌ هند و اروپایی این واژه ها ‏ kap‏ است.  در فارسی ‏‎ kap‏  ‏ریشه‌ قاپیدن است که همان معنی ‏Grasp‏ را می دهد،  که از اصول دانایی قرن 21 است و در همه حال باید در نظر داشت.  فکر مرا قاپید یا حرف مرا گرفت،  همگی در معنی ‏نشان از یک درک پیشین دارد.  با توجه به این حوزه‌ معنایی و این نکته که نگریستن در زبان فارسی  بر همه‌ ‏معانی تامل کردن، اندیشیدن و بازجستن دلالت دارد،  پیش‌ نگری می ‌شود نوعی فهم و ادراک پیشین که ناشی از ‏نوعی توانایی (از ‏Capable‏) کاملاً درونی (یا فطری یا غریزی) در موجود زنده است و البته فقط مختص انسان نیست.  همچنین، معادل عربی آن توقع می‌باشد.  پس در حوزه‌ی معنایی آن،  توجه به طور عام و نظر به ‏یک واقعیت ویژه (از ریشه‌ وقع در عربی) و ادراک بی ‌واسطه (آن چنان که از معنی قاپیدن و گرفتن در فارسی ‏بر می ‌آید) نیز به طور خاص نهفته است.‏  آیا شما تا کنون فکر کسی را ربودید؟

   نظریه یا نگره

      تئوری یا نظریه به مجموعه مباحثی گفته می شود که برای بررسی وضعیت یا موقعیت سیستمی  به کار رود،  و بسته به رشته و روش معنی‌های مختلفی دارد.  نظریه می تواند کاملا جنبه غیر تجربی داشته باشد مثل نظریه های تاریخی،  که جنبه های تجربی برای بخش هایی از آن مورد استفاده قرار می گیرد.  به عبارت دیگر نظریه را می توان بر اساس نتایج تجربی نیز پایه گذاری کرد،  انوش راوید نتایج تجربی در تکامل جامعه را در نظریه خود بکار می بر،  تاریخ و تاریخ اجتماعی دارای نظریه های اولیه هستند. یک نظریه جمعی از سازه ها (مفاهیم) تعاریف و گزاره های به هم مرتبط است که از طریق مشخص ساختن روابط بین متغیرها،  با هدف تبیین و پیش بینی پدیده ها دید نظام یافته ای از پدیده ها ارائه می کند.  زمان و حجم ندارد و مهم ترین چیز نظریه و تئوری نقد است که در آن به بررسی درستی و نکات مثبت و منفی دیگر تئوری ها می پردازند.

      تئوری را می توان روشی برای درک یا مشاهده واقعیتها دانست،  سیستم تفکری که خیلی عمیق تر و پویا تر از تجربیات روزمره می باشد،  تئوریهایی که به یکدیگر مرتبط هستند یک سیستم یا یک علم را تشکیل می دهند.  دست اندرکاران که این سیستم را بدانند وسیله با قدرتی برای مشاهده و تغییر و قایع در اختیار دارند،  چیزی که آموزش و پروش کلاسیک ایجاد نمی کند.  این وسیله قوی بر نگرش و شیوه جوابگویی در کارها تاثیر می گذارد،  چون حوزه درک وسیعتر و عمیق تر می گردد و می تواند پی آمد های دور از ذهن را تعیین و پیش بینی کند و راه حلهای سنجیده تر و بهتر را برگزیند.  تئوری باید توانایی تعیین حقایق مورد مشاهده مربوط به یک مسئله را داشته باشد،  و توصیف و تعیین کند،  چرا یک پدیده تحت شرایط خاص اتفاق می افتد.  تئوری که پیچیده گی کمتری داشته باشد از تئوری که دارای پیچیدگی های بیشتری است ارزنده تر می باشد.  تئوری باید با حقایق مشاهده شده و با بدنه دانش مغایرت نداشته باشد.  تئوری باید ابزارهای لازم را برای آزمون خود داشته باشد به این معنی که در صورت تأیید باید بتوان فرضیه های قیاسی دیگری از آن استنتاج کرد و پیامد های آن را پیش بینی کرد.

