X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

وبلاگ تاریخی و جغرافیایی " ارگ ایران "

چند مطلب جالب 152



چند مطلب جالب 152

ادامه موزه مجازی وبلاگ انوش راوید

   عکس ظروف سنگی 2500 ساله از دوره هخامنشی،  که در تخت جمشید کشف شده است،  این ظرف اکنون در موزه تخت جمشید قرار دارد،  عکس شماره 5562.

   عکس دو جام شیشه ای پیدا شده در نیشابور،  متعلق به دوران غزنویان،  با قدمت حدود 800 تا 900 سال،  که در موزه متروپولیتن نیویورک به نمایش گذاشته شده است،  عکس شماره 5563.

      عکس کوزه نقره ای زیبای دوره هخامنشی،  کوزه ای با قلمزنی بسیار هنرمندانه و با دسته هایی به شکل بز کوهی،  که در دسته سمت چپ ظرف،  لوله ای برای ریختن آب در نظر گرفته شده . جنس نقره،  ارتفاع  22.76 سانتی متر،  وزن  451.08 گرم،  قدمت نیمه هزاره پنجم خورشیدی ایرانی.  محل نگهداری کلکسیون جورج اورتیز،  مرجع وبگاه کلکسیون جورج اورتیز،  عکس شماره 5564.

   عکس سکه طلای 2500 ساله بجا مانده از سلسله هخامنشیان،  با نقش یورش شیر به گاو،  محل نگهداری موزه هنر متروپلیتن نیویورک،  5565.

   عکس تندیس نقره ای 2800 ساله‌ بزکوهی،  با نشان درخت خرما،  این شیء چیزی شبیه قسمت بالایی یک عصا یا چوبدست است،  محل نگهداری موزه میهو ژاپن،  عکس شماره 5566.

   عکس توپ برنجی 400 ساله،  به غنیمت گرفته شده از شکست ارتش پرتقال و اسپانیا در مقابل سپاه شاه عباس صفوی در جزیره هرمز.  ساخته شده در1591 میلادی زمان فلیپ دوم پادشاه پرتقال و اسپانیا در پرتقال.  محل نگهداری،  محوطه موزه نادری (آرامگاه نادرشاه افشار) مشهد،  عکس شماره 5567.

   عکس تابوت 2000 ساله دوره اشکانی،  تابوتی از جنس سفال لعاب کاری شده،  حدوداً متعلق به سده اول میلادی،  محل کشف اوروک در جنوب عراق امروزی،  محل نگهداری بریتیش میوزیوم (موزه هنر بریتانیا)،  عکس شماره 5568.

   عکس بادگیر چپقی سیرجان تنها بادگیر متفاوت نسبت به دیگر بادگیرهای ایران و جهان از نظر معماری می باشد.  بادگیر چپقی که تنها بادگیر ساخته شده بدین شکل است برای خانه سید علی اصغر رضوی در شهر سیرجان استان کرمان ساخته شده است.  عکس شماره 5571.

   عکس کاسه ای ساخت 6000 سال پیش،  شکل بالا یک ظرف سفالین به ارتفاع 15.8 سانتی متر و قطر دهانه  27 سانتی متر را که متعلق به شش هزار سال پیش است نشان می دهد.  این ظرف در سایت باستانی تل باکون در نزدیکی تخت جمشید کشف شده،  اکنون در موزه  بریتانیا قرار دارد.  سفالگری های پیش- تاریخی متعلق به هزاره چهارم خورشیدی ایرانی در این ناحیه غالبا دارای نقش و تصاویری بر بخش بیرونی کاسه ها بودند.  این طرح ها شامل شکل های مارپیچ و طرح های شماتیک با نمای موجوداتی با بدن انسان و سر پرنده بودند.  البته در دوره های بعدی،  تولید انبوه ظروف سفالین موجب کاهش طرح های تزیینی و نقاشی بر روی سفال ها شده بود،  عکس شماره 5569.

   عکس قاشق نقره 2500 ساله،  دسته این قاشق با تلفیق هنرمندانه سه حیوان در هم ساخته شده،  شیر دال  جانوری که نیم بدنش شیر و نیم بدنش عقاب است،  در انتها شیری در حال یورش در میان،  و سر اردکی در محل اتصال دسته قرار دارد.  این قاشق بسیار ارزشمند،  د ر15.5 سانت درازای خود،  حرف های بسیاری از اهمیت هنر و توانایی صنعتی ایران باستان دارد،  عکس شماره 5570.

   عکس طلای هنرکاری هخامنشی،  قرن 45 تا 47 خورشیدی ایرانی،  موزه‌ لوور،  عکس شماره 5576.

 

   عکس ظرف سفالین چهار هزار ساله ماهی شکل،  یافت شده در منطقه غرب ایران، آذربایجان،  طول 17 سانتی متر،  محل نگهداری موزه هنر لوس آنجلس،  عکس شماره 5561.

 دیسک های سنگی دروپا   Dropa

      سال ۱۹۳۸ یک گروه کاوشگر باستانی،  با سرپرستی دکتر «چی‌پوتی» به رشته کوه «بایان – کارا – اولا»،  در کشور چین رفتند،  و در غار های این کوهستان بزرگ،  آثار تاریخی حیرت ‌انگیزی کشف نمودند.  مشخص بود که این آثار تاریخی متعلق به یک فرهنگ قدیمی می‌‌ باشد،  منجمله صدها دیسک سنگی در کف یک غار در زیر گرد و غبار ضخیم قرار داشت،  که حاصل مدت های طولانی سکون بود.  قطر یک از این دیسک‌ها به ۹ اینچ می‌‌رسید،  و در قسمت مرکزی یک برش دایره ‌وار و شیار حلقوی داشت.  ظاهر آنها نشان می‌‌داد،  که گویی دیسک ‌های نوعی  گرامافون باستانی متعلق به ده تا دوازده هزار سال پیش هستند.

      عده ای از باستان‌شناسان می‌‌گویند:  احتمالا این صفحه‌ها متعلق به سفینه ‌های فضایی می ‌‌باشند،  که از نقطه ‌های دوردست با زمین برخورد کرده‌ اند،  و آنها توسط افرادی هدایت می‌‌ شدند،  که خود را «دروپا» می ‌‌نامیدند،  و این صفحه‌ها بقایای همان سفینه‌ها هستند.

   عکس سنگ های دروپا،  جهت اطلاع بیشتر در اینترنت به فارسی بنویسید، " سنگ های دروپا"،  یا به انگلیسی  Dropa Stones"" و اطلاعات بیشتر بگیرید،  فقط یادتان باشد در این باره دروغ و پرت و پلا زیاد گفته و نوشته اند،  عکس شماره 5952.

   نظر انوش راوید:  سنگ های دروپا آثار بازمانده از تمدن کهن آتلانتیس یا تمدن کهن جی می باشد،  فقط خارجیها نمی خواهند بگویند،  که اینها از تمدن های ایرانی بوده اند،  و مجبور به خیال پردازی فرا زمینی هستند.  منجمله در پرت و پلاهایشان می گویند،  برخورد سفیه با زمین،  حتی درک نمی کنند،  سفینه ای که به زمین برخورد کند،  دارای تکنولوژی خیلی پیشرفته است،  نه چند عدد سنگ عهد عتیق.

   توجه ــ  جوانان باهوش متخصص ایران،  بیایید با قدرت تمام از فرهنگ و تاریخ خودتان دفاع نمایید،  و پرت و پلاها و دروغ های غربیها و دشمنان تاریخی ایران را افشا کنید.  بدین منظور مطالعه و پیگیر وبلاگ انوش راوید پیشنهاد می شود.

مجسمه مصر باستان با لباس‌ها و جواهرات ایرانی

      در طول دوره‌ های مختلف تاریخی استفاده از لباس و جواهرات ایرانی به دلایل داشتن سابقه تاریخی با ایران،  بین مقامات بلند بالای مصری رواج داشت.  غیر از اینکه تمدن مصر از ایران سرچشمه می گیرد،  و در راز مصر باستان توضیح نوشته ام،  ایرانیان در دوره سلسله هخامنشیان دو بار مصر را به گستره حکومت خود افزودند.