   داده

      با ظهور بانک‌های اطلاعاتی خیلی خیلی بزرگ،  فرهنگ یادگیری  کاملا دگرگون می‌شود،  روش علمی کلاسیک بر اساس ساخت فرضیه و مدلی می باشد،  که رویدادهای تجربی را توصیف می کنند.  اکنون به اندازه‌ی کافی داده از مشاهدات موجود است،  تا بتوان بدون این ‌که مدل یا فرضیه ‌ای باشد، رویدادها یا مشاهدات بعدی را پیش‌بینی کرد، کاری که علم انجام می‌دهد، قدرت پیش‌بینی.  با کمک ریاضیات کاربردی و داشتن مقدار کافی داده (data)، از رفتار انسان‌های مختلف، می‌توانیم با دقت خوب رفتار آدم‌ها را پیش‌بینی کنیم.  کسی چه می ‌داند چرا افراد این ‌گونه رفتار می ‌کنند،  مهم این است که این ‌کارها را می کنند و ما می‌ توانیم آن ‌را پیش ‌بینی کنیم،  مانند این ‌که بگوییم،  برای چه کسی مهم است که من فرانسه نمی ‌دانم یا می ‌دانم، مهم این است که من به اندازه‌ کافی داده دارم که حدس بزنم ترجمه‌ این عبارت فرانسه چیست.

      پتابایت‌های (هزاران ترابایت) داده کافی هستند که بگوییم هم بستگی (correlation) ‌کافی شده است.  می‌ توان به کمک الگو ریتم ‌های آماری و محاسبه‌ خوشه ‌ای (cluster computing)  حجم بسیار بزرگی از داده را تحلیل کنیم و نتایج کار بردی و مفید گرفت، بدون این‌ که گمانه ای باشد که بگوید این‌ ها چه معنایی دارند.  

   علم بهتر است یا ایده

      وقتی می توانیم انبوه اطلاعات و دانش را درجیب خودمان داشته باشیم،  چرا آنرا در مغز نگه داریم،  این حافظه ها بسیار شکیل تر و منظم تر و رنگی در رم و فلش و غیره و بسیار کوچک هستند.  بهتر است شکل فرهنگ یاد گیری مغز را از ایده و خلاقیت پر کنیم،  و پردازش ها را در مغز شکل دهیم.  قرن 20 دوران انبوه سازی بود،  انبوه سازی کشور و آدم و دانشگاه و غیره،  دانشگاه هایی که امروزه غیر از پول سازی کار بهتری ندارند.  آموزشگاه های سنتی قرن 20 یاد می دادند که هر آنچه ما می گوییم تمام دانایی و علم است حفظ کنید و امتحان دهید،  در هر صورت نتیجه خوبی نداشته و امروزه اثرات آن را در همه جا می بینیم.  مثلاً هم میهنی به من می نویسد،  کتاب چهار جلدی تاریخ ایران نوشته شده ** را خوانده ای، این هم وطن اشاره می کند شما بر عکس حرف های آن کتاب را در مورد تاریخ می نویسی.  این گفته دلیل ندانستن و نداشتن ایده و خلاقیت است که شخص را به گمراهی می برد،  و آنچه که دیگران خواسته اند،  نا آگاهانه و بدون ایده و خلاقیت پیگیری کرده و انبوه در مغز جا داده،  با اندکی دقت و براحتی می توان با چند کلیک سابقه وجودی آن نویسندگان را می توان دید و با تحلیل  و پردازشی درست علم را با دانایی قرن 21 پیش برد.

      در قرن سنت گریزی نوشتم که باید از سنت های قرن گذشته که بر جهان حاکم کرده بود دوری کرد منجمله کار های انبوهی بدون ایده مانند انبوه سازی فکر و اندیشه،  در قرن 20 می پنداشتند که  کمیت برتر از کیفیت است و کیفیت را در کار انبوه می دانستند،  یکی از مهمترین شاخص های آن قرن رأی گیری و انتخابات بود که سعی می کردند توده مردم را با یک حق مساوی و انبوه پای صندوق بیاورند.  در صورتیکه امروزه می دانند که نباید حق رأی یک شخص تحصیل کرده و شاخص اجتماعی برابر فردی باشد که سوادی و یا تحلیلی از جامعه ندارد و یا حتی مجرمی است که جز زیان به مملکت  کاری و برنامه ای نداشته است.  در قرن 20 به این مسئله مهم و جدی توجه نمی کردند،  ولی امروز قشر آینده بین و دلسوز و کار آمد باید به آن توجه ویزه نشان دهند،  تا ورود به آینده ای نوین و پویا را میسر کنند.