   عکس مجسمه گرانیتی دو هزار و سیصد ساله مصری،  با لباس‌ها و جواهرات ایرانی،  که به دومین دوره حکومت ایرانی در مصر،  و زمان اردشیر سوم هخامنشی تعلق دارد،  عکس شماره 5575.

      لباس بلندی که به دور بدن پیچیده شده،  و در برابر سینه گره خورد است،  نمونه ‌ای از لباس‌های رایج و معمول ایرانی در عصر هخامنشی است.  مقام مصری همچنین طوقی بر گردن انداخته است،  که به طوق‌های ایرانی شباهت فراوان دارد.  طوق‌های زرین که معمولا به نقش بز کوهی آراسته می‌شدند،  در ایران باستان نشانگر چابکی، زیرکی و قدرت جنسی بودند.  تصویر شدن یک مقام بلند بالای مصری،  با نماد‌ها و ظاهر ایرانی،  می‌تواند نمایش دهنده وفاداری او به حاکمان ایرانی مصر باشد.  این اثر تاریخی در موزه بروکلین نگهداری می‌شود.

اولین شهر کهن کوتوله ها

شهر 5 هزار ساله کوتوله‌‌ها در استان کـــرمــان قرار دارد

      در حاشیه کویر شهداد 100 کیلو متری شهر کرمان،  در استان تاریخی کرمان،  شهری کهن در ابعاد بسیار کوچک قرار دارد،  که در خانه‌‌ های چند وجبی ‌اش،  آدم کوتوله‌‌‌ هایی سکونت داشتند.  این شهر پس از قرن‌‌ها فراموشی سر از خاک بیرون آورده،  تا تمدنی با بیش از 5 هزار سال را آشکار کند.  در این شهر انسان‌‌ هایی زندگی می‌کردند،  که قدی کمتر از یک متر داشتند،  به همین خاطر به شهر کوتوله‌‌ها شهرت یافته است.  کوچه‌‌ها و خانه‌ هایش حتی با تنور‌ هایی که در آنها نان می ‌پختند،  همه و همه به اندازه ‌‌های کوچک و متناسب با آدم کوتوله‌‌ها ساخته شده است.

      چهار فصل کاوش در این منطقه صورت گرفته است،  که نتایج قابل توجهی از جمله محله بندی شهر‌ها بر اساس صنوف کشف شد.  هزاران سال قبل مردمان با تمدنی کهن در این منطقه زیست می‌کرده‌اند،  و محله ‌های مختلف از جمله محله جواهر سازان و کشاورزان و پیشه وران داشته ‌اند.  این مردمان فکور و دارای تمدن و قدرتمند،  گویا شهر خود را رها کرده و رفته اند،  شاید عاملی شهر را تهدید می‌کرده است.  بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد،  مردم در هنگام ترک شهر برای بازگشت امید داشته ‌اند،  به طوری که بسیاری از جواهرات و مهره‌ها و اشیای مورد نیاز برای زندگی را در خانه‌ها ر‌ها کرده‌اند،  و با فرصتی که داشته ‌اند،  در خانه را با خشت بسته‌ اند،  و به محلی دیگر رفته‌ اند،  اما هیچ گاه باز نگشته‌ اند.

عکس کوتوله های شهداد و شهر آنها،  عکس شماره 6291 .

     این شهر در مسیر گردشگری قرار گرفته است،  در صورتی که گردشگران بخواهند از این شهر کوچک بازدید کنند،  و در کوچه‌ها و خانه‌ های بسیار کوچکی،  که کمتر از یک متر ارتفاع دارند،  قدم بزنند،  می‌ توانند در یک روز شگفتی‌ های بسیاری را ببینند.

   پرسش از عموم:  آیا سایت باستانی شهر کوتوله های شهداد،  خبر از تکامل نوع دیگری از انسان را می گوید؟

شهر زیر زمین اویی

      شهر زیر زمین اویی،  تونلی شهر مانند دست کند است،  که در شهر نوش آباد،  5/7‌ کیلومتری شمال شهر تاریخی کاشان،  و 5/2‌کیلومتری غرب شهر جدید آران و بیدگل قرار دارد،  و در راستای کندوان های تاریخی ایران است.  این اثر تاریخی در سال ‌1383 بـصورت اتفاقی کشف شد،  گویند هنگامی که یکی از اهالی شهر نوش آباد،  در حال حفر زمین در منزل خود بود به این تونل برخورد کرد،  اما یکی از اهالی سن و سال دار بمن گفت،  که آنها می دانستند این تونل شهر مانند،  در زیر منازلشان وجود دارد،  اما اهالی در یک مخفی کاری دفاعی تاریخی،  این راز را به هیچ کس نمی گفتند.

      این تونل شهری نظامی و دفاعی است،  که هنوز هم بخش های زیادی از آن برای باستان شناسان ناشناخته باقی مانده است،  و نمونه کامل و مبتکرانه ای از به‌کارگیری اصول پدافند غیرعامل به شمار می رود،  که حفاظت از مرز های هویت و جغرافیایی ایران را در طول تاریخ نشان می دهد.  پدافند غیر عامل به مجموعه اقداماتی گفته می ‌شود،  که بدون به‌ کارگیری سلاح جنگی انجام می ‌شود،  تا از وارد شدن خسارات به تجهیزات و تاسیسات حیاتی و حساس نظامی و غیر نظامی و البته تلفات انسانی جلوگیری کند،  و یا میزان این خسارات و تلفات را به حداقل برساند.  مردم ایران به خاطر وضعیت جغرافیایی خاص کشور،  علاوه بر ساختن دیوار و قلعه و ارگ و حصار،  دست به دامان شهر های زیرزمینی،  یا همان پدافند غیرعامل شوند.

      کاوش‌ های باستان شناسی متشکل از کارشناسان مختلف نشان می دهد،  که این شهر زیرزمینی در دوره‌ های مختلف از باستان تا دوره اسلامی مورد استفاده قرار می ‌گرفته،  و بیش از 50 شیء سالم مثل سفالینه‌ های مربوط به دوره ساسانی تا قاجار از این مکان‌ها به دست آمده است.  این مجموعه که به ‌صورت دست‌کند زیر بافت شهر نوش آباد به‌ صورت مجموعه ‌ای از اتاق‌ها، راهروها، چاه‌ ها و کانال‌ های متعددی در 3 طبقه ایجاد شده است.  بر دیواره ‌های آن آثار برخورد لبه شیء تیز دیده می‌شود،  و با توجه به‌ سختی جنس زمین این منطقه،  باستان‌ شناسان این فرضیه را مطرح کرده‌ اند،  که وسایلی که برای حفاری استفاده می‌ شده،  باید از جنسی شبیه الماس برخوردار بوده باشد.

      در بدنه دیوار اتاق‌ها و در بعضی از آنها چاهک‌ هایی مشاهده می‌ شود،  که به سختی می‌توان وارد آن شد.  ارتفاع این چاهک‌ها 3 تا 5 متر است،  که راه ارتباطی به طبقات بعدی است.  در دهانه هر چاهک تعدادی قلوه سنگ و یک تخته سنگ به اندازه دریچه چاهک دیده می شود،  که در مواقع احساس خطر یا ورود هوای آلوده یا دود به طبقات با تخته سنگ دریچه را مسدود کرده،  و یا اگر دشمن قصد ورود به فضاها را داشته،  با سنگ‌ها که حکم وسایل و ابزار دفاعی را داشته بر سر مهاجمین می‌ کوبیدند.  طبقه اول این اثر در عمق 4‌متری و طبقه سوم در عمق 18‌متری از سطح زمین ساخته شده است،  و ارتفاع هر طبقه حدوداً 180‌سانتی‌متر است.  وسعت این مجموعه هنوز به درستی مشخص نیست،  و باستان‌شناسان احتمال می‌دهند،  که این شهر تا 15 هزار متر مربع وسعت داشته باشد.