    در دوسال گذشته بیش از چهار هزار نفر نظر در وبلاگ هایم ثبت شده،  ولی متأسفانه در آنها ایده و خلاقیت ندیده ام،  بهترین این نظر ها شامل پیشنهادی بود که این و آن کتاب را بخوان،  بعضی ها می گویند امکانات نیست تا ایده بدهیم یا می گویند فضای کار علمی نیست.  عزیزان به این گفته انوش راوید خوب دقت کنید،  در توانایی و همچنین وظیفه بخش پایین دست جامعه نیست که در مقابل بخش جلو رونده جامعه قرار گیرد و تکامل اجتماعی را تحت تاً ثیر قرار دهد یا متوقف کند،  بلکه همیشه تاریخ به جلو و تکامل رفته و تاریخ را برای قبلی ها به پایان برده است.  دانایی قرن 21 وظیفه دارد که پرچم مبارزه با سنت قرن 20 را بدست بگیرد و آنرا وادار به عقب نشینی کند.  ایده و خلاقیت ها را باید بکار انداخت تا بتوان از گذشته جدا شد و به آینده رسید،  آینده ای که باید ایرانی ها پیشرو و پیش آهنگ آن باشند تا بتوانند در آینده نقش مهمی را در جهان بازی کنند.  نباید گذاشت بخش عقب مانده جامعه در هر کجا و هر محفل کوچک و بزرگ پیش کسوت شود،  و فلسفه آل فسیل را حاکم کند،  باید با ایده هایی نو و نو تر آنها را پیرو سرشتی دگر نمود.

      مثال ساده دیگری بگویم،  تعدادی از افراد گذشته خواه یا آل فسیل در باره وبلاگ های من می گوید که گمان دارند جریانی در کار است،  این قبیل اشخاص حتی ممکن است کوله باری از مدرک و اطلاعات و دانش را در خود داشته باشد ولی ایده و خلاقیت ندارند بنا بر این از واژه گمانم استفاده می کنند چون نمی توانند از این همه نوشته و امکانات بهره برد و واقعیت را بیابند، و چنین ساده چون عصر حجر گمان می کنند و می گویند.   مدت 35 سال است پول نفت به ایران بزرگ یا  در اصطلاح سیاسی آن خاورمیانه وارد شده،  و از بابت آن پول باد آورده قشری از جوانان پرورش یافته که با آموزش قرن 20 تربیت گردیده اند،  و در مقابل دیدگانشان فقط رونق اقتصادی بی پایه ای می بینند که برای آنها ترسیم شده است،  و حاضر به تحلیل و تحقیق واقعی و یافتن آهنگ رشد و حرکت تکاملی واقعی جامعه ای نیستند، از هر یک پرسیده شود تحلیل شما از جایی که در آن زندگی می کنید چیست،  پاسخ هایی توده ای و انبوه از پیش طراحی شده می دهند،  چه بسا آن جواب کاملاً علمی هم می باشد ولی فاقد ایده ای نو است.  ایده هایی نو چون حق رأی و سرنوشت،  ترکیب دانش و کار در قرن 21 و آموزش پردازش نوین،  کار بردی و ساده نمودن علم و بسیاری چیزهای دیگر که در قرن سنت گریزی به آنها اشاراتی کرده ام،  این ها را باید شنید.  باید در نظر داشت ابراز ایده و خلاقیت و شناخت آن متفاوت است،  مثلاً،  جهان بینی آینده با برنامه نویسی برای آینده یک سازمان و یا شرکت تفاوت هایی دارد،  برای اولی دانستن تاریخ در بعد جغرافیایی مربوطه لازم است و در دومی مسائل موضع مطرحه مهم است.  در این تفاوت داشتن ایده های نو کاملاً لازم است،  فقط با داشتن علم قادر به تشخیص خاص تفاوت ها نشده و حتماً در جایی به گمراهی ختم می شود.  مانند اشخاصی که در این دوره قدرت نفوذ تبلیغاتی و فرهنگی غرب را ندیده می گیرند و در همه امور منکر آن می شوند، و ایده پردازی خود را بر پایه آن علم بنا می کنند،  و یا به ایجاد و بر پایی این تبلیغات و هم چنین دروغ های تاریخی اجازه تحلیل و تحقیق درست را از جامعه زیر دست می گیرند. ایا شما بیشتر ایده پردازی کرده اید یا فقط اطلاعات علمی آموخته اید؟

     . . . این مقاله بازنویسی می شود،  و ادامه دارد،  ایده و تجسم، روش و تجربه، منطق و فلسفه، حکمت و..... ادامه در اینجا،

* 

  عکس تاریخی گروهی از نوازندگان دوره گرد در تهران 1300 خورشیدی،  در تاریخ یکی از ابزار های دانایی موسیقی بود،  در این باره زیاد نوشته و گفته شده است.  عکس شماره 544 .