      اتاق‌ها با ارتفاع180 سانتی متر،  و با ابعاد مختلف برای اسکان موقت حفاری کرده‌اند.  در بدنه اتاق‌ها تعدادی طاقچه مشاهده می ‌شود.  اتاق‌ها به شکل تو در تو و با راهرو های زاویه دار که دید مستقیم را با فضای بعدی از بین می‌برد، ساخته شده است.  در 20سانتی‌متری زیر سقف و به فاصله یک ‌متر در تمام بدنه اتاق‌ها حفره‌ هایی برای قرار دادن چراغ‌ های پیه‌سوز جهت تامین روشنایی فضاها تعبیه شده است.  چندین پیه سوز به دست آمده با قدمت 700 سال،  حکایت از این ماجرا دارد.  کارشناسان معتقدند این نوع معماری با این شکل ساختاری در جهان منحصر به فرد است.  راه‌ های ورودی به طبقات بعدی طوری حفاری شده،  که هر کس قصد ورود به فضاها را دارد ناگزیر باید از پایین به بالا حرکت کند،  که قدرت دفاعی افراد مهاجم را به صفر می‌رساند،  و این ساختار دفاعی به‌گونه ‌ای است،  که تسلط کافی را برای مقابله با دشمن فراهم می‌کند.

عکس یک راه رو از شهر اویی،  عکس شماره 4630.

     معنی اوی ــ  در لغت نامه ها اوی به معنی اشاره به او آمده است،  در گویش کاشانی معادل «آهای» فارسی قرار می گیرد.  اهالی منطقه می‌گویند به لحاظ تو در تو بودن و تاریک بودن شهر زیرزمینی در قدیم افراد برای پیدا کردن یکدیگر با صدای بلند با کلمه (اوی) همدیگر را صدا می‌ کرده‌اند.  همچنین گفته می‌شود،  هنگام حفر شهر زیر زمینی، وقتی دلو پر از خاک می‌شده مقنی فریاد می‌زده (اوی) و فردی که مسئول بالا کشیدن دلو بوده است،  با شنیدن اوی متوجه می‌شده،  که دلو از خاک پر شده و آن را بالا می‌کشید.  به این دلیل این تونل‌ های پیچ در پیچ شهر زیر‌زمینی به اویی معروف شده است.

   نظر انوش راوید:  ادبیات گذشتگان را نباید دسته کم گرفت،  در ادبیات تاریخی ایران علم نهفته است.  اوی =  او = آب، زندگی، حیات+ ی =  حرف آخر حروف الفبا،  اوی = آخرین خط حیات و زندگی.  اویی = وابسته به اوی.  اویی که به معنی صدا زدن او می باشد،  با اوای او گفته می شود (من، تو، او)،  اوی شهر اویی با اوای او،  آب گفته می شود،  و اینها با هم کاملاً متفاوت هستند.

   عکس روستای تاریخی مارین،  از توابع بخش مرکزی شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد،  عکس شماره 5730.  راه سلطنتی شوش به تخت جمشید و بیشاپور (دوره هخامنشیان)،  از هفت کیلومتری این روستا عبور می ‌کرد.  موقعیت روستای مارین،  در دوره های مختلف تاریخی،  سبب احداث قلعه‌ های متعدد راهبانی در آن شده است.

غار های دستکند جاده هراز

      در محور هراز به فاصله 42 کیلومتر از روستای اسک تا پنجاب،  از بخش نمارستاق در 13 نقطه تعداد متغییر غار های دست کند در دل کوه وجود دارد،  که به غارهای دخمه کافر کلی معروف هستند.  جالب اینکه 6 نقطه از این غارها در کنار جاده هراز و دره رودخانه هراز واقع شده،  و ما بقی طی چندین کیلومتر و در فاصله دورتری از تنگه هراز قرار دارند.  این غارها خیلی کم مورد کاوش باستان شناسی و تاریخ نگاری قرار گرفته اند،  به ترتیب عبارتند:

   1 ــ  غار های دستکن روستای آب اسک،  2 ــ  غار های دستکن روستای نیاک،  3 ــ  غار های دستکن دره آینه ممنون،  روبروی روستای نیاک در سمت راست جاده هراز،  4 ــ  غار های دستکن تخته پل،  بین روستای نیاک و پلمون.  5 ــ  غار های دستکن دارسون در سه کیلومتری شهر رینه.  6 ــ  غار های دستکن روستای گیلاس.  7 ــ  مجموعه غار های دستکن روستای پلمون،  8 ــ  غار های دستکن روستای کنار انجام.  9 ــ  غار های دستکن روستای آبگرم.  10 ــ  غار های دستکن روستای گزانه و ملار.  11 ــ  غار های دستکن روستای بایجان.  12 ــ  غار های دستکن روستای کهرود و کیان.  13 ــ  مجموعه غار های دستکن روستای پنجاب.

  تنها در منطقه لاریجان غار های کافر کلی در ارتفاع قرار دارد و متمرکز هستند.  در نقاط دیگر ایران هم غار های کافر کلی وجود دارند،  که معمولاً در سطحی از زمین قرار دارند،  که کاملاً قابل دسترسی هستند.  

       دو نظریه در مورد این غارها وجود دارد:

   1 ــ  این غارها را به دوران مادها نسبت می دهند،  به دلیل اینکه غار های مشابه این غارها در ایران و عراق امروزی (گوردخمه های کورخ کیج قیزقاپان یا داودختر) مربوط به دوران مادها بوده،  که برای دفن مردگان یا آیین های مذهبی به کار میرفت.

   2 ــ  دلیل دیگر اینکه این غارها را به دوره ورود تازی ها (عرب ها) به منطقه مازندران نسبت می دهند.  چون مازندرانی ها در آن زمان زرتشت و یکتا پرست بودند،  و نمی توانستند کیش و آیین جدید را قبول کنند،  برای همین این دخمه ها را زدند،  که در برابر حمله تازی ها ایستادگی کنند،  و هم اگر شکست خوردند بتوانند در این دخمه ها با کیش خودشان زندگی کنند،  چون این دخمه ها امکان زندگی دائم هم داشتند.

   نظر انوش راوید:  اینها در طول تاریخ ایجاد شده اند،  و ویژه دوره خاص و مراسم خاصی نمی باشند،  بخشی از آنها بعنوان سرای سالمندان بودند.

  کافر = جهت معنی و ریشه یابی مراجعه نمایید به معنی نام شهرها و روستا های ایران.   کلی = کل = بز کوهی + ی = دارند یا مانند،  کلی = مانند بز کوهی.

عکس بخشی از غار های جاده هراز،  یعنی جاده تهران ـ آمل،  عکس شماره 5733.

      بیشتر غار های دست کند کافرکلی در ارتفاع بلندی از سطح زمین به سمت قله قرار دارند،  که دسترسی به آنها جز با کوهنوردی امکان پذیر نیست.  درون این دخمه ها شامل:  آشپزخانه، دستشویی، حمام، تالار و روزنه هایی برای نورگیری و دیده بانی است،  از نظر کاربردی به چهار دسته تقسیم می شوند:

   1 ــ  زندگی موقت و دفاعی (دژ)،  2 ــ  زندگی دائم،  3 ــ  آیین های مذهبی و تدفین،  4 ــ  معدن.

تمبر های یادگاری تاریخی

   عکس تمبر از کشور موناکو با نشان صلیب سرخ، هلال احمر و شیر و خورشید سرخ،  طراحی شده توسط Pierre Gandon در سال ١٩٦٣ میلادی،  و نیز تمبر از کشور شیلی، هلال احمر برای مسلمانان،  صلیب سرخ برای مسیحیان،  شیر و خورشید سرخ هم برای ایران در گذشته بود،  عکس شماره 5586.

کاخ های تاریخی ایران

   عکس بقایای کاخ اشکانی در هترا کشور عراق،  مربوط به صده دوم میلاد،  مشروح در تاریخ کاخ های ایران،  عکس شماره 5579.  این کاخ ایرانی در کشور عراق در حال ویرانی است،   در جنگ خلیج ارتش عراق در این منظقه انبار مهمات ایجاد کرده بود،  و با بمباران و انفجار آن انبار،  بشدت به منطقه باستانی هترا آسیب رسیده است.  جوانان باهوش علاقمند به تاریخ و آثار ایرانی،  از آثار تاریخی ایران بگویید و بنویسید،  و از مسئولین بخواهید که برای حفظ و نگهداری آنها تدبیری بیاندیشند.

فرنگیس حیدرپور،  زن تبر به دست

      دختر جوانی که یک افسر عراقی متجاوز را با تبر از پای در آورد،  و سرباز همراهش را اسیر کرد.  فرنگیس حیدرپور ساکن روستای از توابع گیلان غرب و از قهرمانان غیر نظامی جنگ ایران و عراق است.  فرنگیس حیدرپور متولد سال ۱۳۴۱ در روستای اوازین است.  او در حمله نظامیان عراقی به روستای محل سکونتش با رشادت و شجاعت خود حماسه ای را آفرید،  که بر اثر آن به شیرزن ایران شهرت یافت . او نیز یکی از هزاران دلاور ترک و کرد و عرب و لر و... است،  که در طول تاریخ برای ایران و وطنشان دلاوریها و جانفشانی کردند.

      در سال ۱۳۵۹ پس از یورش ارتش تازیان قادسیه به روستای اوازین مردم به دره های اطراف فرار می کنند.  فرنگیس که در آن زمان هیجده سال داشت شب هنگام همراه برادر و پدرش جهت تهیه غذا به روستا باز می‌گردند، 

در طول راه پدر و برادرش ضمن درگیری با دژخیمان حزب بعث عراق کشته میشوند،  و خود او در پی برخورد با یک افسر و سرباز عراقی همراهش بدون داشتن هیچ گونه سلاحی جز یک تبر،  که یادگار پدرش بود،  و با حسن استفاده ار غفلت کفتاران تازی،  که قصد تجاوز به وی داشتند،  بر آنها تاخته،  افسر بعثی را کشته و دیگری را ناکار با تمام تجهیزات جنگی اسیر میکند،  و به همراه 4 سرباز عراقی،  که دایی او دستگیر کرده بود،  به مقر فرماندهی ارتش ایران تحویل میدهد.

   عکس تندیسی ار این شیر دختر سرزمین آریایی،  که  توسط نیروی زمینی ارتش به یادگار برپا گردیده است،  عکس شماره 5583.

بدون شرح

عکس مجسمه فردوسی در میدان فردوسی شهر رُم کشور ایتالیا،  عکس شماره 5580.

پشیزی ارزش ندارد

   راجع به واژه «پشیز» بد نیست بدانیم،  که پشیز سکه ای معمولاً سیاه،  از جنس مس یا برنج بود،  که در زمان ساسانیان ضرب می شد،  این سکه کوچک ترین واحد پول دوره شاهنشاهی ساسانیان بود.  بسیاری از شعرای بزرگ ایران از جمله رودکی (پدر شعر فارسی)، فردوسی، لبیبی، ناصرخسرو، انوری، مولوی، سعدی، فرخی و ...از این کلمه در اشعارشان بهره برده اند.

عکس پشیز ساسانی،  عکس شماره 5581 .

هنر بخش کردن

    دو مردی یکی سه نان داشت و دیگری دو نان.  تازه می خواستند نانشان را بخورند،  که مرد سومی از راه رسید.  آنها آن پنج نان را برابر میان خود بخش کرده و خوردند.  مرد سوم پنج دِرهم به آن دو داد،  تا هر یک بهر (سهم) خود را بردارد.  چند درهم به مرد یکم (آنکه سه نان داشت) و چند درهم به مرد دوم می رسد؟  از چیستان خوارزمی مجوسی.  پاسخ در اینجا.

سرزمین سنگ نگاره ها دِهتَل  Dehtal

      "دِهتَل" یکی از روستا های شهرستان بَستَک در استان هرمزگان دارای سنگ نگاره هایی فراوان با قدمت کهن است.  این سنگ نگاره های تیره رنگ و کروی شکل به فراوانی در سرتاسر دشتی به گستره ی ده ها هکتار وجود دارد،  آثار گرانبهایی که می تواند هویت چندین هزار ساله یک ملت را معرفی کند .

این هنرهای صخره ای، کتاب هایی سنگی هستند،  که نویسندگان و هنرمندان در دوره های مختلف،  زمانی که انسان هنوز زبانی برای گویش و خطی برای نوشتن نداشت،  به واسطه آن ها سخن گفته و شرح زندگی خود و دیگران و حتی محیط زندگی خود را تصویر کرده اند .

بنا به تخمین متخصصین،  کهن ترین آثار حکاکی شده در این سنگ نگاره ها متعلق به 11 هزار سال پیش می باشد .

بزرگ ترین نقوش بر روی سنگی به قطر شش متر و بزرگ ترین نقوش که نقش یک بز کوهی است 25 سانتی متر و کوچکترین نقش ، متعلق به انسان و به اندازه ی 3 سانتی متر می باشد .

   سایت سنگ نگاره های دهتل بزرگترین سایت باستانی سنگ نگاره های ایران است،  که در گستره ای به وسعت بیش از 200 هزار متر مربع سنگ نگاره هایی با قدمت حد اقل 4000 سال قبل وجود دارد،  و هزاران سنگ نگاره با نقوشی همچون، بز کوهی، انسان، درخت، گرگ، روباه، آهو، گوزن، شتر، اسب، لاک پشت، گیاه، صحنه های شکار، رقص دسته جمعی،  نقوش لوزی، مربع و اشکال هندسی مانند الفبای تمدن جی،  به چشم می خورد.  با مطالعه بر روی این بوم سنگ ها می توان به تاریخ، خط، هنر، زبان، آداب و رسوم، اسطوره ها و از همه مهم تر به نوع اندیشه های آن مردمان پی برد،  مانند داستان بزبزقندی.

   ــ  امید است مردمان بومى هر منطقه در حفظ چنین آثار کهن و تاریخی سرزمین خودشان کوشا باشند،  که البته آن هم نیاز به فرهنگ سازى و اطلاع رسانى دارد.

تاریخ هلال ماه و ستاره در تاریخ ایران

     بدون سابقه تاریخی هیچ چیز پدید نمی آید،  نشان های هلال ماه و ستاره در سنگ های دهتل که در بالا نوشتم هم وجود دارند،  بزودی درباره تاریخ هلال ماه و ستاره و خورشید مشروح می نویسم،  فعلاً در تاریخ نجوم در ایران.

   عکس هلال و ستاره در سکه های تاریخی ایران،  1 ــ  فرهاد چهارم (اشک چهارده) شاه اشکانی،  2 – 37 پیش از میلاد.  2 ــ  یزدگرد سوم، 651 – 632 میلادی.

کلیک کنید:  واژه های تاریخی ایران

کلیک کنید:  تاریخ مهر و امضا در ایران

کلیک کنید:  تاریخ الهه ها و فرشته های ایران

سبز= جنگل های شمال ایران، سفید= آسمان شفاف مرکز ایران، قرمز= سرخی فجر خلیج فارس

    توجه:  اگر وبلاگ به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  وبلاگ انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبلاگ و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبلاگم بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.

    جنبش برداشت دروغها از تاریخ ایران:  حمله اسکندر مقدونی به ایران بزرگترین دروغ تاریخ،  حمله چنگیز مغول به ایران سومین دروغ بزرگ تاریخ،  و مقالات مهم مانند،  سنت گریزی و دانایی قرن 21،  و دروغ های تاریخ و حمله های عرب، مغول، تاتار،  و گفتمان تاریخ،  و جدید ترین بررسی های تاریخی در وبلاگ:

http://ravid.ir    و   http://arq.ir

تاریخ ارسال: چهارشنبه 18 دی‌ماه سال 1392 ساعت 09:47 ب.ظ | نویسنده: انوش راوید | چاپ مطلب

وبسایت ارگ انوش راوید